Facebook – дээрээс

2011 оны 11 сарын 22

АНУ. Чикаго хот

Миний ном таалагдсан бол, сурталчилгаа өвөрмөц болж чадсан бол. LIKE дарж SHARE хийгээрээ.

Таны дэмжлэг над болон миний аялалд маш чухал байна!

Миний энэ рекламыг чангалж байгаад сонссон хүн байна уу?

Цаас юм болхоороо чимээгүй, ширээн дээр хэвтэж байгаа 2 ном. Төсөөлөөд үздээ. Ном руу хартал тэр дотор байгаа бүх үйл явдлууд сонсогдоno.

Номын хуудсыг эргүүлэх болгонд тухайн хуудсанд тохирсон дуу чимээ дагалдаж байна. Магадгүй ирээдүйн ном болж болох

Хүүхэн харааны хөдөлгөөнийг тооцоолж тухайн хөгжим дээр үйл явдал, хэлж буй хүний хоолойны өнгөхүртэл мэдрэгдэнэ. Зүгээр видео кино үзэж буй мэт биш, ҮСЭГ гэдэг дүрсүүдийг нийлүүлэхэд чихэнд чимээ сонсогдоно.

Санснаас Номыг Chillout хөгжмийн чимээнд унших сайхан байдаг шүү.

ХЭРВЭЭ НОМ ЧИМЭЭТЭЙ БАЙСАН БОЛ гэсэн бичгийн дараа миний номонд орсон тэмдэглэлүүдийн үйл явдлын чимээ дуугарч байна.
Монгол Бадарчин номын 1-р боть болох ГАЙХАМШИГТ ЕРТӨНЦ номонд орсон ЧИМЭЭ гэдэг тэмдэглэлийг уншсан хүмүүс санаж байна уу? Өглөө хүйтэн хөлстэй сэрээсэн ЧИМЭЭ. Тэгээд чимээний төгсгөл хэсэгт эхний бөмбөг унаж байгаа. Зарим бөмбөг Чингэлтэй дүүргийн хэмжээтэй газрыг тэгшилсэн байсан. Тэгээд –ИЗРАЙЛЬ УЛС ХЕЗБОЛЛА БҮЛГИЙН ДАЙРАЛТАНД ӨРТЛӨӨ!!! гэсэн өгүүлбэр хэлж байгаа. Тэр үед үнэхээр сонин үйл явдлууд болж байсан. Орос, англи хэлийг ойлгодог Харилцаа төгссөн Монгол залуу Орос улс болон Араб, Израйль улс болон АНУ-ын хооронд хийж буй дайн шиг олон мэдээллийн урсгалыг мэдэрсэн.
Харин сүүлийн хэсэгт гарч байгаа КИРГИЗ ЯСТАНГУУДЫН (КИРГИЗСТАН) улсын мэдээгээр төр засгийн газрын тухай ярьж байгаа. Төр иргэд хоёр хэл амаа олж бие биенээ зохицуулж чадаагүйн тод жишээ! 170 гаруй хүнээ хувьсгал хийж байгаа гэж алуулсан. Тийм улсад иргэд цагдаа нартаа итгэхгүй (гэмт хэрэг өсөхийн шинж) цэргүүдээсээ айдаг болдог юм.
Ийм үйл явдлуудыг харуулах гэж оролдсон.

Монголын телевизийн рекламуудыг харж байхад дандаа л гадны рекламуудыг дуурайсан байдаг.

Ичих ч үгүй энэ рекламтай яг адил хий гэж ярьж байдаг.

2007 оны 8 сар. Өмнөд Африк улсын Johannesburg хот

Би Johannesburg хотод ирээд нэлээд хэд хонолоо. Энд нэгэн гэр бүлийн тусдаа өрөөг хөлслөн түр амьдархаар шийдлээ. Тухайн байранд 2 гэр бүл байсан бөгөөд 10 орчим насний 3 хүүхэдтэй цагийг зугаатай өнгрүүлж байлаа. Тэд хичээлдээ явсан нэгэн өдөр хүүхдүүдийн киноний цуглуулгууд дотроос Миний дэлхий ертөнцийг өөрчилсөн гэж хэлж болох киноний цуварлийг оллоо!

“ Planet Earth ”. Уг киноог үзээгүй бол эн нэр танд юуч мэдрүүлэхгүй. Харин…

25 сая $ төсвөөр бүтсэн тус DVD кино дотроо 4 ширхэг тусдаа DVD-нууд байсан бөгөөд тус бүрдээ 11 ширхэг дэлхийн хамгийн гайхамшигтай байгалийн цогцолбор, дархан цаазат газруудийг үзззлсэн байлаа. Миний амьдарч байсан гэрийхэн маш сайн чанрийн зурагт, хөгжмийн систэмтэй байсан тул энэ киноог би эхнээс н дуустал бүрэн мэдэрсэн гэж хэлж болхоор байлаа. Ялангуяа хоолой уншигч (Наратор)-ийн яриа, хөгжмийн симфоний тоглолт, эффектуудийг сайн чанрийн хөгжим дээр сонсоод биширч шүтмээр байлаа.

Би уг киног өдөр бүр бага багаар үзэж дуусгасан бөгөөд, сэтгэлийн хөөрлөөрөө дахин давтаж үзсэн билээ. Дэлхийг тойрч аялж байхдаа уг кинонд гардаг байгалийн олон үзэсгэлэнт газруудийг баг багаар үзэж тэмдэглээ бичиж байгаа билээ.

Би Монгол хун гэдгээрээ бахархах нэгэн зүйл нь энэ цувралд Монголийн ГОВЬ болон хавтгай тэмээнүүдийн талаар бичлэг хийсэн байлаа. Би хэдийгээр өөрийгөө Монгол гэж бардам байсан ч хавтгай гэж сургийг нь л сонсдог байсан амьтанийг амиьдаар нь байгал дээр хараагүй юм. Харин энэхүү киноон дээр Монголийн зэрлэг байгалийн гайхамшгийг жинхэнээр нь олж харлаа. Хүн төрлөхтөн, байгаль орчний төлөө цаг зав хөрөнгө зарцуулан BBC сувгийн хамт олонд хувиасаа болон байгал дэлхийдээ хайртай Монголчуудийнхаа өмнөөс баярлаа гэж хэлмээр санагдсан.

Уг киноог хэрхэн хийсэн тухай бяцхан баримт кино DVD-г дагалдсан бөгөөд түүнд “ДЭЭГИЙ СИНДРОМ”-ийг бас өгүүлсэн байсанд би гайхсангүй.

Уг киноог бүтээхэд хэдэн жил зарцуулсан бөгөөд, хуучин байгалийн бичлэг хийхэд хүмүүс ямар нэгэн байдлаар ан амьтан, байгалд үйлчлэл үзүүлдэг байсан бол, энэ удаад USA-гийн цэргийн зориултаар ашгилдаг хамгийн сүүлийн үейин камер төхөөрөмжүүдийг ашгилснаар кинонд зэрлэг байгаль, ан амьтаний өдөр тутмийн амьдралд хуний оролцоо огт харагдахгүй байсан юм.

Киноний дунд гарж буй зураглуудийг сайн ахнаарч хараараа!

Энэ киноний талаар бичлэгээ бичих зориг өнөөг хүртэл хүрэхгүй байлаа. Тус киноноос мэдэрсэн мэдрэмжээ хүмүүсд дутуу хургэвэл янаа гэж бодож байлаа. Гэхдээ өөрийнхөө “КД” клубийн гишүүддээ энэ киног маш сайн чанартай техникээр сайн оригиналийг л олж үзэж байж мэдрэн гэдгийг хэлмээр байна

Сүүлийн үед Монгол улс Халим агнуурийг дэмжиж байгааг эсэргүйцсэн хөдөлгөөн өрнүүлэх хүсэлтэй байгаа н энэ киноний нөлөө бас байгаа гэж хэлж болно. Монголчууд бид тэр бүр аялж дэлхийн сайханийг үзэх боломж хязгаарлагдмал байгаа ч, энэхүү киноний цуврал тэр хоосон зайг бөгөлж, Бид бүхнийг байгаль орчин руугаа илүү ойр болох тэрхүү үүдийг нээж байгаа гэж би итгэж байна.

Монголдоо хэзээ нэгэн цагт хариад өөрийнхөө киноний цуглуулгад энэ киноог авна гэсэн бодолтой байгаа. Хэрвээ та хүүхэдтэй бол эн киног авах нь үүрэг шүү! Хүүхэд тань багаасаа байгал орчноо хамгаалах, хайрлах мэдрэмжтэй болж өсөг!

Тухайн кинон дээр гарж буй зураглуудийн талаар тэмдэглэлдээ бичихгүй үлдээж, КД клубийн гишүүд, болон КД клубт элсэх сонирхолтой залууст энэ киног үзэж мэдэрсэн сэтгэгдлээ бичин байх гэж найдаж байна.

BBC сувгийн “Planet Earth” кино бол дахин давтагдашгүй гайхамшигтай бүтээл юм шүү!

-Чи хичээлийн ангийн зүүн талд сууж байсан уу? гэлээ
- Чи намайг анзаарсан юмуу?
–мэдээж, царайлаг охинийг анзааралгүй яахав! гэж ичихчгүй хэллээ. Уг тоглолтонд ирсэн хүмүүс ихэнх н костюм, дресс кодтой байлаа /Дрэсскод гэдэг н ямарваа нэгэн арга хэмжээнд тохирох хувцасийг зохион байгуулагчид н зааж өгсөн байхийг хэлнэ/ харин би гэж ямарч соёлгүй бүдүүлгээр хэлүүлхээр байснаа мэдэрлээ, надад үнэхээр тийм костюм байхгүй юмчин гэж дотроо өөрийгөө зөвтгөлөө. Уртаашаа нэг кет, сандал, нэг өмдтэй шүүдээ! Өндөр хөгжилтэй газрууд төрийн арга хэмжээнээс гадна төрөл бурийн арга хэмжээнд өөрийн гэсэн ДРЭСС КОД-ийг урилга, тасалбар урилга дээр заасан байдаг юм, Данцэ Клубд орход хүртэл ПҮҮЗ өмссөн бол мөнгөтэй байсан ч оруулдаггүй шүү. миний бодлоос: надад нэгэн санаа төрлөө Монголийн Бөхийн өргөөнд бид Үндэсний хувцасний ДРЭСС КОД-ийг хууличилбал ямар вээ? үзэх гэж буй хүн бүр Монгол үндэсний хувцастай байвал гоё шүүдээ, хажууханд хувцасгүй хүмүүс бас хувцас түрээсэлж болдог. цаашдаа Монголийн үндэсний хувцаний загварийн хөгжилд бас нэмэр болно шүүдээ! Гадаадийн жуулчдад гэсэн Монгол ёсийг дагах хэрэг гарна, Бид тэдний ёсийг дагдагтай адил.Орж үзсэн ч урамтай, Дэлхийд хүмүүс СУМО-г ёс жаягаар нь маш их хүндэлдэгтэй адил бид шинэ дүрэм соёлуудийг бие болгох хэрэгтэй шүүдээ! Европод Филармонд ороход Үдшийн тансаг хувцаслалтгүй бол бас нэвтрүүлдэггүй шүүдээ, Эрэгтэй хүмүүс хар өнгийн костюм гээд урилга, билэтэнд н заасан байдаг юм! Тэрээр хэсэг найзуудтайгаа байсан бөгөөд , бид билет авхаар боллоо. Оюутан бол 25 ранд бусад н 100 ранд гэлээ, 1$-7ранд.

Бид хөгжмийн заал руу орохоор боллоо, тухайн барилга 70-80 аад оны үед баригдсан нь загвараас харагдаж байлаа. Би эргэн тойрнийг хараад үнэхээр биширч байлаа. Их сургууль өөрийн гэсэн ийм сүрлэг том Филармоний заалтай байдаг, харин манай их сургуулиууд хичээлийн ангиа л тохижуулахгаад үзээд байдаг! хэ хэ. Гэхдээ өөрийн тэмдэглүүдээрээ шинээр боловсорч буй Монголийн шинэ үейин хүмүүст шинчлэл хийх мэдээллийг өгч байгаа гэж өөртөө итгэдэг юм. Цаг нь болхоор бүх юм сайхан болно.

Белтажинд суудал дээрээ сууцгаалаа. Үүдэнд тоглох хөгжмийн хөтөлбөр байснийг би анзаараагүйч, найзууд надад нэгийг өглөө. яачиж байсан Бэтховэний 5 дугаар симфонийг тоглох юм байнаа гэж мэдлээ. бусад хөгжмийг мэдэх юм алга байлаа. Би өмнө дандаа прогрэссивэ хөгжим сонсож, классикаас Вивалди, Бэтховиноос холдоогүйгээ мэдлээ.

Хэсэг хугацаанд хулээж байтал, хөгжимчид суудалдаа сууж хөгжмийн унгуу тохируулж эхэллээ. бугд бэлдсний дараа удирдаач гарч ирлээ. Бүх хүмүүс түүнийг тайзан дээр гараад хоёр гараа өргөх хүртэл алга ташиж байлаа. Хөгжим эхэллээ.

-Классик хөгжмийг анх удаа амидаар сонсож байнадаа! Бэлтаж дээрээс узэж байсан тул, бүх хөгжимчдийн худулгуунийг анзаарч харлаа. Ямар хөгжим дээр тоглож байгаагаас хамааран ижил хэмнэлд худулж байлаа. Урлагийн хүний нэг байх ёстой шинж бол дүрдээ, хөгжимдээ, хийж байгаа зүйлдээ бүрэн итгэж орох явдал юм. Мэдээж өдөрт хэд хэдэн удаа тоглолт хийж байгаа хүн , тоглох бүрдээ хөгжмийн транцэд орох н хаашаа юм, гэхдээ ядахнаа үзэгчдийг хүндэлж дур эсгэх хэрэгтэй гэж нэгэн залууг харах үедээ бодлоо. Уг дугаарийг тоглож байгаа бүх хөгжимчдээс тэр залуу содон харагдлаа. Энэ хөгжмийг тоглох нь түүний хувьд ёстой нэг цагаа гарздаж байнаадаа гэсэн мэт царай харагдаж байлаа. Харин тайзний хамгийн хойн хөгжмийн дундуур нэг хонхийг 2-3 хан удаа дугаргах ёстой залуу хийх зүйлээ олж ядаж байлаа. Гипноздсон мэт хөдөлгөөгүй дэвтрээ харж зогсож байснаа ганцхан удаа хонхоо дугаргаад, тэгээд л хүлээж эхэллээ.

Би Николоос – Тэр хойн зогсож байгаа залууг харж байнаа уу? Ийм хонх дугаргаж сурахад хэдэн жил хөгжмийн сургуульд сурах ёстой вэ? Тэрээр маш үзэсгэлэнтэйгээр инээлээ.
- Хүний нийгэмд хүн бур байр сууриа олох хэрэгтэй, чи хэрвээ энэ оркестрт байсан бол өөрийгөө аль хавьцаа төсөөлж байна?
- Мэдэхгүй, хийлчин болвуу? Харин чи?
- Би Удирдаач байх. Хэсэг хөгжим тоглож байгаад зогслоо. Надад эхний хэсэг их таалагдсан тул алгаа ташиж эхэллээ. Никол
- Чиш, болоогүй байна, дуу дуустал дахиад 2 удаа пауз авна. Тэр заланд надаас гадна 2-3 классик хөгжим мэддэггүй хүмүүс бас алгаа ташиж намба алдлаа. Хэ хэ Хэсэг зогсож байгаад хөгжим дахиаад эхэллээ, Төгөлдөр хуурчний хуруу яаж энэ нотуудийг нэг доор дараад байгааг төсөөлхийг хичээж гарлаа. Хөгжим маш удаанаар хүмүүсийг хувисдаж дагуулж эхэллээ. Би ч гэсэн нүдээ аниаад тэр үйл явдлийг дагаж эхэллээ. Үнэхэр гайхамшигтай. Тэр олон хөгжимчид бие биенээ мэдэрч удирдаачийн үйл хөдөлгөөнд захирагдаж байлаа. Хэсэг сонсч байгаад , зарим үед классик хөгжмийн трансэ-аас гараад байлаа. Шалтгаан нь Классик хөгжмийн өнгөөд Монголийн Пэнтатоник дарааллаас шаал өөр тул, хөгжмийн хүний хувид ургуулан бодох боломжууд хаагдаж байлаа. Монголд байхдаа Монголийн Морин Хуурийн Чуулгийн тоглолтийг үзэх дуртай байлаа. Ямар нэгэн хөгжим тоголход өрнөлийг мэдэхгүй байсанч, төсөөлөөрөө урьдчилж таамаглаж чадаж байлаа. Би Морин Хөөрийн чуулгийн хамт олонд дандаа баярлаж явдаг. Хэдийгээр тэд Рок ПОП шиг учиргүй их цалин аваад байдаггүйч, Монголийн уламжлалт урлагийг хадгалж үлдэх, хойч үедээ үлдээх, гадний хүмүүст Монголийн соёлын өвийг гайхуулах маш том ач холбогдолтой ажлийг хийж байгаа юм шүү!.Хэрвээ та бүхэн тэдэнтэй таарван хүндэтгэл узуулж байхийг хувиаасаа хусий! Би гэртээ классик хөгжмийн цомгууд хэд хэд байсан, нэлээд ихийг сонсч байсан ч амидаар мэргэжлийн тоглолтийг хараад хэн ямар өнгүүдийг тоглож, ямар үйлдэл хийж байгаа нь үнэхээр шинэ нээлт шиг санагдлаа.

Бид муу чанрийн киноог тв-ээр узчихээд, тэр киноог үзсэн гээд байдагтай адил. Машиндаа, гэртээ , ажлийн хажуугаар классик хөгжим сонссон хөгжмуус таашаал авч байсан ч амид тоглолт харьцуулашгүй шүү гэж захимаар байна. Ялангуя ажлийн дараа, эсвэл улсуж ядарсан үдээ ийм тоглолтонд ирэхгүй байхийг та бүхэнд захий, Урлагийн ямарч турлийг маш тохиромжтой үдээ, зориултийн нөхцөлд мэдэрч байж өөрийнхуу сэтгэлийн таашаалд дэвшил гарган шүү!

Ийнхуу бид тоглолтийг дуусгаад гэр гэрийн зүг хөдөлхөөр болж, маргааш Johannesburg хотоос Pretoriaruu руу нүүхдээ Николийн танилийн хэд хонхоор боллоо. Өмнөд Африкт 5 сар гаруй болсон хугацаандаа хамгийн сүүлийн удаа урлагийн үзүүлбэр үзэж байгаа гэдэг үнэхээр харамсалтай санагдлаа. Johannesburg хотод ирсэн анхний өдөр Классик ФМ гэж өдөр бүр сонгодог хөгжмийн тоглолт явуулдаг байсан бөгөөд, тэд амьд тоглолтоо хаанаас нэвтрүүлж байсан н тайзаар дүүрэн микрофонуудаар харагдаж байсан юм.

Монголд намайг замд гарснаас хойш нэлээд их ФМ нэмэгдсэн гэж сонссон. Уул нь тэр олон ФМ-ууд нэг төрлөөр дагаж байснаас, төрөлжөөд, өөр өөр сонирхолтой хүмүүст дагнаж хөгжим, мэдээ явуулбал! Зөвхөн залуусийн Радиогоор Залуусийн мэдээ, Ахмад хүмүүс ч гэсэн хааяа задгай цагаанийг ФМ-ээр сонсоож залуу насаа дурсмаар л байдаг шүүдээ!
Хүмүүс надаас
– Таны аялд ямар улс хамгийн сонирхолтой байсан бэ? Гэж асуухад Өмнөд Африкийг дурьдах дуртай байдаг юм. Энэ улс үнэхээр бүх талаараа дэлхийд өвөрмөц гэж хэлж болно шүү!
Ажлийн хэт их ачаалалтай хүн хөгжим сонсож амрах маш чухал байдаг. Зарим үд шин зүйл хийх гэж байхдаа туунд тохирсон хөгжим сонсож байх үедээ санаанууд шууд урган гардаг юм.
Монголд зугаа цэнгэл, чөлөөт цагаа өнгрөөх газрууд хомс, тиймээс бүгд Бар , клуб ордог юм. Хэрвээ хүмүүст төрөл бүрийн үзүүлбэр, урлагийн газруудийг нэмж байгуулбал, нийгэм дэх стресс багсах болно. Дэлхий дахинаа харсан Шинэ сонирхолтой зүйлүүдийн талаар би тэмдгэлдээ бичихдээ та бүхэн шинэ зүйлүүдийг Монголд хийж эхлээсээ гэж уриалдаг юм.

Амьдрал гэсэн буландаа гадаадын гэр бүлүүдийн амьдралын тухай бичихээр шийдлээ.
2007 оны 08 сарын 02.
Би Иоханнесбургт ирсний маргааш найз Вернон –Нэгэн айлд очих хэрэгтэй байна, цуг явах уу? гэлээ. Бид хотоос нэг их холдолгүй жижиг эдлэнтэй айлын гадаа ирлээ. Сигналаа дархад, эзэн нь гарч ирж, удирдлагаар үүдээ нээлээ. Цахилгаан удирдлагатай эхний том хашаа нээгдээд орох үед, хоёр машин зогсох зайд дараагийнх нээгдэж, арын хаалга хаагдаж байлаа. Хоёр торон хашааны хооронд зогсож байхдаа хашааны хоорондох аюулгүйн бүсэд 2 буга байгааг харлаа. Вернон намайг танилцуулаад гэрт нь орлоо. Жирийн л нэг айл. Гэхдээ хаалга, цонх бүр нь гадуураа торон хашаатайгаас гадна том өрөөнөөс унтлагын өрөө лүүгээ орон коридор бас төмөр торон хаалга байлаа. Гэр дотроо шүү дээ! Гэртээ интернэт, холбоо, DSTV кабелийн телевиз гээд хотын айлаас дутахааргүй тоноглолтой харагдлаа. Охин, хүүтэй бөгөөд, хүүхдүүдээ гэрээр ээж нь сургаж байгаа гэлээ.

Хүүхдэд бусад хүүхдүүдтэй харьцаж, тоглож байж хүн болдог гэсэн миний хувьд хэцүүхэн санагдлаа. Вернон гэрийнхэнтэй ярилцаж байх хооронд Өмнөд Африкийн тосгоны цагаан арьст гэр бүлийн амьдралыг сонирхохоор шийдлээ. Миний аяллын явцад янз бүрийн үндэстний гэрээр зочилж байгаа тул, хүн бүрт үндэстэн бүрийн амьдралыг мэдэх сонирхолтой болов уу гэж бодлоо. Гэрээс гарахад үүдэндээ жижиг хиймэл виранда, цэцэрлэг, усны цөөрөм тохижуулсан байлаа. Харин сонин санагдсан нь 2 торон хашааны хооронд аюулгүй бүсэд зөвхөн буга биш арваад хонь бас харагдлаа. 2.5 метрийн өндөртэй 2 торон хашааны хоорондын талбай доторх талбайтай тэнцүү байлаа. Энэ айл жижиг оврын MUS үйлдвэрлэж зардаг төхөөрөмжтэй гэлээ. Тэр хашааны хооронд байсан хэдэн хонь, 2 бугын учрыг олох гэж эзнээс нь асуутал -2 хашлаганы хооронд дээрэмчид орчихоор өндөр зүлгэн дунд харагддаггүй юм, тиймээс өдөр бүр хусахгүй гээд хэдэн хонь буга оруулсан юм.
Энэ санаа үнэхээр өвөрмөц санагдлаа. Цахилгаан торон хашааны хооронд малаа оруулаад зүлгээ тайрах санаа олдог хүнийг хүндлэхээс яах вэ гэж бодлоо.
-Яагаад 2 хашаа байгаа юм бэ?
-2 нь илүү найдвартай юм.
-Тэгээд 2 хашаа дээрэмчдээс хамгаалах уу? (дээрэмчид гэдэг нь бас харуудыг нэрлэж байгаа юм шүү)
-Үгүй, дээр үед нэг хулгайч гэр дотор орж ирсэн байсан. Биднийг сэрэхэд зугтсан гэлээ. Үнэхээр энэ улсад баян ядууг, цагаан арьстныг хорсол маш өндөр тул огт юмгүй хүн тэр хашааны цаана өдөр шөнөгүй төлөвлөгөө боловсруулж байгаа юм чинь хэзээ нэгэн цагт орж ирэхэд гайхах юмгүй юм байна гэж бодлоо. Малавид –Иоханнесбургт дээрэмчид дээрэмдэхдээ шууд бууддаг, тиймээс өгөх юмаа шууд өгсөн нь дээр шүү! гэж Малавид найз сануулж байсан юм. –Яагаад шууд бууддаг гэж? –Яагаад гэвэл цагаан хүмүүс ч гэсэн дээрэмчдээс айгаад зэвсэгтэй явдаг юм. Хүн дээрэмдэх гэж байгаад буудуулж үхэх сонирхолтой дээрэмчин байхгүй шүү дээ! Тэрхүү цахилгаан торыг нь сонирхлоо. Сүүлд ойлгосноор цахилгаан торгүй айл гэж Иоханнесбург хотод бараг байхгүй байлаа. Намайг амьдарч байх үед Жобург болон Преториа хот цахилгааны сааталд орж, тог тасарч байсан нь энэ их цахилгаан тор гэмт хэргийн тоо хоёрын холбооноос болсон байх? Хэ хэ. Манай найз нэгэн удаа Жобургийн эмнэлэгт хүргэгдээд итгээгүй гэсэн. Тэрээр –Жобург хотод өдөрт нас барж байгаа хүний тоогоороо дайнтай байгаа Иракийн дараа ордог гэснийг биеэрээ харлаа. Эмнэлэгт ор хэвтүүлэх зайгүй байсан. Хаа сайгүй гэмтсэн, буудуулсан, шархадсан хүмүүс! гээд яг л дайнд байгаа юм шиг. Магадгүй тэрээр хэтрүүлсэн байж магад гэхдээ тухайн хотод 2 сар амьдарсны хувьд би үнэн байх гэж бодож байна. –Энэ тор хэдэн вольтын хүчтэй цохих вэ? Гай болоод хүнээс хамгаалж байгаад өөрсдөө цохиулбал яана? -3000 вольт орчим байх ёстой, мэдээж цохиулсан туршлага нэг удаа байсан, унтраахаа мартаад засах гэж хүртэл больё гэтэл татганасан, би өөрөө энэ торноосоо айдаг болсон.
-Лав хулгайч цохиулбал, хөл нь чичрээд нилээн хугацаанд ажлаасаа гарах байх! гэтэл –Тэд цагийн дараа ажилдаа явна. Ийнхүү бид танилцаад, сүүлд дахин зочлох боллоо. Гэрээс нь гарах үед тэрхүү газар нутгийн хагасыг эзэлсэн цахилгаан хашааг дахин анзаарч харлаа. Биднийг гарахад сүүлийн хаалга нь хаагдаж, гэрийнхэн давхар торон хашааны цаана гараараа далалж байлаа. Монголд хэн нэгэн ийм цахилгаан, давхар торон хашааны цаана амьдарвал ямар санагдах бол оо? гэсэн бодол тэр газраас хөдлөөд бусад айлуудыг харах үед төрлөө. Бусад айлууд бас адил. Сүүлд найз Жениферийн гэр бүлийн хамт тэднийд дахин зочилсон бөгөөд, гэрийн эзэн ан агнуурынхаа тухай ярьж өөрийн зэвсгийн цуглуулгаа үзүүллээ. Зүгээр ангийн зориулалттай гэхээргүй зэвсэглэл байлаа.
Тэр хавийн айлууд хоорондоо байнга холбоотой байж, хэн нэгний дохиоллын систем ажиллахад эргэн тойронд амьдардаг бүх хөршүүд цуглахаар ирдэг тухай ярьсан зүйл одоо ч бодогдсоор байгаа юм. Шөнө дунд дохиолол сонсогдлоо гэхэд хамгаалалт иртэл 20-30 минут, тиймээс хүн бүр бүрэн зэвсэглэж яг л дайнд явж байгаа мэт болдог байх нь ээ гэж төсөөллөө! Аймшигтай. Энэ хотын хүн амд ноогдох зэвсгээрээ дэлхийд дээгүүр ордог тухай хүн хэлж байсан. Сүүлд HHH Верноныг онгоцны буудал хүргэж өгсөн бөгөөд би хамт явлаа. Нилээд том нисэх буудал ч 2010 онд хөл бөмбөгийн аварга шалгаруулах тэмцээнийг зохион байгуулах улс гэж байгаа тул нилээд том хэмжээний засвар хийж байлаа. Гэхдээ буудал, стадион ч яах вэ. Гэмт хэргээ яаж багасгах гэж байгаа юм бол оо? Бусад орон шиг жуулчин залуус гадуур үдэш орой явган хэсэж, хотын үзэсгэлэнтэй танилцах боломж байхгүй шүү дээ. Эсвэл Кейп Таун хот шиг гудам бүрт 10 гаруй цагдаа байрлуулах юм болов уу? Магадгүй онгоцны буудал руу ороход үүдэн дээр “Дотор, таны аюулгүй байдлыг бид хариуцахгүй” гэсэн утгатай гарчиг байх жишээтэй! Онгоцны буудалд шүү дээ! Верноныг онгоцонд суулгаад буцаж байхад хүүгийн найз энэтхэг гаралтай Өмнөд Африкийн хүү, гэмт хэрэгт хохирсон өөрийн түүхээ ярилаа. –Би ээжтэйгээ машинд явж байгаад уулзвар дээр зогстол буутай дээрэмчид цонх хагалаад, ээж бид хоёрт буу тулгаад машинаас хүчээр гаргасан шт. Тэд намайг авч явах байсан, би маш хурдан буусан. Нүүрэнд буу тулгахаар маш эвгүй санагддаг юм байна лээ! Тэдний нүд нь мансуурсан харцтай харагдсан! Үнэхээр 10 настай хүүхэд нэг удаа ийм төрлийн гэмт хэрэгт холбогдохоороо амьдралын турш ямарваа нэгэн сэтгэлзүйн хямралтай болдгийг би энэ түүхийг ярьж байх үеийн түүний харцнаас олж харлаа. Сандарч хоолойн чичирч байлаа. Ийнхүү өмнөх удаа Иоханнесбург хотын Совето дүүрэгт хар гэр бүлд хэд хоносон бол энэ удаа нэгэн цагаан гэр бүлийн амьдралтай танилцах сонирхолтой байлаа. Миний санаж байхын Иоханнесбург хотын ихэнх албан газрууд ажлаа нар жаргахаас өмнө дуусгаж ажилчдаа гэгээтэй байхад нь хариулахыг зорьдог гэж байсан. Би анх Иоханнесбург хотод харанхуйд цүнхтэйгээ ирж, хамгийн аюултай дүүргүүдийн нэг Совето-д хэд хоносныг сонссон гадны болон Өмнөд Африкийн иргэд гавьяа эр зоригийн одон медалиар нэг дор шагнахад бэлэн байсан. Гэхдээ би тухайн үед Совето гэж огт сонсоо ч үгүй хав харанхуйгаар монгол жуулчин царайлж очсоноо хэлээгүй юм. Тэгэх юм бол тэд бүүр их гайхах байсан. Учир нь энэ дүүрэг зөвхөн Өмнөд Африк бус дэлхийн олон оронд алдаршсан газар байлаа. Энэ дүүргийн амьдралын тухай “Tsotsi” нэртэй кино Оскар хүртэл хүртсэн байсан. Миний Совето гэдэг өгүүллийг дахин уншаарай!
Би энэ тэмдэглэлээ бичсэнээр Монголын уншигчид ч гэсэн энэ хотын тухай ойлголттой болох биз! Өнөөдөр 2008 оны 03 сарын 22. Бүгд найрамдах Конго улсад, Жобургаас гараад 5 сар болсон ч “Joburg Paranoia” гэдэг сэтгэлзүйн өвчтэй болсноо улам бүр ойлгож эхэллээ. Машинд суухдаа үүдээ цоожлох, гэрийн хаалгыг хэзээ ч онгорхой орхихгүй байх. Хааяа унтахын өмнө цонхны цаана хэн нэгэн харж байгаа мэт сэтгэл төрж ямарваа нэгэн зүйл гар доороо бэлэн бэлдэж унтах, шөнө машин барьж байхдаа улаан гэрэл дээр зогсохгүй өнгөрөх гэх мэт шинж тэмдгүүдийг тоочоод барахааргүй юм. Хамгийн сонин зүйл нь гэвэл Иоханнесбург хотын цагдаагийн газрын гадаа “Энэ газар Лион хамгаалалтын албаар хамгаалагдсан” гэсэн гарчиг харах явдал байлаа. Цагдаагийн газар хувийн хамгаалалтын газраар хамгаалуулж байхад, жирийн иргэд яах болж байна аа? Монголчууд бид эх орноо янз бүрээр муулж ярьдаг ч айл бүр цонхоо торлоод, гэртээ хүний тоогоор буу хадгалж, хаяг асуух гэж ирсэн хүнээс зугтааж, нар жаргаснаас хойш гадагш гарахаас айхаар муу газар биш шүү дээ. Монгол диваажин шүү! Хүмүүсийн амьдрах орчинг дээшлүүлж, хамгийн гол нь бид өөрсдөө сайхан сэтгэж амьдрах хэрэгтэй. Энэ тэмдэглэл нь амгалан тайван амьдарч буй Монгол улсын иргэн залуугийн мэдэрсэн мэдрэмж гэдгийг ойлгоорой!

Сайн байна уу? миний энэ тэмдэглэл ”Монгол Бадарчин” цувралын  2 дахь бүлэг болох “Амьдрал Сайхан шүү” номд орж байгаа тул түүнийг авч уншаад блогийн зургуудтай хослуулж, миний аяллыг илүү сайн мэдрээрэй! Баярлалаа.

Жобург н Өмнөд Африкийн хамгийн том хот бөгөөд соёлийн, эдийн засгийн нийслэл юм. Энд амьдрах хугацаандаа Монголийн залуучууддаа хэрэгтэй байж болох мэдээллийг цуглуулхийг хичээж байлаа. Эн удаа дэзайн зохион бүтээгчдийн тэмцээн дээрээс хийсэн сурвалжлагаа толилуулий.

Миний найз Шломи Прэториа хотийн хувийн сургуулид сурталчилгааний загвар зохиох талаар хичээл заадаг юм. Нэгэн өдөр тэрээр надруу яриж Жоханнэсбург хотийн төвд Загвар зохион бүтээгч оютнуудийн цэмцээн үзий гэж урилаа. Би яг юу болж байгааг мэдэхгүй байсанч явхаар шийдлээ.

Жобург хотийн Мэлвилэ дүүрэгт ирлээ. Эн дүүрэгт БАР болон цэнгээний газрууд төвлөрч байрласан байлаа. Японд бас зугаа цэнгэлийн газруудийг нэг газар төвлөрүүлсэн байдаг юм. Энэ нь зохион байгуулах аюлгүй байдлийг хангахад хялбар байдаг байх.

Транцэ Скы клуб-д орлоо. Маш олон залуус цугласан байсан бөгөөд тайзан дээр 4 флат компьютерийн дэлгэц харагдлаа.

Энэ өдөр болох арга хэмжээний талаар хөтлөгч тайлбарллаа.

Энд Гаутэнг мужийн шилдэг дезайний сургуулийн оютнууд цугласан байсан бөгөөд шилдгийн шилдгийг тодруулхаар бэлдсэн байлаа. Энэ мужид Жоханнэсбург болон нийслэл Прэториа бас багтдаг юм.

Уг арга хэмжээг АPPLE ивээн тэтгэж байлаа. Ялагчид шинэ лаптоп компьютер угхуус гадна олон улсийн загвар зохиогчдийн тэмцээнд оролцох эрх олох байлаа.

Ширээн дээр 4 аpple байсан бөгөөд эхний 4 оролцогчийг тайзнаа урилаа. 30 минут хун бүрт угж, нэгэн зургийн эх уусвэрээс байгаа бүх зургийг үзэх боломж олголоо.

Цаг болж. Хөтлөгч охин эхний сэдвийг хэллээ.

-Нүцгэн таашаал! Гэлээ.

Залуус өмнө харсан зургийн цуглуулгуудаасаа өөрийн загварийн эх үүсвэрийг сонгож ажилаа эхэллээ.
Хэсэг хугцааний дараа цаг болж, би болсон загвар дотроос шилдгийг үзэгчдийн санлааар сонгож эхэллээ. Ихэнх хүмүүс сайн ч муу ч өөрийн сургуулийн оюутнаа дэмжиж хашгирч байлаа. Шүүлт шудраг биш болсон мэт санагдаж байлаа. Ийм маягааар дахиаад өөр хэд хэдэн удаа тэмцээнүүд явагдлаа.

Залуус загвараа хийж бигаа ажлийг дэлгэцэн дээр шууд харах боломжтой байсан тул, Фотошоп дээр дэсигн хийх шинэ шинэ арга барилуудийг сурч байлаа. Түүнээс гадна зарим оролцогчдийн Фотошоп дээр бүрэн ажилж чадахгүй байгааг харж болхоор байлаа.

Уг арга хэмжээг зарим компаний маркэтингийн хүмүүс бас узэж байлаа. Магадгүй ирээдүйд хамтран ажилах загвар зохион бүтээгчээ хайж байсан байж магад.

Уг арга хэмжээг хараад Монголд залуус ийм арга хэмжээг тогтмол зохион байгуулж эхлээсээ гэж бодлоо. Компьютэр техник борлуулдаг компаниуд бүтээгдхүүнээ сурталчилаад, Загвар зохион бүтээдэг компаниуудийн шилдэг загвар бүтээгчийг шалгаруулж, Бас сурталчилгаа захиалдаг том том компаниуудад сайн загвар бүтээгч студиог олох боломж гарах юм.

Байгуулгууд шинэ сурталчилгаагаа хэнээр хийлгэх талаар сайн мэддэггүй юм, бүх загварийн компаниуудаас хэн н шилдэг гэсэн тодорхойлт байхгүй тул.

Миний тэмдэгллийг уншаад Монголд ийм арга хэмжээг чанрийн өндөр түвшинд зохион байгуулж байхийг уриалж байн.

Монголийн сурталчилгааний загварийг баруунийхаас шууд хуулсан мэт санагддаг. Зарим үд Монголчуудад борлуулах гэж байгаа бүтээгдхүүний сурталчилгаанд барууний царай тависан байх жишээтээ.

Сүүлийн үд монголийн фото зурагчид чадвараа дээшлүүлж хоорондоо өрсөлдхуйц хэмжээнд хүрч байгааг www.agshin.mn хаягаас үзэж болно. Энэ н улмаар Монголын сурталчилгааний загварийг сайжирхад хувь нэмрээ оруулах байх.

Миний “ХҮМҮҮС” буландаа аялийн явцдаа таарсан өвөрмөц сонирхолтой хүмүүсийн талаар бичиж байгаа билээ.

Рогэр н 70 орчим насний мэргэжлийн хурдний машиний зурагчин. Жэнифэрийнд өрөө хөлсөлж буй үд тэрээр намайг гүйж Тоёта Цороллагийн зураг авалтанд машин бариад өг гэлээ.Ийнхүү анх түүнтэй танилцлаа. Жэнифэр түүнийг Аав гэж дууддаг байсан бөгөөд өмнө н хуутэй н үрхэж байснийг хэллээ.

Тэр уулзалтаас хойш хэдэн долоо хонлоо. Жэнифэр ирэх болгондоо түүний тухай яридаг байсан бөгөөд хөгшин хүн ямарч дэмжлэггүй, ганцаардаж стрэссэнд орж байгаа гэлээ.

Би ч бас танил найз нөхөдгүй байсан тул өдөр өнжүүлхийн хүүхэд шиг Рогэрийг өдөржин дагхаар боллоо. Түүнийг харах болгондоо өвөөгуу санаж эхэллээ. Тэрээр миний өвөөтэй маш төстэй байсан бөгөөд татдаг тамхинаас н хүртэл дурсамж ханхалж байлаа.

Эхнэр н сүүлийн 20 жил хүүтэйн хамт Англид амидарч байгаа, харин охин н холгүй амидардаг гэлээ. Зарим гэр бүлүүд хоорондоо ягаад ийм хүндий байдаг юм боло гэж би гайхаж байлаа. Охинтойн ганцхан удаа уулзаж байсанч Аав охин гэхээргүи байлаа. Рогэр нас өндөр болсон тул ажлийн захиалга авах төвөгтэй болж түүнээсээ болж шантарч байгаа санагдсан. Уул н өдий насандаа сайхан амарвалк дээрч юмшиг бодогдож байлаа,

Тэрээр намайг дагуулж өдөржин явсан бөгөөд орой н гэр н очилоо. 80-д оний үед барисан гэмээр байшин байлаа. Нэг хэсэгт н амидардаг нөгөө хэсэгт н 2 давхар зургийн студио, гадаа Италийн ЛАНЦИА маркийн хуучин машиний цуглуулга харагдаж байлаа.

Хуучин машинууд н тоосонд дарагдаад ямарч үзэмжгүй байлаа.

Тэртээ тэргүй маш их завтай байсан би- хамтдаа машинуудийг угаая гэлээ. Миний эн саналийг сонсоод гайхлаа. Яагаад гэнт миний машинууд угаахаар болоод байгаа юм болоо гэсэн харцаар харлаа.

Тэгээд би хэдэн хуучний цуглуулгийн машинуудийг н гадар доторгүй угааж онцгой гоё дүр төрхүүдийг н сэргээлээ.

Машин угаалга дуусгаад студи руу орлоо. Энд ороод 20 жил засваргүй ажилсан гэдгийг нотлох гэсэншиг хаа сайгүй хог али 90 онд хэрэглэж байсан баримт, хуучний компьютэр гээд хөдлөх зайгүй хг новшинд ажилдаг юм байндаа гэж бодлоо

-Маргаашнаас би студиог чин тохижуулж өгий! Гэлээтэрээр –хэрэггүй, би ажилаа явуулаад болж байн. гэсэн хариу өглөө

-Юндаа санаа зовсон юм? Би бүх төхөөрөмж ажлийн байрийг чин тохижуулаад маш тохилог орчин үеийн студио болгий. Би өмнө 8 жил гаруй үүнтэй адил студио ажилуулж байсан юм, тиймэс ажлийн байр хэрхэн тохилог байх ёстойг маш сайн мэднэ. Тэглээч надад мөнгө төлсний хэрэггүй 7 хонгийн дотор ажлийн байрандаа амьдармаар санагдтал тохижуулий гэлээ.

Тэрээр ю хэлхээ мэдэхгүй байлаа.би хааяа маш шийдэмгий тул

-За, маргааш өглөөнуус би ажилдаа орий. Бас хана тааз будах будаг олий гэлээ.

Маргаш хамгийн муу хувцаа өмсөөд Рэрийнд ирлээ.

Ирээд шүүд ажилдаа орлоо.

Тэр өрөөний нөгөө буланд охиний н оффиццийн төхөөрөмжууд байрлуулсан байсан бөгөөд , эн бугд нийлээд замбраагүй олон юм харагдаж байлаа.Юуний түрүүнд бүх хуучний ширээ, тавилаг, ханний зургуудийг хууллаа.

Хуучний тавилгууд гэж нэг бүр н тонн жинтэй гэмээр хүнд байлаа. Рогэр хөгшин хүн тул надад туслах боломжгүй байлаа. Түүнийг уруундуу орж зурагт үзхийг гүйж би ганцаараа бүгдийг зөөлөө.

Тэр хуучний тавилга төхөөрөмж дундуур Рогэрийн хэрэглдэггүй гэхдээ зарж болох зундуу зуйл байлаа. Би Рогэрт- Эдгээрийг хэрэглэхгүй юм бол зарсан дээр бишүү? Ядахнаа цайний мөнгөтэй байншт. Одоо нас өндөр болсон юмчин дахиж юм цуглуулхийн хэрэг ю байнаа? Гэж хааяа шүүмжилж байлаа. Гэхдээ зарим хүмүүс юм цуглуулаад байх тийм сонирхолтойг ойлгож байлаа

Эхний удрийн маргааш н хамаг булчингаар увчин орсон байлаа. Огт спорт хийдэггүй хүн гэнэт нэг өдөр засварийн ажилд орсноос тэр байх.

Ингээд дэлгүүр орж будаг хайлаа, шар, цэнхэр унгийн хослуулж хан таазийг будах бодолтой байсан бөгөөд тохирох унгу олдсонгүй, Рогэр санхуугийн боломж муутай байн гэдгийг би ойлгож байсан тул ганц ч удаа болов туслахаар шийдлээ. Харин Жэниффэр –будаг авсний хэрэггүй манайд будаг байгаа. Гэж хэлж миний зардлийг зогсоолоо.

Жэнифэр намайг ю хийгээд өдрийн цагаар алга болдгийг мэдэж авлаа.

Рогэр хэрхэн туслахаа мэдэхгүй байсан бөгөөд ганцаараа маш их ядарч байгааг ойлгож зав зайгаар цай ундаа зууж байлаа. Бид хоёр ажилаа эхэлхийн өмнө гэрт н байдаг биллиард тоглох юмуу, гадаа гарч хийн буугаар лааз бууддаг байлаа. Ажлийн завсраар ч гэсэн чөлөөт цагийг хөгжилтэй өнгрүүлж байв.

Ийнхүү хивсийг сонингоор бурж байгаад хан таазийг будаж эхэллээ. 7 хонгийн дотор бух ажлийг дуусгаж, миний орчин үейин түвшинд нийцсэн гэсэн тавилгийг л өрөөнд буцааж зөөлөө.

Цонх, гэрлийн чийдэнгүүдийг шинчилж, нөгөө хөгшин өвөөгийн гэж хэлхээргүй орчин үейин студиог ханан дээр мэргэжлийн зургуудийг тогтоосноор дуусгалаа.

Тэрээр юу гэж хэлхээ мэдэхгүй байлаа. Баярлаа гэж лав хэд хэдэн удаа хэллээ. Би- зүгээрээ, тэртээ тэргүй хийх юмгүй байсан юм. гэж тайвшрууллаа.Хэд хонгийн дараа охин н оффис дээрээ ирээд маш цэвэрхэн тохижуулсан шинэ газартай болснийг хараад юу ч хэлсэнгүй. Угийн ингэх ёстой байсан юм гэсэншиг хандлаа.

Зарим хүмүүс үнхээр сонин шүү!

Тэр үэс хойш хийх юмгүй үедээ хамт зураг хэрхэн авах хичээл заалгаж, хуучний машинаар зугаалж, өрөөнд н биллиард тоглож цагийг дурсамжтай өнгрөөдөг байлаа.

Заримдаа мэргэжлийн үүднээс дүгнэлт хийж байн гэсэн тайлбартайгаар Плайбой сэтгүүлийн сэксы охидийн зургийг сонирхож өнгрөөн. Хэ хэ

Ийнхүү амидралийн ганцаардалтай байсан эн хөгшинд би чадхаараа тусаллаа. Ягаад ингэж байгааг тэрээр огт ойлгоогүй юм.

Харин миний хувид жилийн өмнө бурхан болсон өвөөгуу дурсаж хэрвээ хажууд мани байсан бол цагийг ягл ингэж гоё байхсан гэж Рогэртэй уулзах болгонд боддог байлаа

Замдаа хөгшин хүмүүстэй таарах болгондоо- эн хөгшин хэн нэгний аав,ээж эмээ өвөө шүүдээ тиймээс түүнд туславал хэн нэгэн хүн бас баярлах болно гэж боддог билээ.

Амидрал зөвхөн мөнгө биш, хувийн аз жаргал ч биш. Хэрвээ боломж байвал ганц ч хүнд болов тусалж байхийг та бүхэндээ уриалж байн.

Сайн санааний энэрги буцаж ирдэг юм.

Сайн байна уу? миний энэ тэмдэглэл ”Монгол Бадарчин” цувралын  2 дахь бүлэг болох “Амьдрал Сайхан шүү” номд орж байгаа тул түүнийг авч уншаад блогийн зургуудтай хослуулж, миний аяллыг илүү сайн мэдрээрэй! Баярлалаа.

Өмнөд Африкийн улсад 5 сар гаруй болсон бөгөөд , Аялалынхаа дараагийн улс Botswana-руу хөдлөх бэлтгэлээ дууслаа. Johannesburg дэх бүх найзууддаа баяртай гэж хэлээд,

Pretoria  хотоор дайрч Botswana-руу хөдөллөө. Хотын хурдны замаар явж байхдаа хажууханд нэгэн нүүдлийн Циркийг олж харлаа.Өмнө нь манай гэрийхэн энэ улсад Монголын цирк байгаа гэж хэлж байсан бөгөөд энэ улсын иргэд ч Монголын циркчдийн тоглолтыг үзсэн гэж надад гайхуулж байлаа.

Johannesburg хотод Монголынхоо циркчдийг олох гэж тэнд байсан 2 сарын хугацаандаа нэлээд их явсан бөгөөд сүүлдээ итгэл тасраад хайхаа болисон билээ. Харин Pretoria  хотод байсан циркэд ирээд юмыг яаж мэдхэв асуугаад үзэхээр шийдлээ.

Циркийн араар очоод -“Монголчууд байгаа юу?’ гэж нэгэн ажилчнаас нь найдвар багтайгаар асуулаа. Тэрээр – “Тэр цагаан treilert оч!’ гэлээ.

Би яагаад ч юм тэднийг их удаан хайсан бөгөөд монголчуудтай уулзалгүй, Монголоор ч ярилгүй 10 сар нүүдэлсэн байсан тул – “Юу гэж хэлэх билээ?” гэж түр саатлаа.

Цагаан treiler дээр очтол өмнөөс Монгол царайтай эмэгтэй хүн гарч ирлээ.

Би – Сайн байна уу?” гэдгээ автоматаар хэллээ. Тэрээр надруу гайхаж харснаа “ Hello!” гэж хариуллаа

Би – Та Монгол уу? гэж асуутал.

Ихэд гайхан –“Өө чи Монгол юмуу?

-Ямар сайн Монголоор яридаг Хятад вэ. гэж бодлоошдээ”

Ингээд өөрийгөө – Намайг Амай гэдэг, дэлхийг ганцаараа тойрч яваа Монгол залуу байна, та нар хэдүүлээ энд байгаа юм бэ? гэж асуулаа

Монгол хүн хараад гайхсан тэрээр Цэрэнпагам гэж өөрийгөө танилцууллаа.

-“Африкт Монгол залуу ганцаараа, тэгээд дэлхийг тойрч байгаа, юу хийж энд яваа юм болоо?” гэсэн бодлууд түүнд төрсөн нь харагдаж байлаа.

Тэрээр-“ Тэнд бусад монголчууд байгаа, чамайг дагуулаад очье” “Бид энд тавуулаа, циркэд байдаг юм” гэлээ.

Ингээд цирк дотор Батмөнх, Саруул, Цэрэнбаатар нартай танилцууллаа.

Бүгд намайг хараад гайхаж эхэллээ. Юу хийж яваа, хэзээ ирсэн гэх мэт асуултуудийн дундуур Саруул-” Аан, чамайг сонссон юм байна. Би сарын өмнө Монголд очоод ирсэн юм. Тэнд нэгэн сонинд “Амай Joburg-ээс гараад алга боллоо!” гэсэн гарчигтай сурвалжлага байсан тэгээд энд бас Монгол залуу байгаа юм байндаа гэж бодож байсан юм гэлээ.

Би-“Тэгээд надтай холбоо барихгүй яасан юм?” би энд та нарыг хайгаад бүүр хотыг тэр чигээр нь тойрсон ”Батмөнх –“ Бид Botswana-гаас энд ирээд долоо л хонож байна. Нүүдлийн цирк учраас байнга ийш тийш явдаг юм”

Цэрэнбаатар -“Чамайг мэдэх юм байна. DJ Амай мөн үү? Өмнө чиний хийсэн “ЁХОР”-ийг сонсож байсан юм.

Би –“ Мөн мөн , гэхдээ би DJ биш.

Ийнхүү яриа богино хугацаанд өрнүүлж , тэд буцаад ажилдаа гарах хэрэгтэй боллоо. Би явах төлөвлөгөөгөө өөрчлөөд монголчуудтайгаа түр үлддэг юм билүү гэж бодлоо.

-“Хэрвээ намайг байрлуулах газар байвал, би та нартай энд нэг хоног үлдэж болохуу? гэж би тэднээс асуулаа. Тэд ”Бололгүй яахав, гэхдээ чи яамар төлөвлөгөөтэй байгаа юм?” гэж асуулаа

Би- Уул нь өнөөдөр Botswana-руу хөдлөж байгаа нь энэ юм, гэхдээ та нарыг олсон юм чинь ганц өдөр үлдэхээр шийдлээ” гэлээ.

Аялалын явцад яг төлөвлөсөн маршрут байхгүй тул. Нэг өдөр аялалаа хойшлуулах юуч биш байлаа. Joburg-д амьдарч байсан өрөө , 2 сар гаруй унасан машинаа хүлээлгэн өгч, түр барьж байсан гар утсаа буцаагаад, цүнхээ үүрээд анх аялаж эхэлсэн тэр хэвээрээ үүргэвчтэйгээ цирк дээр орой нь ирлээ.

Намайг ирэхэд бүгд үдийн тоглолтондоо орсон байсан бөгөөд гуйж байгаад циркийн тоглолтруу ороод суулаа. Энэ цирк нүүдлийн бөгөөд том майхан засаад янз бүрийн улсын циркчид өөрийн үзүүлбэрүүдээ үзүүлдэг юм байна. Алиалагч, араатан амьтад гээд сонирхолтой байлаа.

Зарим хэсгүүд нь надад сонин санагдсан юм. Дэлхийн өнцөг бүрийн шоу, үзүүлбэрүүдийг үзэж байсан хүний хувьд Шоу-г хүмүүст зориулж хийдэг бөгөөд , үзэгчдийн сэтгэлд хүргэхийн тулд бүгд сайн ажиллах ёстой билээ.

Харин энд тоглолтонд оролцож байгаа зарим уран бүтээлчид, ажилчид нь үзүүлбэрүүдийг сэтгэлээсээ бус хийж байгаа нь харагдаж байлаа. Бас тайз өөрчилж буй ажилчид нь гудамжнаас ороод ирсэн мэт халтаасан хувцастай, тэгээд хийж байгаа байдал н зүгээр л цаг арагцааж буй мэт болих санагдлаа.

-“Холийн Монголоос ирсэн “ Улаанбаатар” циркийг тайзнаа урьж байна гэж зарлахад үнэхээр сэтгэл догдолж эхэллээ. Багадаа гэрийхэнтэйгээ байнга цирк үзэж байсан маш сайхан дурсамжууд санагдлаа.

Манай залуусийн тайзнаа гарч ирж буй, хувцаслалт, тоглолтийг хийж байгаа байдлыг хараад” яагаад эндхийн хүмүүс Монголын циркийн талаар тийм сайн сэтгэгдэлтэй байсныг ойлголоо.

Үнэхээр Монголын Циркийн ШКОЛ гэж ярьж байгаа зүйл чанараараа дэлхийд өндөрт тооцогддог гэдэгийг улам бүр мэдэрлээ. Хийж буй үзүүлбэр нь сонирхолтой байсан бөгөөд үзэгчид амьсгаагаа барин харж байлаа.

Нэгэн шүүмжлэлтэй хэсэг нь хөгжим байлаа.

Монголд Yamaha эсвэл Korg хөгжим дээр хийсэн 80-аад оны стылтэй ая нь жоохон сул хоцрогдсон мэт санагдлаа. Тэгээд ч циркийн хөгжимийн төхөөрөмж нь маш муу байлаа. Ийнхүү тоглолт дуусч тэд намайг үдийн хоолондоо дуудлаа.

Монголчуудийн амьдарч буй trenller дээр очитол маш хурц нүдтэй LAIKA нохой хуцаж угтлаа.

Энэ нь Монголчуудийн нохой бөгөөд ирээдүйд үзүүлбэрт зориулан дасгалжуулах сонирхолтой байгаагаа тэд хэллээ.Намайг буцаж ирж тэдэнтэй хамт байна гээд тансаг сайхан үдийн хоол, Пиво бэлдсэн байлаа.

Энхсаруул, Цэрэнпагам хоёр гэр бүлийн хүмүүс бөгөөд хүүхдийн хамт энд 10-д жил амьдарч байгаа гэсэн.

Хүү нь Монгол Англи хэлийг хольж яриад миний толгойг эргүүлж гарлаа. Саяхан Монголд очиж ирээд Монгол хэлэндээ ариа гайгүй болсон гэлээ.

Батмөнх Өмнөд Африкийн иргэн Hazel-тэй гэр бүл бөгөөд 1 хүү 2 охинтойгоо Johannesburg-т 13 жил гаруй амьдарч байгаа юм.

Цэрэнбаатар энд ирээд 4 жил болж байгаа бөгөөд Өөрийн өргөөндөө Лаптоп, Интернэт, PS2, DVD тоглуулагч гээд хэрэгцээтэй бүхнээ цуглуулсан байсан

Циркийн хамгийн хойд хэсэгт АЗИ-ууд тустай байрлаж байсан бөгөөд Африк тив дэх “Mongol Town” нь 3 treler, 2 машинтай байсан юм.

Батмөнх тэр үдэш намайг гэртээ урилаа.

-“Өнөөдөр манайд очиж хоно, миний амьдралтай танилц” гэлээ

Үдийн хоолоо дуусгаад бүгд жаал нутгийн талаар, миний аялалын зорилгийн талаар ярилцаад Батмөнх бид хоёр түүний машинд суугаад гэрийх нь зүг хөдөллөө.

Гэр хүртлээ 100-д км бөгөөд хурдны замаар цагийн дотор очлоо. Энэ их ачаалалтай өдрийн дараа өдөр бүр 200-250 км туулдаг гэхэд үнэхээр хол бөгөөд хэцүү санагдаж байлаа.

Тэрээр Joburg хотын өмнө зүгт “Enerdale” гэдэг хотхонд хувийн байшинд амьдардаг бөгөөд Эхнэр HAZEL болон хүүхдүүдтэйгээ танилцууллаа.

Гэр нь олон өрөөтэй маш сайхан тохижуулсан нь харагдаж байлаа. Тэрээр жижигхэн байр аваад өргөжүүлээд ийм болгосон юм гэж маш бардам танилцуулж байлаа. Хоймор дээрээ Чингис хааны зурагтай өрөө үзүүлж, Үүнийгээ Монголынхоо соёлын өрөө болгох бодолтой байгаа юм гэлээ.

Надад гаднаа тусдаа ванн, 00-той нэгэн өрөө гаргаж өглөө.

Эхнэр нь үнэхээр Монголын соёлыг мэддэг гэмээр сайхан сэтгэлтэй зочиломтгой хүүхэн байлаа. Хүүхдүүд нь ч гэсэн намайг сонирхож янз бүрийн зүйл асууж эхэллээ. Бага охин нь мэддэг хэдэн Монгол үгээ надад хэлж үзүүллээ.

Би Батмөнхөөс – Хүүхдүүд яaгаад Монгол хэлээр ярихгүй байгаа юм? гэж асуутал       – Одоохондоо балчир байна, угаасаа Өмнөд Африкийн улс нь 4 хэлээр чөлөөтэй ярих ёстой байдаг тул дахиад нэг хэл заах гэж оролдвол будилах байх цаг нь болохоор өөрсдөө сонирхоод сурна гэж бодсон юм гэлээ.

Hazel надаас Монголын талаар их зүйл асууж байлаа.

Монгол ёс гэхүүдээ, Вискы хундгаллаа.