Facebook – дээрээс

2011 оны 11 сарын 22

АНУ. Чикаго хот

Миний ном таалагдсан бол, сурталчилгаа өвөрмөц болж чадсан бол. LIKE дарж SHARE хийгээрээ.

Таны дэмжлэг над болон миний аялалд маш чухал байна!

Миний энэ рекламыг чангалж байгаад сонссон хүн байна уу?

Цаас юм болхоороо чимээгүй, ширээн дээр хэвтэж байгаа 2 ном. Төсөөлөөд үздээ. Ном руу хартал тэр дотор байгаа бүх үйл явдлууд сонсогдоno.

Номын хуудсыг эргүүлэх болгонд тухайн хуудсанд тохирсон дуу чимээ дагалдаж байна. Магадгүй ирээдүйн ном болж болох

Хүүхэн харааны хөдөлгөөнийг тооцоолж тухайн хөгжим дээр үйл явдал, хэлж буй хүний хоолойны өнгөхүртэл мэдрэгдэнэ. Зүгээр видео кино үзэж буй мэт биш, ҮСЭГ гэдэг дүрсүүдийг нийлүүлэхэд чихэнд чимээ сонсогдоно.

Санснаас Номыг Chillout хөгжмийн чимээнд унших сайхан байдаг шүү.

ХЭРВЭЭ НОМ ЧИМЭЭТЭЙ БАЙСАН БОЛ гэсэн бичгийн дараа миний номонд орсон тэмдэглэлүүдийн үйл явдлын чимээ дуугарч байна.
Монгол Бадарчин номын 1-р боть болох ГАЙХАМШИГТ ЕРТӨНЦ номонд орсон ЧИМЭЭ гэдэг тэмдэглэлийг уншсан хүмүүс санаж байна уу? Өглөө хүйтэн хөлстэй сэрээсэн ЧИМЭЭ. Тэгээд чимээний төгсгөл хэсэгт эхний бөмбөг унаж байгаа. Зарим бөмбөг Чингэлтэй дүүргийн хэмжээтэй газрыг тэгшилсэн байсан. Тэгээд –ИЗРАЙЛЬ УЛС ХЕЗБОЛЛА БҮЛГИЙН ДАЙРАЛТАНД ӨРТЛӨӨ!!! гэсэн өгүүлбэр хэлж байгаа. Тэр үед үнэхээр сонин үйл явдлууд болж байсан. Орос, англи хэлийг ойлгодог Харилцаа төгссөн Монгол залуу Орос улс болон Араб, Израйль улс болон АНУ-ын хооронд хийж буй дайн шиг олон мэдээллийн урсгалыг мэдэрсэн.
Харин сүүлийн хэсэгт гарч байгаа КИРГИЗ ЯСТАНГУУДЫН (КИРГИЗСТАН) улсын мэдээгээр төр засгийн газрын тухай ярьж байгаа. Төр иргэд хоёр хэл амаа олж бие биенээ зохицуулж чадаагүйн тод жишээ! 170 гаруй хүнээ хувьсгал хийж байгаа гэж алуулсан. Тийм улсад иргэд цагдаа нартаа итгэхгүй (гэмт хэрэг өсөхийн шинж) цэргүүдээсээ айдаг болдог юм.
Ийм үйл явдлуудыг харуулах гэж оролдсон.

Монголын телевизийн рекламуудыг харж байхад дандаа л гадны рекламуудыг дуурайсан байдаг.

Ичих ч үгүй энэ рекламтай яг адил хий гэж ярьж байдаг.

2009 оны 4 сарын 5 ны өдөр. Хорват улсын нийслэл Загрэб хот. Мэндээгийнд.

Загрэб хотод буухдаа санаандгүй Монгол оюутан залуутай танилцсан юм. Аялынхаа турчид олон Монголчуудтай танилцаж найж нөхөд нэг гэр бүл болж байсан ч анх удааа жинхэнэ дүүтэй боллоо.

Танилцсан үеэсээ бид хоёр биэ биэнээ ойлгож хүний нутагт ганцаардаж буй хоёр Монгол байлаа. Хоолоо хувааж идэж, нэг гэрт хамт амьдарч орой бүр цуг гадуур алхаж төрлөх сайхан Монгол хэлээрээ үзсэн амьдрал үзэл бодлынхоо талаар ярилцаж байлаа.

-Өнөөдөр миний Хорватын 10 хонгийн визний хугацаа дуусна. Яаралтай замд гарч Сэрби улс руу орох хэрэгтэй.

Нэг өдрийн өмнө Сэрбийн Элчин Сайдын Яамнаас виз хүсэхээр очтол Монголын ногоон паспорт визгүй гэж хэллээ. Хуучны Югослав улс 7 хэсэг задарсан бөгөөд Бэлград нийслэлтэй Сэрби улс нь хуучин бүтээсэн гадаад улсын дипломат харилцаагаа авч үлдсэн бололтой.

Виэнна дахь Манай Элчин Сайдын Яамны надад өгсөн Монгол иргэдийн гадаадад визгүй зорчих бичиг дээр Сэрби улсад ногоон паспорт визгүй гэсэн бичиг байгаагүй бөгөөд өөрийн мэдсэн судалгаагаа гадаад хэргийн Яам руу явуулж, Уг бичиг дээр засвар хийхийг хүсэхээр шийдлээ.

Мэндээ яаралтай ажилтай байсан ч намайг галт тэрэгний буудал руу гаргаж өгөхөөр шийдлээ.

Бид хоёр замаараа шүүдан орж Аялынхаа нийслэл бүрээс гэрлүүгээ явуулдаг 57 дахь открьткоо илгээж төмөр замын буудал дээрээс хэрхэн Сэрби орох тухай лавлалаа.

Галт тэргээр шүүд Сэрбийн хоёрдох том хот Новь Сад хүрэх галт тэрэг байсан бөгөөд 5 цаг гаруй буудалд хүлээх хэрэгтэй байлаа. Хорват улсын 4 хүн хот сууринтай танилцсан миний хувьд шүүд гараад явах тийм ч сонирхолтой биш байсан тул галт тэргээр Нова Градиска хот руу яваа тэндээс замын унаагаар Сэрби орохоор шийдлээ.

Мэндээ ажилдаа явахаар болсон бөгөөд түүнд Хүний нутагт Монгол хүн чанраа алдаагүй байгаад баярласнаа илэрхийлээд, насан эцэс хүртлээ ахан дүүс хэвээрээ байна шүү ! гэж амаллаа.

Мэндээ 20 гаруй настай ч хүний нутагт ганцаараа хичээл ажил амьдралаа авч явж чадаж байгаа нь үнэхээр бахархууштай санагдлаа. Түүний найзууд ч гэсэн Монгол хүн гэж хүн чанар соёлоороо үнэхээр сайн байдаг юм байна гэж түүнгээр жишээ барин ярьж байсан юм.

20 мин галт тэрэгний буудал дээр хүлээгээд орон нутгийн галт тэргэнд суулаа.

Аялынхаа явцад олон төрлийн тээврийн хэрэгслэл ашиглаж үзсэн бөгөөд яарахгүй үэдээ орон нутгийн галт тэргээр явах нь маш сонирхолтой гэдгийг ойлгосон юм. Цонхоо нээж гадаах байгаль хот сууринтай танилцаж зураг авч болно. Түүнээс гадна хурдны галт тэрэг шиг яаран давхихгүй.

Вагон удалгүй хөдөллөө.

3 жил 6 сарын өмнө Улаанбаатраас замд гарч байсан санагдана.

Дахиад нэгэн хот, дахиад нэгэн нийсллэийг орхин адал явдлаар дүүрэн замруу гарлаа.

Галт тэргний цонхоор өнгөрч буй байгаль хот суурин хүмүүсийн амьдралыг харах үнэхээр сайхан. маш том плазма ТВ үзэж байгаа мэт.

Миний күпэнд нэгэн ахмад насны Хорват хүн байсан бөгөөд хэдэн цаг явах замдаа хамт Пиво уухыг урилалаа. Зам зуураа Монголын болон Хорватын талаар ярилцаж, 90 оноос хойш болсон энэ бүс нутгийн иргэний дайн миний анхаарлыг их татаж байлаа.

3 цаг гаруй явсны эцэст Нова Градиска хотын буудал дээр зогслоо. Жижигхэн суурингийн буудал надад маш их таалагддаг, Олон хүн хольхоогүй.

Буудал дээрээс сүпэрмаркэт орж замдаа идэх хоол авах гэсэн боловч хаасан байлаа.

Бүтэн сайн өдөр бүх дэлгүүрүүд хаасан байдаг гэж хүмүүс тайлбарллаа.

Хоолоо хаанаас авдаг юм ?

Бямба гаригт авчихдаг юм. Гэж нутгийн залуу тайлбарллаа.

Шатхуун түгээх газрын дэлгүүрээс Чипс тэгээд цэвэр усаа цүнхлээд хурдны замын зүг алхлаа. Замд хоёр залуу зогсож хурдны зам руу орохын өмнөх төлбөр хийдэг хаалтан дээр хүргэж өглөө. Миний өмнө нэгэн нутгийн залуу бас замын унаагаар явахаар гараа өргөж байсан бөгөөд – Өнөө орой 8 цагаас Динамогийн тоглолт үзэхээр явж байна ! гэлээ.

Хөлбөмбөг гар бөмбөг бол Хорват үндэсний том спортуудын нэг юм.

Ялангуяа Гар бөмбөгөөр дэлхийн авраг болж байсан тул, тоглолтын үеэр бүх хүмүүс анхаарал түүнд хандана. Манай бөхийн дэвжээг сонирхдогтой адил.

Тэрээр надтай хамт унаа барьх гэж цаг гучин минут зогссны дараа залхаад буцаад гэрийн зүг алхаж гарлаа. Харин би сонголт байгаагүй тул үргэлжлүүлэн хүлээлээ.

Тэрхүү зогсоол дээр унааны төлбөр авдаг залуу муухан англи хэлээр миний хийж буй ажлыг асууж сонирхоод гайхаж одлоо. – Монголоо ?
Чи эндээс шууд Сэрби ордог унаа олох хэцүү, тэгснээс холгүй байгаа хурдны замын шатхуун түгээх станц руу очивол илүү боломж гарна.

Тэрээр хэд хэдэн унаанаас гуйж байгаад буцаад Загрэб ордог зам дээрхи Шатхуун түгээх станц руу явах унаа олж өглөө.

Жолооч залуу Англи хэлээр ярьдаггүй байсан тул чимээгүй байсаар 45 км дараа Колонк дээр ирлээ. Миний буусан колонк нь Загрэб явдаг зам дээр байсан бөгөөд Сэрби явдаг зам руу хурдны замыг гатлах хэрэг гарлаа. Дүрмийн дагуу бол явганаар зам гатлах хориотой юм.

Бас аюултай.

3 3 урсгалтай голоороо хашилгатай хурдны замыг цүнхээ үрээд хоёр талын 130км цагт хурдтай машинуудыйн хоорондуур солбьж гарах үэд нөгөө талын зогсоол дээр Польцижа гэсэн бичигтэй машинд хоёр цагдаа байсан ч зүгээр гарсан залууг тоож шаналгасангүй.

Амьдрал нь тэр чигээрээ дүрэм болсон барууны Европийн цагдаа нар байсан бол хэнэгчгүй 300 Евро торгоод л хаях байсан.

Би дэлхийн ихэнх улсуудыг замын унаанд дайгдаж туулсан юм. Энэ нь миний аялын маш чухал хэсэг гэж хэлж болно. Намайг унаагаараа дөхүүлж буй хүмүүстэй ярилцаж тус улсын хүмүүсийн амьдрал сэтгэлгээний талаар бодит мэдээлэл авч болдог юм. Бас замын унаа авч байгаа эсэхээр тус улсын нийгмийн амьдралыг бас дүгнэж болох юм.

Замын унаанд дайгдаж байхдаа нэгэн зүйл анзаарсан. Гэмт хэрэг өндөртэй, эсвэл нийгмийн засаг эдийн маш сайн, иргэд нь гадагш аялдаггүй улсуудын жолооч нар бараг хүн авдаггүй юм. Харин хүн чанартай, гэмт хэрэг багатай, иргэд нь гадаад орноор их аялдаг, эсвэл иргэд нь гадны хүнд эх орныхоо сайхан сэтгэлийг үзүүлэхийг хүсдэг улсуудад унаа барьх амар байдаг юм.

Монгол одоохондоо замын унаанд дайгдаж буй гадны хүнийг авч дүхүүлж байгаа хэвээрээ болов уу, учир нь Бид гадны хүнд Монгол гэж сайхан орон байдаг юм гэж харуулахыг хичээдэг, бас ганцаараа хээр хүний нутагт зутарч байгаа замын хүнийг авах нь хүн чанрын асуудал гэж бодсон хэвээрээ байгаа. Битгий энэ чанраа алдаасай !

Колонк дээр хэдэн цаг гаруй зогслоо. Бэнзин авах гэж буй хүмүүсээс явах зүгийг нь асууж дөхүүлж өгөхийг гуйж байсан ч таньхгүй хүнтэй явах хүсэлтэй хүн байсангүй.

Колонкийн дэлгүүрээс савалсан сэндвич авч идээд харанхуй болж буйг харж суулаа.

Удалгүй нар жаргаж хав харанхуй боллоо.

Замын унаанд дайгдан гэдэг тийм амар биш, аз хүлээхээс гадна хувь хүний харьцааны соёлыг ихээр шаарддаг юм. Хорват улс бол замын унаагаар явах хэцүү газар гэсэн дүгнэлтэнд би өмнө хүрсэн байсан бөгөөд энэ удаа 200 хан км газрыг туулах ийм хэцүү байна гэж бодоогүй юм.

Холгүй зогссон ачааны тэрэг рүү очиж юм асуух гэтэл тэрээр намайг ирж буйг хараад яаралтай хөдөллөө. Ямарч машингүй хоосон колонк дээр байна даа гэж бодохын зуур араас гэнэт нэгэн машин ирээд зогслоо. Жолооч 60 орчим насны хүн машиныхаа ачаанаас каньстр гаргаж ирээд бэнзин машин руугаа юүллээ.

-Уучлаарай, та англи хэл мэдэх үү ? та хаашаа хүрэх вэ ?

- Би Вуковар хот руу явна

- Та намайг замаараа аваад явчих тэх үү ? би Сэрби улсруу явж байгаа юм.

- За тэг тэг.

Ийнхүү хилээс холгүй хот руу явахаар боллоо. Вуковар гэж нэр надад маш танил санагдаж байсан бөгөөд газрын зураг дээр хартал хилийн цэгээс 20 км зайнд байлаа.

Би энэ хотын нэрийг өмнө сонсож байсан санагдана.

Ийнхүү бид хоёр замд гарлаа.

Чи юм идсэн үү ?

Дэлгүүрээс сая сэндвич авч идсэн, танай дэлгүүрүүд өнөөдөр хаасан байсан.

Ачаагаа уудлаад тортой САЛО буюу давсалсан гахайн өөх, хиам ундаа тэгээд талх авчираад
–Үүнийг замдаа идээрэй гэлээ.

Би хүний замын хоолыг авах хүсэлгүй байсан бөгөөд бид хоёр дундаа тавиад замын түрч идэж гарлаа.

Хав харанхуй болсон хурдны замаар явж байх зуураа бага зэрэг дуг хийгээд ч авлаа. Шаардлагатай бол ээлжилж унаагаа барьж болно шүү надад жолооны үнэмлэх байгаа гэж бас хэллээ. Танай Монголд байдал Ямар байна ?

Комуньзмын дараа хүмүүс яг юу хүсээд байгаагаа мэдэхээ больсон, төөрсөн байна.

- Манай энд бас л тиймэрхүү байна. Уул нь комуньст систэмийн үэд хүмүүсийн хүн чанар хамаагүй дээр байсан юмсан, одоо энд хүн бүр мөнгө ярьсан, нэрэвтсэн байна. Улс төрчид ч гэж хахууль авсаар.

Энэ ах Хорватын тухай хэлж байсан ч Монголын тухай хэлээд байгаа мэт сэтгэгдэл төрлөө.

- Вуковар, Вуковар , би энэ нэрийг хаан сонслоо, энэ нэр миний толгойноос гарахгүй байлаа.

Энэ хүн намайг авч явах болсон шалтгаан нь өөрөө хүний нутагт бас өлсөж ядарч ажиллаж байсан гэдгийг нь ойлголоо.

Бид хоёр удалгүй хурдны замаас гарч тосгоны замаар Винковки хотыг дайран Вуковар хотруу явлаа. өдөр цуг замын унаа хүлээж байгаад залхуураад буцдаг залуу хэрвээ гүрийсэн бол Винковки хотын гэрэлтэж буй Стадионд хөл бөмбөгийн тоглолтыг үзэх байждээ гэж бодогдлоо.

13 цагийн үэд Загрэбаас гарсан хүн 22 цагийн үэд Вуковар хотод ирлээ.

-Чи хаана буух юм ?

-Автобусны буудал дээр буулагх боломж байна уу ? тэндээс сэрби рүү явахаас.

-Өдийд юм байхгүй болов уу.

Бид хоёр буудлын үүдэн дээр зогсох үэд би гар барьж- Намайг энэ хүртэл авч явсанд баярлаа гэж хэлэх гэтэл тэрээр- Байж бай ! гээд машинаасаа бууж буудлын Автобусны хуваарийг хараад- Цүнхээ буцаагаад машинд хий би чамайг хил хүргэж өгье !

Хэрэггүй намайг энэ хүртэл хүргэсэнд баярлаа, хил хүртэл 25 км гаруй, нийтдээ 50-иад км явах хэрэг гарна шүүдээ !

Тэгээд би чамайг шөнө дунд энэ буудал дээр буулгах юм уу ? цүнхээ буцаад машинд хий гэж хэлээд суулаа.

Мэдээж хил хүргүүлэх сайхан байсан ч ийм сайн хүний ач тусыг хэтрүүлэн ашиглахгүй байхыг би бодлоо. Гэсэнч сонголт байгаагүй тул ялтачгүй буцаад машинд суулаа.

Бид хоёр буудлаас хөдлөөд удалгүй миний нүдэнд харж буй зүйлүүддээ итгэсэнгүй.

-Би хаана байна аа ?

Вуковар хотын жижиг гудмуудаар явж байх хооронд замын хоёр талаар дайны дараахь ул мөр 15 жил өнгөрсөнч хэвээрээ байлаа. Шинэ барилгуудын хажуугаар дайны үэд нэрвэгдсэн ханаараа дүүрэн буу болон их бууны суманд өртсөн барилгуудыг хараад, миний өмнөд туулж өнгөрсөн Африкийн иргэний дайнтай байсан газрууд дахин нүдэнд харагдлаа.

Хүмүүс яагаад алдаанаасаа суралцдаггүй юм болоо ?

Яагаад түүхээ судлаж өмнө байсан явдлыг дахин эргэцүүлэн боддоггүй юм болоо ?

Энэ гудмуудаар явж байсан дурсамж миний оюун санаанд байнга үлдэх байх.

Сыр лоин Вуковар гэж нэр надад яагаад ийм танил байсныг санлаа.

- Чи иргэний дайны тухай илүү ихийг мэдэрмээр байвал Вуковар гэдэг хилийн ойролцоох хотыг үзээрэй гэж нэгэн Хорват найз хэлж байсан санаанд орлоо. Огт төлөвлөөгүйгээр энд ирдэг бас л аз эсвэл хувь заяа байхалдаа.

Машинаар хурдан явж байсан ч бүх зүйл удааширсан мэт санагдаж, тэрхүү дайны үэд дахь чимээ, амь насаа алдаж буй энгийн эргэд үзэл бодлынхоо төлөө тэмцэж буй цэрэг эрс хэн нэгний аав ээж ахан дүүсийн амьдрал үрэгдэж байгаан харагдаж байлаа.

Хүмүүс Африк гэхээр л дайн дажин бодогддог бол энэ гудамж нь Европийн төвд байдаг нэгэн тосгонд байгаа дүр зураг юм. Муу эр дайнд хөөрнө гэж уг Монголчуудад л хамаатай биш юм байна. Хүн хоорондоо хэл амаа ололцож болох байтал ийнхүү биэ биэнээ устгаж хороож байдаг.

Машин дараагийн гудамж руу орох үэд ус хадгалдаг өндөр барилга харагдлаа.

Дайн эхлэх үэд түүнийг хамгийн эхний бай болгосон бололтой. Ханаараа дүүрэн пулэмёт бууны нүхнээс гадна Хүнд артилэрын нүхнүүд хотын төвд байгаа энэхүү барилгийн түүхийг иргэн бүрт сануулж буй мэт. Зураг авах гэж оролдсон боловч харанхуйд зурагны чанар хүрсэнгүй.

Би Балкан буюу хуучны Югославийн Словэн, Хорват улсуудруу орох үэд энэ иргэний дайны талаархи бодлыг надаас, хөндлөнгийн хүнээс асууж байсан хүн их.

Мэдэхгүй, би энд амьдарч байгаагүй тул хэлэхэд хэцүү байна, гэхдээ олон жил нэг улс нэг үндэстэн гэж амьдарч хоорондоо гэр бүл, хамаатан садан, найз нөхөд болж байсан хүмүүс биэ биэнээ хомроглон устгаж байсныг би ойлгох гэж оролдоод чадахгүй байна.

Монголчууд бид ч гэсэн олон яс үндэстэнгүүд, гэхдээ бид нэг нутагт амьдарч нэгэн гэр бүл мэт байна, хэрвээ бид хоорондоо ингэж хуваагдаж талцаад шашин шүтлэг, яс үндэс хэл соёлоороо хуваагдаж байлдах юм бол аймар байх болов уу. Гэж хариулж байсан юм.

Югославын түүхийг Монголынхтой харьцуулж бодохыг тэр мөчөөс хичээж байсан юм.

Хэрвээ нэг үндэстэн болох Монгол орон дотооддоо яс угсаа шашин шүтлэгээрээ хуваагдан, аль нэг хэсэг н тустай гарч биэ даасан улс болно гэвэл Ямар хандах болоо ?

Идэн шиг биэ биэнээ тосгон, хотоор нь устгах болов уу ?

Бид бусдын түүхийг судлаж, сайн тунгааж сургамж авах хэрэгтэй болов уу ?

Үүнийг л ухамсар, боловсрол гэх байх.

Миний өнөөдөр харсан зүйл европ гэж бидний өндөр соёл иргэншлийн тухай ойлголтыг бүрэн өөрчиллөө.

Социальзмийн үэд Югослав бол бух Комуньст лагэрын хамгийн өндөр соёлтой, өндөр хөгжилтэйд тооцогддог байсан. Югославд суралцаад ирсэн оюутнууд гэж Оросд сурсан оюутнуудаас хамаагүй өндөр соёл боловсролтойд байсан, Югославийн бүтээгдэхүүн гэдэг бол Комуньст лагэрын дээдийн дээд байсан үэ саяхан.

Миний харж буй энэ хотоос хэдхэн зуун км зайтай Загрэб хот бол Барууны өндөр хөгжилтэй хот шиг санагдсан. Баруун зүг явах юм бол бүүр илүү байсан, гэтэл энд байдал ийм байдаг.

Дайн эхэлснээс хойш 15 жил гаруй болсон ч энэ иргэний дайны ул мөр сургамж дэлхийг тойрох гэж буй надад ийм л хүнд сэтгэгдэл үлдээлээ.

Бид хоёр хотоос гараад удалгүй замаас эрэглээ. Жолооч ах- Хоюулаа манайхаар ороод гаръя, би гэрийхэнтэйгээ чамайг танилцуулъя.

Болохгүй ! миний визний хугацаа өнөөдөр өнгөрч байгаа тул яаралтай 12 цагаас өмнө гарах хэрэгтэй байна.

Зүгээрээ, бид хоёр гялс ороод гаръя. Чи энэ орой явах хэрэггүй болов уу, манайд хоноод явахгүй яасан юм ?

Би нэлээд бодлоо. Хэрвээ одоо хил гарлаа гэж бодоход Новий сад хүртэл бас цаг зарна. Шөнө дунд хүний хотод буух дэмий. Гэж бодоод тэднийд өртөөлөөд маргааш замдаа гарахаар шийдлээ.

Огт таньхгүй хүнийг гэртээ авчирлаа гэж танай гэр бүлийхэн дургүйцахгуй юу ?

Үгүй ! яалаа гэж, манай гэр бүл сайхан хүмүүс байдаг. Миний эхнэр болон миний хүүхдүүд бол миний хөрөнгө. Би баяжихын төлөө явдаггүй, хамгийн гол нь гэр бүлтэй байвал тэр л миний жаргал.

Ийнхүү тэрээр гэрлүүгээ залгаад замын зочинтой гэдгийг Хорват хэлээр хэлж буй бололтой.

Удалгүй нэгэн барилгийн гадаа ирлээ. Би цүнхээ аваад бага зэрэг санаа зовж байлаа. Африк болон Арабын орнуудад бол тоохгүй байсан ч Европийн хүмүүсийн хүйтэн сэтгэлийг нь мэддэг болсон тул бага зэргийн эмээж байлаа.

Гэрлүү орох үэд эхнэр нь угтан авч нөхрөө үнсээд маш баяртай байлаа, дараа нь намайг харж мэл гайхлаа. Огт хараагүй хүн, тэгээд цагаан арьстан биш,

Манай хүн бүх учир явдлыг тайлбарлаад том өрөөндөө урилаа.
Зочин ирсэн тул эхнэр нь яаралтай гал тогоондоо орж хоол бэлдэж гарлаа. Англи хэлгүй байсан ч орос хэлний мэдлэгтэй миний хувьд Слав хэлний багт багтдаг Хорват хэлийг ойлгоход нээх тийм хэцүү биш байлаа.

Өрөөнөөс надтай чацуу настай хүү нь ирж надтай мэндлээд миний хийж буй зүйлийг сонсоод итгэсэнгүй. – Чи ядрахгүй байна уу ? гэсэн асуулт асуусан нь сонин санагдлаа.

Ихэнх хүмүүс – Чи мөнгө хаанаас авдаг, хэдэн улсаар аялсан ? гэж асуудаг бол энэ залуу аялын хэцүүг шүүд ойлгосон нь хүндлүүштэй санагдлаа.

Бид дөрөв гал тогоонд сууж буу халж эхэллээ. Ийм холын зочин хэзээ ч авч байгаагүйгээ тэд хэллээ.

-Вино, Ракь, Виски ! алийг нь уухуу ?

- Виноноос үхтлээ залхсан байсан тул хальт мэддэг Вискийг хүслээ.

Миний аялын тухайд тэд маш их сонирхож байсан бөгөөд удалгүй хоол бэлэн болж ширээний ард эхнэр нь хоол тавилаа.

Балканд орж ирсэн үнэхээр сайхан. Учир нь баруун европийнхан шиг тансаг чимэгтэй хоол бус чанартай цадтлаа иддэг хоол хийдэг юм.

Гадны хүн холын замаас орж ирж байгааг сэтгэлээсээ ойлгон маш сайхан хоол хийсэн байлаа.
Энэ хүн чанар байх.

2 төрлийн шөл бас хуурга ширээндээр тавьж бид идэж гарлаа.

Цагаа хартал 12 өнгөрсөн тул яарах хэрэггүй боллоо.

Бид удалгүй унтахаар болж намайг дээр байгаа өрөөнд унт гэлээ.
Хотод сурч байгаа охиных нь өрөөнд би амрахаар боллоо

- Маргааш хил гаталхад нэг хоног хоцорсон энээ тэрээ гээд бөөн юм болох болов уу?

Байнга виз цаг хугацааны дарамтанд байх гэж…

Үргэлжилэл бий.

]]> http://www.amai.mn/archives/3844/feed 18 http://www.amai.mn/archives/3820 http://www.amai.mn/archives/3820#comments Thu, 02 Apr 2009 17:42:40 +0000 amai http://www.amai.mn/?p=3820

2009 оны 4 сарын 2 ны өдөр Хорват улсын Загрэб хот.

Өнөөдөр өглөө босоод маш чухал шийдвэр гаргах хэрэгтэй боллоо.
Магадгүй миний аялын хамгийн чухал шийдвэрүүдийн нэг юм.

Аялынхаа 57 дахь улсынхаа нийслэлд ирээд ялтачгүй цаашдын амьдралаа бодох хэрэгтэй боллоо. Сүүлийн үэд тэмдэглээ бичихээс ч дургүй хүрч байна. Хий хоосон ажил хийгээд байгаа мэт. Сайн л бол хэн нэг нь уншаад амжилт хүснэ, эсвэл шүүмжлээд хаана биз.
Дэлхийг Тойрч байна гээд өөрөө өөрийгөө хошгируулаад байгаа юм биш үү ?
Энэ ажил үнэхээр хүмүүст тийм хэрэгтэй гэж бодох хэрэг байна уу ? өдөр тутмынхаа хоол унд унаа тээвэр ажил амьдралын эргүүлэгт байгаа хүмүүсд юун дэлхий энээ тэрээ гэж ?

Үүнээс цааш яах уу ?
Үргэлжлүүлэх үү ? буцах уу ?

Гэрээсээ гарснаасаа хойш 3 жил 5 сар гаруй болж байна. Европ, Ази, Африкийн тэс өөр улс үндэстэн соёл иргэншлүүдийн амьдралыг судлаж Монголчууддаа хүргэхийг хичээлээ.
Гэтэл үзсэн харсан болгоноо тэмдэглээ гэсэн хүсэл эрмэлзэл бага багаар унтарч байх шиг.

Аялаа үргэлжлүүлэх Босниа Хэрзэговин улсын элчин Сайдын Яаманд визанд ороход дахиад л салаавч. Бээжин дахь элчин Сайдын Яамнаас виз хүс гэлээ.

-Дэлхийг тойрч байгаа нь хэнд хамаатай юм ! Хэнд хэрэгтэй юм ?

Энэ анхны удаа биш, би байнга ийм асуудалд орж, удаан гэхэд 8 сар гаруй хүлээж, хэцүү нь гэхэд задгай далайд шуургатай үэд далбайт завиар гарч. Төрийн эргэлт дөнгөж болсон газар түгшүүртэйгээр виз хүлээсэн олон туршлагууд өмнө толгойгоо гэдийлгэлгүй гүрийж чадаж байсан юм.

Гэхдээ энэ удаа бүх зүйл өөр болж эхэллээ.

Өөөрийн блог хуудаснаа үзсэн харсан судалсан бүхнээ бичиж Монголынхоо шинэ үэийн залуусд бидний судлаж мэдэж амжаагүй байсан дэлхий ертөнцийн тухай мэдээлэл хүргэж байна гэж өөртөө итгэж байлаа. Гэтэл сүүлийн үэд нэгэн зүйл ухаарсан нь

- би ГАНЦААРАА юм байна !

Энэ олон бэрхшээлүүд асуудлууд дунд миний итгэж найдаж цуг байгаа гэсэн хүмүүс бараг харагдсангүй. 3 жил 5 сар гаруй аялсан хугцаандаа 15 хан Монгол айлд өртөөлснийг эс тооцвол.

28 дахь улс өмнөд Африкт санхүүгээс болж гацах үэдээ тусламж хэрэгтэй байна гэхэд бүгд өөдөөс –Миний өмнөөс явж байгаа биш ! гэж загнаж, нэг хоёр хүн л тусламжийн гараа өргөсөн юм.

Блог уншиж байгаа хүний тоо хэдэн арван мянга хол давсан шүүдээ !

Монголчууд ядуугаас биш зүгээр харамч, үхамсаргүйгээс үнэгүй зүйлд дуртай байдаг юм байна гэсэн дүгнэлтэнд хүрэхэд маш олон шалтгаанууд нөлөөлсөн.

Монгол улсаа хөгжүүлье гэж хүн бүр ярьдаг боловч, тэрхүү ажлыг хийж байгаа хүнийг дэмжих бус мөлжихийг хичээдэг байдал өнөөдрийн амьдралын нэгээхэн хэсэг болсон байна.

Өөрийн ажиллаж байсан урлаг дээр авч үзэх юм бол Хэн нэгэн уран бүтээлч хамаг хөдөлмөр мөнгө цаг заваа зарцуулан байж хийсэн уран бүтээлийг нь бүгд биэ биэнээсээ хуулж аваад тараадаг. Эцэстээ уран бүтээлчид санхүүгийн хувьд хөлөн дээрээ зогсож чадалгүй урам нь хөрдөг.

Миний блог дээрхи бичлэгийг би өрөөндөө суугаад зүгээр зохиогоогүй, маш өндөр өртөг мөнгө хөдөлмөр болж байж бичдэг юм шүүдээ. Үүнийг хуулж өөрийн сонин дээрээ тавиад борлуулж байгаа хүмүүс, Сонин сэтгүүлийнхээ борлуулалтаасаа баярлаа ! аян замдаа сайн яваарай гээд санхүүгийн дэмжлэг үзүүлчих ухамсаргүй байгаан бас өрөвдөлтэй !
Дэмжлэг асуухаар – Яалаа гэж ? бид чиний тэмдэглийг хэвлүүлж чамайг олон нийтэд сурталчилж байгаа юм чинь ! гэж хариулдаг. Намайг хүмүүс таньдаг боллоо гээд би хоол авч идэх биш.

Хүмүүс миний Аялын тэмдэглийг уншаад гардаг, сайн л бол амжилт хүсдэг. Гэтэл амьдралаа яаж зохицуулж хаана хонож юу идэж хэрхэн сэтгэл санааны дарамттай байгааг огт ойлгохыг хүсдэггүй. Зөвхөн сэтгэлээ нээтэл ярилцах боломжгүй байхын зовлонг гадаадад байдаг ганцаардсан Монголчууд мэддэг.Тэр талаараа сэтгэгдлээ бичих үэд гомдоллоо. Ингэх байсан юм бол яах гэж явсан юм ! гээд шүүмжилдэг.

Жирийн Монгол залуу өөрийн бололцооныхоо хязгаар хүртлээ зүтгэж үзье гэсэн хүсэл эрмэлзлийг нь ойлгож чадахгүй тийм хүйтэн сэтгэлтэй хүмүүс 90 оноос хойш биэ болсон байх.

3 жил хагас шахуу өдөр тутмын хоол унд, хаяг байр, унаа тээвэр хэл соёл, гээд шанлаж байхын хажуугаар хамгийн том бэрхшээл болох аян замаа тогтвортой үргэлжлүүлэх санхүүгийн бэрхшээлээс болж гаднаас тусламж хүсэх, аялааа тур зогсоох, эсвэл нутаг буцах шийдвэрт хүрлээ.

Гэр бүлийн дэмжлэг энэ үнэтэй аялыг авч явуулахад хүрэлцээгүй боллоо. Өдөр бүр гэрийхэн найз нөхөд мань Монголын тэргүүн компаниудын хаалгийг сахиж, Монголын анхны залуу дэлхийг тойрох гэж буй аялыг дэмжээд өгөөч гэж гуйсаар сүүлдээ залхаж байгаа бололтой.

Монголд санхүүгийн боломжтой олон компаниуд байдаг. Тэд байгуулгийнхаа сурталчилгаандаа зарцуулж байгаа төсөв нь миний аялыг эхнээс нь дуусгахадд бараг хүрэлцээтэй шах уу. Даанч ашгийг юунаас түрүүнд үздэг тул цааш горьдоод хэрэггүй болж байх шиг байна.

Уржигдар Загрэб хотын кинотэатрт КИНО ФЭСТИВАлын нэг бүтээлийг үзлээ.
Хорватын хоёр залуу дугуйгаар Хорватаас Грэк хүртэл явж байна.Миний аялалтай харьцуулбал Маш ойрхон зай. Тэгээд машин тээвэр хоол унд бүх хангамж бэлэн.

Тэгээд тэд Грэкрүү хүртэл Тэнд суудаг элчин Сайд нь өргөмжлөлтэй шахуу угтан авч баяр хүргэж байна. Хорват нь Монголтой төстэй жижиг улсуудын нэг. Тиймээс ийнхүү дэлхийг тойрох аялал биш юмаа гэхэд бага зэргийн арга хэмжээнүүдийг төр засаг нь хүртэл дэмжиж залуучуудаа эх оронч сэтгэлгээг н хөгжүүлдэг бололтой. Киноны төгсгөлд ивээн тэтгэгчид болон дэмжигчдийг нь хараад ялтачгүй атааархах, гутрах сэтгэгдэл төрлөө. Хоёр хуудас дүүрэн нэрс байгуулгууд.

Гэтэл би өөрийн дэмжигч Бодь Даатгал компаний даатгалааас өөр зүйлгүй.
Тэгээд л нээх сайхан Монголын Дэлхийг Тойрогч гэсэн нэртэй.
Яг л манай төрөөс өгдөг амьдралд ямарч дэм болдоггүй энгрээр дүүрэн одон мэдалиуд шиг. Арга ядсан хэд нь аргагүй эрхэнд тэр одонгуудаа зараад хоолны мөнгөтэй болж байгаа байх. Харин надад зараад идэх юм гэж байхгүй. Хоосон Монгол гэсэн бардам зан.

Ерөнхийлөгч.

Одоогоос хэдэн сарын өмнө Манай гэрийхэн ялтачгүй Ерөнхийлөгчид бараалхаж миний аялыг анхааралдаа авахыг хүссэн юм. Манай гэрийхэн анх аян замд гарсан цагаас надад итгэж Эх Орныхоо төлөө энэхүү хэцүү аялыг хийж байгааг ойлгож, байж болох бүх туслалцааг үзүүлж байсан боловч дэлхийг тойрно гэдэг аялыг дэмжих нь Монголын жирийн гэр бүлийн хувьд тиймч амар биш байсан юм. Тэгээд гэр бүлийн ганц туслалцаа юунд ч хүрэхгүй юм.
Судалгаа тэмдэглэлээ бичихийн тулд наад захын хоол, унаа, байрны тал дээр санаа зовмооргүй байна. Яагаад юм бичихгүй байна аа ! гэж асуудаг хүмүүс юмны учрыг ойлгоосой.

Би хувьдаа Өнөөдрийн Ерөнхийлөгч Н.Энхбаяр гуайн тухайд сөрөг бодолтой байдаг юм. Хувь хүний хувьд мэдэхгүй ч хийсэн ажлаар нь дүгнэхэд. Гангцхүү Аавын хэлсэн үгийг би байнга санаж хүндэлж байдаг юм. Монгол улсын Ерөнхийлөгчөөр сонгогдсон хүн бол сонгуульд оролцон хүн амын 50-иас дээш хувийн дэмжлэг итгэлийг авсан байдаг. Тиймээс түүнийг үл хүндлэх н тэр олон хүмүүсийг хүндлэхгүй байгаатай адил явдал юм.

Миний аялал Эвэрэст уулын оройг давах, Антарктидыг туулах зэрэг үйл ажилгаануудаас дутхааргүй чухал гэж бодож байна. Олон жил өдөр бүр цүнхээ баглаж огт таньж мэдэхгүй улс орон хүмүүстэй харилцаж, Эх Орныхоо нэрийг гаргахын тулд амь насаа хайрлдаггүй Дэлхийг тойрогч залуутай гэж хэлэх хүсэлтэй залуус байгаа л байх. Зүгээр л амраад явах биш тухайн улс үндэстэн байгал орчны судалгааг хийж өөрийн хүмүүсийн нүдийг нээх гэж байгаа ажил тийм чухал биш гэж бодож байгаа Ерөнхийлөгч мань сонгуулийн ажилтай завгүй яваа бололтой.
4-5 сар гаруй үүдийг нь сахисны эцэст өнөөдөр би гэрлүүгээ утсаар ярьж Өнөөдрийн Ерөнхийлөгчийн гар харж хэрэггүй ! гэсэн хүсэлт тавилаа.

Гадаад Хэргийн Яам.
Би Олон Улсын Харилцааны сургууль төгсөж байх үэдээ олон залуусын адил дарга ажил хийж улсаа хөгжүүлнэ гэж итгэж байлаа. Гэхдээ яг хэрхэн яаж гэдэг тухай ямарч төсөөлөл туршлаг байсангүй. Өнөөгийн олон дарга нартай адил.

Гэхдээ өөрийн хийж буй аялаараа яачиж байсан Монголын гадаад харилцаа, хүмүүсийн дэлхий ертөнцийг харах харааг тэлүүлж магадгүй ирээдүйн Монголын гадаад бодлогийг тодорхойлж болхуйц мэдээллүүдийг цуглуулах бодолтой байлаа.

Аялын 28 дахь улс өмнөд Африкт миний паспортны хуудас дуусах үэд Африк тивдээ ганцхан Элчин Сайдын Яамтай улсын иргэн аялаа зогсоохгүйн тулд Гадаад хэргийн яамны тусламж хүсэж Албан Паспорт хүсэж байсан юм. Дэлхийн олон улсын жишгээр бол энэ паспорт нь онцгой зэрэглэлд багтдаг ч Европийн болон өндөр хөгжилтэй орны жирийн иргэдийн паспортоос арай доогуур жагсдаг юм байна. Өөдөөсөө чулуудуулаах үэд эн тухай илүү их бодох юм.

Өөрөөр хэлбэл Хөгжилтэй орны иргэн визгүй шууд нэвтэрдэг улсууд руу Монголын ногоон паспорт тусгай нөхцөл байдалтайгаар л аз таарвал нэвтрэх юм. Бид тэррорист бүлэглэлд багтдаггүй ч зүгээр бидэнтэй хандах хандлаг нь тийм байгаа юм.

Аялаа эхлүүлж байхдаа Гадаад хэргийн Яамнаас тусламж хүсэх хэцүү байсан юм, учир нь Миний аялал хэрхэн өрнөх тухай мэдэхгүй байсан тул, гэхдээ хэрвээ амжилттай яваад эхэлбэл Гадаад хэргийн сайд анхааралдаа авч санхүү болон мэдээллийн хувьд дэмжиж, маш их бэрхшээлтэй байгаа аялыг мань хөнгрүүлж өгөхөд туслах байх гэж найдаж байлаа.

Улс төржөөд намайг анзаарах завтай хүн үгүй бололтой.

Монгол улс огт харилцаагүй, эсвэл зөвхөн цаасан дээр баримтжуулсан тэдгээр улсууд руу арай гэж нэвтэрч, Монголын гадаад харилцаа, бизнэс, соёл урлагт юугийг нь авч судлаж хөгжүүлвэл дээр вэ ? гэсэн судалгааг хийж тайлан хэлбэрээр бичиж, Ирээдүйн хүчирхэг гадаад бодлогтой улс болох үэд аль аль улсад шин Элчин Сайдын Яамуудаа барлуулбал дээр вэ ? гэсэн судалгааг амь насаараа дэнчин тавьж байж хийсэн боловч, улс төржсөн тогооноосоо гарч амжаагүй хүмүүсд хүрэх байтугай сонсогдолгүй өнгөрсөн байх.

Миний хийсэн Аялын талаар гадны хэвлэл мэдээлэл, албаны хүмүүс, жирийн иргэд сонсоод биширч Монголчуудыг төлөөлөн бодож байсан боловч, Гэртээ надтай байтугай амьдрал өрнөсөн хэвээрээ байлаа.
Цаг хугцаа бүхнийг тайлбарлдаг хойно.
Хүний итгэл бишрэл хэрхэн мөхөж эхэлдгийг миний нөр их хөдөлмөрийн дараахь энэ тэмдэглээс та бүхэн уншаад ойлгох болов уу. Ойлгохчгүй байж болно.

Магадгүй намайг аялаа зогсоогоод гэрлүүгээ буцах юм бол анх цагаас шар нь гозоож, боож үхэж байсан олон хүний бах нь ханах байхал даа. Яахав хэн нэгнийг ч болов баярлуулж байвал аштай юу даа.

Би буцаж нутагтаа орох үэдээ тэгтлээ гутрахгүй байх гэж бодож байна. Жирийн Монгол залуу өнөөгийн дэлхийн улс төр эдийн засгийн байдлын үэд бодит туслалцаа дэмжлэггүй энэ олон бэрхшээлүүдийг ганцаараа туулж, Монголын байтугай өндөр хөгжилтэй орны хэр баргийн хүний санаанд орхооргүй аялыг хийж чадсан юм чинь өөрөөрөө бахархах болно гэж бодож байна.

өнөөдөр би Монголоосоо тусламж дэмжлэг хүсэхээ больхоор шийдлээ.
Анхнаасаа ч тэгтлээ дэмжээгүй цаашдаа ч дэмжихгүй нь ойлгомжтой байх.

Аялынхаа үэ Ангол улсад аялж байхдаа тус улсын Эльт гэр бүлтэй дотно танилцсан бөгөөд анх удаа Монгол залуу дэлхийг тойрч буй аялыг дэмжихийг гадны хүн, байгуулгаас хүсэхээр шийдлээ. Уул нь миний Аялын төсөв тийм ч их биш байсан юм. Хоёр гуравхан компани илүү нэг ажилтны цалинг оруулаад байсан бол аялал хамаагүй эрч хүчтэй явж байхсан.
Үүргэвчтэй аялал гэдэг нэвтрүүлгийн нэг хүнийх н онгоцны билэтийн үнэ гэхэд миний Аялын хоёр сарын төсөв болохоор шүүдээ ! даанч Эх орноосоо тусламж авч чадалгүй гадны хүнээс гуйлга гуйж байна даа.

Аялал санхүүгийн туслалцаагүй явах боломжгүй болж байгааг намайг дэмжигч та бүхэн ойлгоорой!

Захианыхаа хуулбарыг тавъя.

Сайн байна уу ? миний найз Гинга
Танай гэр бүлийхэнд бас мэнд хүргье.

Ангол улстай төстэй гуравдагч ертөнцийн иргэн дэлхийг тойрох аялал хийх ямар хэцүү байдгийг ойлгож, миний аялыг дэмжиж тусалсанд өөрийн зүгээс болон миний тэмдэглүүдийг уншисан хүмүүсийн өмнөөс талархал илэрхийлье.

Би Аялынхаа 57 дахь улс Хорватаас энэхүү захиаг бичиж байна.
Бид хоёр сүүлд уулзаснаас хойш адал явдал бэрхшээлээр дүүрэн байсан миний Аялын тухай тэмдэглүүдийг үргэлжлүүлэн бичихээс бага зэрэг төөрсөн байна.

Миний захианы хэлбэр нь өмнөх захиануудаас арай албаны байгааг анзаарсан байх.
Учир нь өнөөдөр таны тусламж надад болон миний аялалд юунаас ч чухал байна.

Би аялаа эхлүүлж байх үэд намайг энэ хол явж чадна гэдэгт итгэлтэй хүмүүс бага байсан юм, тиймээс төрөөс болон компаниудаас дэмжлэг авах хэцүү байлаа.
Өдий болтол гэр бүл найз нөхдийн туслалцаатай маш их бэрхшээлтэй явж байсан боловч сүүлийн үэйин дэлхийн санхүүгийн бэрхшээл намайг дэмжигч цөөхөн хүний амьдралд нөлөөлж дэмжлэгээ бүрэн зогсооход хүргэсэн юм. Бүхэл бүтэн 3 жил гэдэг амаргүй байсныг ойлгож байгаа байх.

АМАЙ АРОУНД ТХЭ ВОРЛД /Амай дэлхийг тойрч байна/ гэдэг бадарчлал бол амьдралын үнэнийг хайсан судалгаа юм.

өмнөд Африкт байхад манай гадаад хэргийн яам анхааралдаа авч Албаны Паспорт олгож байсан ч санхүүгийн туслалцаа байхгүй хэвээрээ байгаа юм.

5 сар гаруй Ерөнхийлөгчийн анхааралд Дэлхийг тойрох аялаа оруулахйг хичээсэн ч энэ н тийм ч чухал зүйл биш байгаа бололтой.

Миний бичлэгүүд бол биэ даасан судлаачийн үзсэн харсан зүйлүүд дээр хийсэн дүгнэлтүүд юм. Баян Ядуу улсуудйн хоорондйн харилцааг бичихээс гадна, Мөнгө эд хөрөнгөнд сохорсон ядуу улс орнуудын иргэдийн нүдийг нээх гэсэн оролдлого юм.

Яагаад Монгол улс Глобалчлалийн ГИПНОЗД орсон, Яагаад Баян хөгжилтэй улсууд ядуу буурай улсуудйг хөгжүүлэх сонирхолгүй байдгийг би өөрийн тэмдэглүүдэээрээ тайлбарлаж байгаа юм. Ядуу буурай орнууд хөгжих юм бол тэдгээрийн ажлын хөлс өндөр болж хямд хөдөлмөр түүхийн эдийг авах боломжгүй болно шүүдээ !

өнөөдөр би анх удаа гадны хүмүүс болон албаны хүмүүсээс миний аялыг дэмжих туслалцаа хүсэх шаардлагтай болж байна.
Учир нь Монголын нэгэн залуу амь нас хувийн амьдралаа золионд гаргаж, өлсөглөн, өвчин, ганцаардлын тарчлалыг туулан давж, гуравдагч ертөнцийн эд хогшилд сохорсон хүмүүсийн нүдийг нээж, ертөнцүүдийн хооронд тавьсан хил хязгаар визний ханийг нураахийг хүсэж байна.

Миний тэмдэглүүдийг Монголтой төстэй эдийн засаг нийгмийн бэрхшээлтэй Ангол шиг улсын хүмүүс уншивал ихийг ойлгоно гэж бодож байна.
Улс орноо хөгжүүлэхэд юуны түрүүнд ямар салбруудаа хөгжүүлэх нь зөв бэ ? гэсэн амьдрал дээрээс үүдэлтэй Тайлангуудийг уншиж үзээрэй.

Санхүү тэг заасан байгаа тул Энэ захиаг би Аялынхаа 57 дахь улс Хорватаас бичиж байна.

Бага зэргийн гутарсан байна. Улс орны хөгжил ард түмний оюун санааны нээлтийн төлөө ажиллаж байгаа сайн дурын ажил мань төр засаг болон хувийн салбруудын анхаарлыг огт татахгүй байгаад.

Танаас хүсэхэд миний аялыг анхааралдаа аван дэмжиж, Монголын дэлхийг тойрох Аялын анхны санхүүгийн ивээн тэтгэгч болохыг хүсч байна !

Нэгэнт эх оронд мань би дэмжлэг авч чадахгүй байгаа тул ялтачгүй гадны улсаас тусламж хүсэхэд хүрч байна.

Миний вэб хуудас дэмжлэг бол сайн дурын ажил тул гадаад хэлэнд орчуулах нь бас санхүүгийн хувьд нэлээд бэршээлтэй байгаа юм.

Хэзээ нэгэн цагт миний ном дэлхийн олон оронд гарах. Жирийн үүргэвчтэй аялагчийн нүдээр маш олон зүйлүүдийн учир байдлыг тайлбарлах гэж оролдсон байгаа. Энэ ажилд таныг оролцож илүү нягт ажиллахыг хүсэж байна.

Миний тэмдэглүүдийг Анголын хэвлэлд хэвлэх эрхийг би өгөх болно.
Тэгснээр шинэ үэийн эх оронч Ангол залуус аялахын ач холбогдол, гадаад улс орноор бадарчилж мэдлэг ухааныг олж Ангол улсаа хөгжүүлэх тэрхүү гүн ухааны эрэлд гарах юм.
Гадаад явж шал угааж мөнгө хийхээс илүү мэдлэг олж улсаа хөгжүүлсэн нь дээр юм байна гэсэн ухамсрыг ч суулгах болно.

Монгол Ангол улсууд маш олон талаараа адил гэдгийг би олж харсан. Эдийн засаг хүмүүсийн боловсрол колончлол гээд. Манай хоёр улсын нийтлэг жишээнээс зөвхөн ашигт малтмалаа зарснаар улс орон хөгждөггүй юм байна. Нийгмийн бүх шатнууд дахь шинэлэг сэтгэлгээтэй өндөр боловсролтой иргэдтэй улс хөгждөг юм байна.

Миний тэмдэглүүд амьдралын утга учир бол мөнгө эд хөрөнгө гэж бодож байсан хүмүүсийн бодлыг өөрчилж эхэлсэн гэж би итгэж байна. Миний тэмдэглүүд Анголын хэвлэлээр гарах нь залуусын хувьд илүү ойр байх болно. Учир нь манай хоёр улс олон улсын харилцаанд адил байртай, байнгийн визний бэрхшээлтэй эдийн засгийн хамралтай байдлаас үүдэн.

Дэлхийн гуравдагч ертөнцийн жирийн залуу миний хийж буй зүйлийг дэмжлэггүйгээр хийх аргагүй юм. Надад тулгарч байгаа бүх бэрхшээлүүд Анголын аялахыг хүссэн залуутай тохиолдох тул сургамжтай байх юм.

55 орноор аялсан залуу нэг улсын виз авч чадахгүй байхад, хөгжилтэй гэх орны залуу ямарч бэрхшээлгүй нэвтэрч байгаа явдал бол шудрага бус юм.

Миний санлын талаар бодож үзээч, Надад туслаж чадах юм бол бид хамтдаа өөрчилөлтийг хийж чадна. Хүмүүсийн нүдийг нээснээр дэлхийн хоёр өөр булан дахь иргэдийн амьдралыг сайжруулж болох шүү !

Хариу яаралтай хүлээж байна.

Амай Дэлхийг тойрогч ганцаардмал аялагч.

Аяллын 57 дахь улс Хорват

2009 оны 3-р сарын 26-ны өдөр. Словени, Хорватын хил

Өнөөдөр яагаад ч юм маш хэцүү өдөр байлаа.

Өглөө Триеста дахь Монголын өргөмжит консул Итали улсын иргэн Dr.Aldo Colleoni гэдэг хүнтэй уулзаж Эх орондоо итгэх, Эх орноороо бахархах сэтгэгдэл төрлөө. Биднийг хүндэлдэг бидний төлөө амьдралаа зориулж чаддаг гадны хүмүүс байна, тэдэнд бүгдэд нь баярлалаа.

Замын унаа зогсохгүй байсан тул Италийн Триеста хотоос Словений хил хүртэл алхлаа.

Хил дээрээс Хорватын хил хүрэх унаа хүлээж хэдэн цаг зогслоо.

Замын унаагаар явах үнэхээр хэцүү, цаг гэж явж өгөхгүй, унаа ч зогсохгүй.

Арай гэж зогсоосон унаагаар Хорватын Пула хот руу явахаар болсон ч, Хорватын хил дээр намайг авч явсан хүмүүсийг хүртэл давхар шалгалтанд оруулсанд санаа зовлоо.

Миний паспортыг авсан хүн замын хажууд машиныг зогсоож байгаад намайг байцаагчийн өрөөнд оруулж шалгалтанд орууллаа.

Цүнх шалгаж үзээд эцэст нь МАБО байгаа эсэхийг асуулаа.

- Би дэлхийг тойрч байна, одоо 57 дахь улс руу орж байна.

- Надад тийм зүйл байхгүй, яагаад зөвхөн намайг шалгаад байгаа юм? гэж дургүйцсэн ч тоолгүй хамаг цаг авлаа. Намайг замын унаагаар авсан хүмүүсийг бас байцааж гарлаа.

Хотдоо очоод цагдаагийн газар бүртгүүлэх ёстой шүү! гэдгийг анхаарууллаа. Европын холбооны паспорттой бол шууд шалгахгүй нэвтрүүлж байсан юм.

Хуучин Югославын бүрэлдэхүүнд орж байсан энэ улсын тухай мэдлэг тааруухан ч, 90–ээд оны дараахан энэ бүс нутаг иргэний дайнд нэлээд өртсөн гэдгийг сонсож байсан юм.

Гэхдээ өнгөрсөн жил зөвхөн жуулчлалаас хэдэн тэрбум төгрөг хийсэн гэж бодоход аль болох хүнд суртал бага баймаар юм. Эсвэл Монгол гэж улс хар дансанд нь ороод амжсан юм болов уу?

Энэ улсын талаарх мэдлэг бидэнд маруухан байгаа, Загреб нийслэлтэй, 4.5 сая хүн амтай. Славян гаралтай үндэстэн. Хэл нь Хорват гэж байгаа ч Славян хэлний бүлэгт багтдаг. Энэ жилээс NATO-д элсэж байгаа, 2011 оноос Европын холбоонд орно.

Өөрийн мөнгөн нэгжтэй. 56 мянган км газар нутагтай, газар нутгийн ихээхэн хэсэг нь Адриатын тэнгистэй хиллэдэг. Газрын зургийг нь хараарай!

Иймэрхүү мэдээлэлтэй энэ улс руу нэвтэрлээ. Интернэтээс гадна хувь хүмүүсээс мэдээлэл цуглуулах ажлаа 10-хан хоногт багтааж хийх хэрэг гарч байна даа.

Явсаар л…