2009 оны 12 сарын 28 ны өдөр.Болгар улс, Софиа хот, Монголын элчин сайдын яам.

Өнөөдрийн бичлэгээ КД клубынхандаа зориуулахаар шийдлээ.

Туркийн хил дээр визны бэрхшээлээс гацаад байж байхдаа шинэ оноо хаан угтах тухай нэлээд тунгаасан юм. Хар тамгыг цайруулаад нэвтрэх виз олгохдоо Жуулчны (Тоурист) гэсэн буруу ангилыг консулын газар надад олгосноос болж хил дээр гацаж, 3 хоносны дараа хүйтний улиралд орой ганцаараа буцаж Софиа хотдоо ирлээ. Божо гэдэг Болгар найзындаа шөнө дунд буугаад 3 хоносны дараа элчин сайдын яамаа бараадлаа.

Элчин сайдын зөвлөх, элчин сайд солигдож шинэ бага ажилаа авсан байлаа.

Сайд Ц. Ганхуяг гуай намайг хараад – Өө Амай юу? Чамайг хил дээр гацаад буйг сонссон, аялал амжилттай юу? Гэлээ.Будапешт Софиа дахь элчин сайдууд маань миний аялалыг анхаардаг гэдгийг сонсоод үнэхээр урамтай санагдлаа.

Сайд гуай манай аавыг таньдаг гэдгээ ч хэллээ.

Яачиж байсан Элчин сайдынхаа яаманд байрлаж, Шинэ жилээ Монголчуудтайгаа угтахаар боллоо.
Надаа өрөө гаргаж өгөж, зурагт оруулж, Сайд маань өөрөө ойр зуур идэх хүнсээр хангалаа.

Амьдрал хааяа сайхан шүү!

Маш их зутарч, ядарсны дараа бага амраад авах.

Элчин сайдын яамны тусламжтай зарим нэг визны асуудлуудаа шийдвэрлүүлээд тэгээд шинэ жилийн дараа нэг өдөр холын замдаа гарах төлөвлөгөө боловсрууллаа.
Тэр боолтол аялын тухай юу ч бодохгүй байх нь сайхан санагдаж байна.

Энэ шинэ жилээ хүн шиг тэмдэглэх бодолтой байна.

Хотын гудамж, дэлгүүр, унааны хуваарийг мэддэг байх сайхан юм. Хүн боллгоноос – Уучлаарай ийшээ яаж явхуу? Гэж царай алдахгүй. Бас өмнө танилцаж байсан найзууд байгаа болохоор шинэ хүмүүстэй танилцаж– Чи хаанааас ирсэн юм? Гэсэн үлэг болсон асуулт сонсохгүй.

Өчигдөр амралтаа тохиолдуулж оюуны хөрөнгө оруулалт хийж сэтгэлийн таашаал авахааар шийдлээ.

Африкт 2 жил хагас хугацаанд байх явцдаа дэлхийг технолог мэдээллийн хурдаас хоцорсноо ойлгож, богин хугацаанд нөхөн авч байгаа бөгөөд, Амьдралын ухаан гэдэг их сургуулийн нэгээхэн хэсэг болох сэтгэлийн таашаал гэдэг хэсэгтээ маш их анхаарч байгаа билээ.

Гадаадад амьдарч ажиллаж буй Монголчуудтай уулзаж байхад, эд хөрөнгө материаллаг сэтгэлгээ давамгайлж, хааяа нэг музей, жүжиг, кино үзэж сэтгэлийн таашаал авах талдаа анхаархаа больсон нь анзаарагдаж байсан юм.

Тухайн нутагтаа дундаас доогур цалинтай ажил хийдгээс болж сэтгэлийн таашаалын өртөг өндөр, нутгийн хилийг соёлыг нь мэдрэх түвшинд сураагүйгээс ойлгох боломжгүй, бас 90 оноос хойш Монголд бий болсон КАПИТАЛИЗМ буюу эд хөрөнгөтэй харагдах нь зөв гэдэг онолоос болж гадаадад амьдарч ажиллаж буй хүмүүс сэтгэлийн мэдрэмж маш доогуур байгаа нь анзаарагдсан юм.

Үздэг зүйл гэвэл чанар муутай VCD дээрх гадны орчуулаггүй кино, эсвэл Монголын урлагын ямарч ангилалд багтаж чадахгүй хямд чанаргүй кинонууд, хов жив хүний ул шагаасан мэдээ мэдээлэл, Хүний нутагт байнга оршин суугаагүй тул сайн чанарын тв тавилга авахгүй нь ойлгомжтой.

Ийм орчинд амьдарч байгаа хүмүүс амьдралаас таашаал авах тухай ямар ойлголттой байгаа болоо?
Нэг л сайхан соёл иргэншлийн төвд амьдраад ирсэн гэсэн хэрнээ барилга байшингийн зургаас наашгүй!

Сэтгэлийн таашаал гэдэг бол бие бялдраа хөгжүүлэхтэй адил. Хэдий чинээ их соёлын мэдрэмж авна төдий чинээ амидралаас таашаал авна. Улс үндэстний хөгжил гэдэг бас үүнтэй шууд холбоотой. нэг л турлийн хөгжим сонсдог үндэстэн, дэлхийн шилдэг бүтээлүүдийиг сонгож сонсдог үндэстнүүдийн амьдралын хэв маяг, шинийг бүтээх сэтгэлгээ шаал өөр шүүдээ.

Иргэдийнхээ сэтгэлийн таашаалд анхаардаггүй үндэстэнгүүд хөгжих тухай ярилтгүй, учир нь СЭТГЭЛГЭЭ сэтгэлийн таашаалаас цогоо авдаг юм!

Аватар гэж шинэ кино гарч эхлэх гэж буйг Румынд Раду найз хэлж байсан юм. Титаник кинонооос хойш 10-аад жилийн дараа бий болосон энэ бүтээж ЖИЛИйН ШИЛДЭГ КИНО-гоор шалгаран гэж олон судлаачид аль хэдийнээ хэлээд эхэлсэн юм.

Тухайн үед сурталчилгааг нь YOUTUBE.com дээр үзээд амаа ангааж байсан бол, өчигдөр киног нь үзээд одоо болтол сэтгэлээ бариж ядан байна. Тиймээс КД клубыхандаа санал болгож өнөөдөр блогдоо бичиж байгаа юм.

Софиа хотын нэгэн Том худалдааны төв дахь кинотеатрт хөл хөдөлгөөн ихтэй байллаа. Киноны үнэ 120 ЛЕВ, 6 евро гэсэн уг. Гэхдээ Болгарын ханш дээр 2 ширхэг 0 нэмхэд Монгол ханштай ойролцоо болдог тул 12000 төгрөгний үнэтэй билетээр амьдралдаа үзсэн хамгийн гайхамшигтай кинонуудын нэгийг үзлээ гэж хэлж болно.

Хэрвээ 50000 төгрөг гэсэн ч байсан үзэхээр тийм зүйлийг би өнөөдөр та бухэнд санал болгож байгаа юм.

3Д гэдэг нь шил зүүж хавтгай дэлгэцэн дээрх дүрсүүд 3 орон зайд ялгаран харагдана гэсэн уг. Манай Япон хэлний багш яриж байсан нэгэн түүхийг хэлж өгий. Монгол хүний харц ТВ, Зураг үзэхээс өмнө ямар байсныг төсөөлнө биз.

Европчууд өнгөрсөн зууны эхэн үед Монголд ирж, нүүдэлчдийн зургийг авч цаасан дээр буулгаад тэдэнд үзүүлж. Нүүдэлчид уг зургийг нь хараад нудний фокусаа тохируулж чадахгуй байснаас болж, уг зураг ид шидтэй зургаа авахуулах буруу, энээ тэрээ гэж буцааж.

Яагаад гэвэл Тухайн нүүдэлчин зогсож буй газар арын фон дээр байгаа уул хоёрын хооронд хэдэн арав, хэдэн зуун км зай байгаа. Тэгэхээр бид ямарваа нэгэн зүйлрүү нүдээ төвлрүүлэхэд ар талд, ялангуяа холын зайнд байгаа зуйлууд жам ёсоор бүүдгэр болдог шүүдээ!

Тэгвэл Нуудэлчид зогсож буй хүнрүү нүдний хүүхэн хараагаа төвлрүүлтэл ар талд нь байгаа аврага уул тухайн хүний хажууд байгаа юм шиг тодорч хаарагдсанаас тэд гайхсан гэж хэлж болно.

Бид тийм өвөрмөц үндэстэн байсан, хүүхэн харааныхаа тохируултаас хамааран хол ойр байгаа зүйлийн хоорон дахь зайг харцаараа тодорхойлж байсан.

Одоо ч гэсэн хөдөө зарим хүмүүс ямарваа нэгэн зүйлийг хараад – тэдэн бээрийн зайнд байна! Гэж хүүхэн харааныхаа хөдөлгөөнөөр зайг тодорхойлдог.

Яагаад Монголынхоо жишээг хэлсэн бэ гэхээр, уг киног хулих интернэтэс битгий хуулаарай!
Болж өгвөл анх удаагаа 3Д юмуу кинотеатрт үзээрэй! Тэгвэл миний хэлээд буйг ойлгох болно.

Орон зай, компьтерын эффект, дуу чимээ гээс гадна киноны утга санаа гэж үнэхээр сайн найруулж хийсэн санагдлаа.

Хөгжилтэй соёл иргэншлүүд буурай соёл ийргэншилрүү дайрч баялгийг нь авдаг явдлыг далдуур илэрхийлснээс гадна. Хүн төрлөхтөн байгаль дэлхийгээ хайрлах, зохицох амьдрах, хамгаалах гэдгээ мартаад байгаа үед, байгаль дэлхий шүтлэгтэй Монгол үндэстэнд үүнийг үзэж юм бодоосой гэсэн юм.

Манайд хулгайн кинонуудыг ТВ-р хууль бусаар гаргадаг явдлыг зогсоогоосой!

Ард түмэндээ дэлхийн кинонуудыг үнэгүй үзүүлж байна, гэж тэд өөрсдийгөө өмгөөлж байгаа ч, чанаргүй, тайлбаргүй, муу орчуулгатай тэгээд өндөр чанарын том дэлгэцний киноны гол ид шид болох дүрсийг хүмүүсд хүргэхгүй байгаагаараа иргэдээ хохироож байна гэж би бодож байна.

Уг киног үзээд хамгийн таалагдсан хэсгээс бусадтайгаа хуваалцна уу?

Миний компьютер эвдрэх шатандаа орж байгаа тул сүүлийн үед бичлэг тэмдэглээ тур зогсоох хэрэг гарч байна. Бас интернэт болж өгөхгүй юм.

Миний аялалыг дэмжиж байгаа гэр бүлийхэндээ баярлалаа!

Бага ч гэсэн цалингаасаа сар бүр 100 доллар хэмнэж дэлхийг тойрох ажлыг дэмжиж буй Аавдаа, ажлыхаа мөнгөнөөс хэмнэн байж намайг санхүүжүүлдэг Ах Дүү Бэр бас найз нартаа баярлалаа!

Та нар болон миний бадарчлалыг дэмждэг бүх хүмүүсдээ Шинэ Оны Мэндийг хүргье!

Share on Facebook

2009 december 21th on the terminal area between Turkey and Bulgaria 12:20

day 4.
body reffusing to handl with cold cement floor!

from today till the moment when officials were humiliating me will appologize, starting the HUNGER! in sign of protest!

Ozan Senturk
Morning Zolbayar

i read your story and it s really unbelievable.You see that sitting all the day or walking inside of the airport dont work.What about finding a mongolian ambassador in bulgaria, or a manager who is responsible at the airport?

hope you can
Ozan

Amai

-hei hei

i heard someones voice next to me, when i opened my eyes i sow 2 policeman standing next to my floor bed. and next to them another 2 policeman.

- come, come to police.

In this time didn’t look like I’m arrested, but escorted by 4 policeman was strange

we walked to central station.
they asked me to wait, very politely.
offered me tea. but from today I’m on diet.

the boss of the police invited me to hes office, and we started discussion.

Hes English isn’t good too, but still better then others.
he told me that i have to go back to Plovdiv to have proper visa, and return to enter to Turkey. they also calld me to say that.

I refused. i sad them that just for getting here i crossed 4 countries, waited 2 month12 days and had lot of humiliations,

he sad, -its not our guilt, its just formalities.

- But i was humiliated by your stuff, who treated me like a prisoner or dog. its why im taking diet till the moment i will get apologia from your people.

he was thinking for a little bit and sad. – OK, I’m apologising for behavior of my stuff, pls

-All my anger gone in one word? maybe i had to make bigger issue that will be more difficult he he

Yes, of course i accepted apology from the chief of police, but i believe that after he been humiliated in front of 30 years old guy, he will tell to hes guys – Hei guys! I’m really didn’t feel comfortable to ask apology because of your behavior, pls next time be better with people!

or maybe he will give just order to be good.

- what to do? now?

- I’m not going back, I’m tyred to crossing the borders with lots of issues. u r Turkish citizen, u know how is feels when u crossing EU border. I’m tyred of it. if i will cross it again it will be 9th time. and after have to come back and all together 10 times to Bulgaria.

Probably they will put me on check for drugs or spy something.

I will wait till your officials here or in Mongolia will see my articles and will let me enter to Turkey.

- But we cannot do it.
- I will wait as much is needed. in the MALL
- But u r not in Turkey now, and if the shop people will complain, we have to send u to Bulgaria.
- to do so, u have to arrest me. u r welcome. no other way i will come back. it took me 5 hours to come here from Plovdiv.

- its only 200 km!
- yes but to take a bus and wait and change the buss. and all i pay! how much i spend in 2 month?

He sad – OK, i will see what will happen, can u wait outside?

and at this moment I’m sitting in my chair with sign

TERMINAL (season 2) DAY 4, first day of hunger
and waiting…

30 min later

They just called me to talk

I went there and chief of police sad that I have to pay fee 50 euro for 4 years ago 1 day late.

After 2 month of waiting, including transports and food, I have to pay again.

4 days of shop staying not counted too!

What kind people r here?

Is it all was about money?
Why they didn’t ask in first day?
Whay they made me to stay here for 4 days?

in HUMILIATION

I think its not about MONEY.
they just trying to clear the mistakes they did, and turning the situation like all about not payd bill!

but what about my feeling to sit 4 days, on the chair, sleep on the floor.

should i ask compinsation for humiliation from this?

how much cost 4 days of your life like shit?

the Police man sad that they will send me back to Bulgaria.
Can they do that?
Bulgaria is not my home an!
Im here not because of Bulgarians, im here because of Turkish officials!

lets see.
Im waiting news from my people too!

Ozan Senturk (Turkey)

in this morning i sent mails to commons newspapers, if you are lucky this may work.But of course if some of us send mail to the address below, this would increase the possibility of your freedom,too.

i used the subject below, and also added the web address into mail.You know if all mails arrive in a common subject, this would give a strong meaning!

the content of the mail is up to you.

Elena ( Russia)

AYDIN (Turkey)

hey

Im really sorry you are in this awful situation … probably i can understand your feelings because last year my friend went to Istanbul on weekends to visit her parents (they work for one international humanitarian organisation Istanbul office) and in very high positions.. so this girls was stopped at passport control because she didn’t have a voucher from hotel but had only docs proving that her parents are diplomats and currently working in Istanbul.. she spend 1.5 days at police office at the airport together with illegal workers and was deported without any explanation… and nobody could help her…

so about your situation i can say only that according to law when your visa is expired you must pay fine around 50 euro per day at the passport control and they put a stamp of 5 years non entrance.. from the point of view of law its ok…

but the fact that you are 4 days there its nonsense of course

hope the situation will be solved soon Hi Zolbayar,
I have been fallowing your posts from the very first point, and I thinking for what I can do. Today I called the intelligence department of the NTV, which is one of the quality news network of the country. I got the number of their reporter in Edirne and I informed him about the subject. He told his first assignment for tomorrow will be the dealing with your problem. He got my number too and told me he will inform me. Hope this will be helpful.

Amai

he he

i was sitting in my chair when 2 backpackers came to me.

they sad – We was reading your daily diary and decided to come to greet u!

he he, its very funny, to sit all day for last 4 days and see first people who recognizing me…

they were going to Bucharest and on the way checking me, if I’m steel here.

They offered me food.

I sad them that from today i dont eat nothing, till i will get my answers! but Mongolian politeness says to me, never refuse when someone offering u food and drink. even father of Chingis Khan died, just to make sure that culture and traditions will stay in out soul forever.

They gave me 2 banana and 4 apples.
i sad them to follow my diary on www.amai.mn and see if there will be steel same amount of fruits when i will and:)

Some people don’t believe how strong can be Mongol believes…

thank u everyone for your support

Amai 16>52

the policemen came to me to ask if i will enter to Turkey with payment or not.
i sad , im waiting the news from home.

-after hour i will send u out from this territory.
-ok. i will stay outside.

- go back to Bulgaria

- I will not, because i left Bulgaria, with valid Turkish visa. and no one cannot force me to enter Bulgaria again.

- Im not eating in protest of how they were treating me.
- U can eat, here many places to eat.

- I have a food in my bag, but im not eating because of your behavior.

Few minutes later the chief of police came to me with some one, looks like intelligence service. Why I think sow, because I had to travel in so many conflict zone and other places that started to recognize by eyes.

I was sitting on my chair with laptop writing, he came and took my sign witch says about my TERMINAL (season 2) and cut it in many little pieces. It was so low for him. Because its my paper with my writings about my project. He hadn’t any right to destroy it.

If he is policeman he think he can do everything?

I don’t know the low in Turkey, but if there is people in the street on manifestation against something, police can come take all signs an writings and destroy? Maybe…

I really was thinking to keep this paper for my museum of traveling around the world when I return home.

He sow in to my eyes with anger and tried to scare me. But he probably didn’t know that last 3 years I graduated “Africa University” with all war zones and criminals.

- I will send u to Bulgaria!

He left with papers in his hand, the other guy also wanted to hold the rest of the paper.

After 20 minute the 3 policeman came to me, and sad to follow them to office.

They have all rights to do so, and I followed.

As usually they kept me there, because I was writing my diary LIVE on internet.
They didn’t want me to continue.

I spend another 30 minute just waiting what they will say.

It was very interesting moment to remember. Around me 11 policeman’s waiting the verdict. What to do with this rebel ☺

After 2 other guys came, didn’t look like policeman, without uniform but eyes could tell me that they have special work here. They were standing and watching to my bags to my eyes, like trying to scan and scare. I found very interesting fact that in many countries the special agents trying to show to others by behavior that they r special. But supposed to be opposite. They have to be so grounded, that nobody even wife will never figure out that they r special agents.

Im sitting in front of 11 policeman of the boarder witch connects Europ and Azia. This boarder post is the biggest post I have seen till now. Its so huge that have big mall between. Everything made in best international standard and very expensive.
But…
If they spend so much money for this buildings and equipments, why they didn’t spend money to educate the stuff who’s working here? Country have 75 million people and cannot find stuff who would protect the image and serve the international boarder? Even Mongol guy have to speck in English, every salesman speak English, but boarder police cannot even make sentence. They invited someone without uniform. By the way how looks he was civilian.
He was my translator.

He says – Hi im here, and I will just translate. U know Mongols r originated from Turkish!
This moment I really wonted to talk a lot.

Does he read history? Or what he read?

The way he sad it sound like Turkish people is ancestors for us.
The Land where is Mongolia now was homeland for many nomad cultures and civilizations, one of the time TURG (Turkish) tribe was in power, to control the nomad land. By historical founds they use to live in central part of Mongolia today.

But Australian or New Zeland people will never have courage to say that English people originated from them.

We started conversation.
They were in big rush, they wanted to kick me out or quick send me in.
It was no rush till this moment and suddenly they- hei hei, u decide quick, we will send u back.

They started to rushing me.

I kept my position, that I have to wait what my people will say. Its gonna happen only tomorrow, because of time difference. And im still not happy with idea that only after 4 days they say that I have to pay. One of them opens mouth and says – We tald u?
Probably he is not believer, for sure. The person who can lie without any face change must be bad guy. I sad in front of everyone, even only 2 of them could rarely understand what im saying – In friday the reason why u didn’t let me in was the type of VISA, witch says Tourist, now because of your mistake I had to wait here, and after u telling me that its no problem?
For me is a problem, and u know that it’s a big lie when your officer says that in Friday he told me about fee. If it was issue in friday I wouldn’t stay here for 4 days!

- ok sign on this paper and go back.
- -What is this written?
- I can translate u
- What is mean translate to me, maybe there written that im agry that im criminal or.. how I know? Why don’t u write in English? Can I take foto of this document witch u pushing me to sign?
- No
- Why no? if u giving me to sign I will need to have one copy anyway!
- U can take only if u sign.
- I will sign that im not understand what is there!
They agreed, in 3 pages of something written in Turkish, I signed that “I don’t sign because I don’t understand what is here” they were very happy to have signed paper, just after this, they pushed me to exit.

On the way I knocked the door of the officer to say that its all im gonna write exactly how it is. I remember his eyes, it wasn’t that big man with angry scary eyes, and most funny is, all that time I was in other room he was reading my TERMINAL season 2. Because I sow his monitor with my blog. I don’t believe that he or any other stuff will be fired but I believe that next time if they will have person with trouble they will not push on him, or have fun of him. They will be more careful and professional.
And if anyone from the office of Turkish government will have chance to read my story, they will be more concerned to have good qualified stuff in such an important boarder post like this.

quickly they put me in police car and drew me to exit post.

I was amazed how things can be so quick! Suddenly
Remember when in first day, when they had issue about my tourist visa, I asked them to call the consulate or just give me the chance to use quick internet, before the Turkish consulate will close. I knew that if I will not have chance to make it, im gonna be locked here till monday when they will open. Police officers sad NO, Go back. This un human moment I was playing in my mind again and again. But maybe this guys working in police but never traveled? They never know how is it feels like?

When we arrived they put the siren in car, even the car was in stop position. To make sure that everyone will see me. I looked like prisoner, but I had ride in police car of Turkey.
I wish I could take a photo and put on my collection of transports I had around the world.

What is now?

When I was sitting in office I knew that I will have lot of problem to find the ride at this time, in dark. Same time its very cold – 10. I hadn’t any plans where I will go, how I will go. I had only 2 lev (1 euro) because when I was leaving the Bulgaria, I had to spend all left levs, to not carry to the next country.

Was sitting in NO MAN zone for almost 1 hour, till my toes started to freez till ice with my summer shoes.

Welcome to Turkey…

Share on Facebook

2009 оны 12 сарын 21 ний өдөр Болгар Турк улсын хил дээр.

Өнөөдөр бие муу унтаж чадсангүй.
4 дэхь шөнөө хүйтэн цементэн шалан дээр гудасгүй, унтлагныхаа ууттай унтлаа.

Турк улс Монгол улстай сайн дипломат харилцаатай гэж байгаа, Хоёр улсын хооронд визгүй зорчих шинэ дүрэм гаргасан байгаа.

Одоогоос 3 жил хагасын өмнө би Турк улсад 7 хоногийн визтэй зочилсон бөгөөд 5 хоног нь маш хүндээр халуурч Анкара дахь манай элчин сайдын яаман дээрээ эмчилгээ хийлгэж дараагийн хүнд замруу бэлдэж байж билээ.

Хугацаанаасаа нэг хоног хоцорсон нь миний буруу гэдгийг хүлээн зөвшөөрч байна. Хууль дүрмийнхээ дагуу 5 жил хар тамга дардаг журамтайг нь хүндэлж байна.

Одоогоос 2 сар 17 хоногын өмнө хар тамга дарсныг нь мэдэлгүй хил дээр ирж 3 хонож байсан билээ. Зун цаг түр саатахад тийм ч хэцүү байгаагүй. Буцаж Пловдив хотын Туркийн элчин сайдын яаман дээр визны хүсэлт гаргаж , хариу ирэхийг нь хүлээх хэрэг гарч байсан.

Болгар улсад дахь визны хугацаа дуусч эхэлсэн тул цааш дамжин Румын орж, бас л хугацаандаа шахагдан Молдав, Украйн орж чадалгүй Унгарт түр саацан билээ.

Виз өгөхийг зөвшөөрсөн мэдээ сонсоод Сербээр дамжин буцаж Пловдив хотод визэнд орлоо.

Сербийн хойд зүгээс яаралтай Болгарын Пловдив хотод ирэхийн тулд хүйтэн шуургатай цаг агаараар 24 цаг замыг туулж билээ. Үхтэлээ ядарч даарсны эцэст визээ авлаа.

Консул сайн хүн байсан тул аль болох тусалхыг хичээсэн тул очисон цагтаа визээ авлаа.

Тус өдрөө цаг алдахгүй гэж замд гарахдаа 2 автуус дамжин 5 цаг гаруй явж, хилээс 15 км зайнд орчих хотоос хил хүртэл унаа байгаагүй тул цаг хагас гаруй бороотой, цастай шуурганаар зам дээр зогсож. Монголоос гарсан цагаас хойш хамгийн ихээр норж даарсан юм.

Арай гэж энэ их холын замыг туулсаны дараа хил дээр ирэхэд миний пасспортыг үзвэр шиг байцаагч болгон гартаа дамжуулан, нэвтрүүлэхгүй гэсэн хариу өглөө.

Шалтгаан нь миний визэн дээр Турист буюу жуулчин гэсэн бичиг гэж тэд тайлбарллаа.

Утас юмуу интернетээрээ консултайгаа холбогдож энэ алдааны тухай лавлахыг хүссэн боловч , хоригдолтой эсвэл нохойтой харицаж буй мэт намайг гаргасан бөгөөд буцаж Болгар явахыг тушаалаа.

Монгол улс Турк улс хоёрын хооронд дипломат найрсаг харьцаатай байгаа хэвээр бол, намайг Европын холбоо болон бусад улсуудын иргэдтэй адил хүлээн авч харицах ёстой бус уу?

Ялангуя дэлхийг тойрч буй ажилтай, Албаны пасспорттой Монгол улсын иргэнтэй ингэж харицаж байгаа нь намайг хүндлээгүйдээ биш миний эх оронг ангилж үзэж байгаа юм бишуу?

Визтэй хэрнээ Турк улсруу нэвтэрч чадахгүй байгаа шалтгааныг хүлээж энд 3 хонолоо.
Усанд орсонгүй, тухтай оронд бус дэлгүүрийин шалан дээр хайрцаг дэвсэж унтаж байна.

Турк улсын тэмдэглэл ингэж л эхэлж байндаа!

Өнөөдрөөс эхэлж хоолноосоо албан ёсоор татгалзаж, намайг доромжилсон тэдгээр Турк улсын албан хаагчид албан ёсны уучлалт гуйх хүртэл эндээ байхаар шийдлээ.

Улаанбаатар хотод үйл ажилгаагаа явуулдаг Турк улсын элчин сайдын яам миний эсэргүйцэлийг хүлээн авна байх гэж найдаж байна.
Монголын иргэд гадны улсуудад ингэж доромжлуулдаг байдлыг ч одооноос эхэлж эсэргүйцэж эхлэх цаг нь болсон гэж бодож байна.

2 сар 12 хоног гэр, хот, улс дамжин хисүүчлэн гэдэг тийм амар хямд юмуу?
Олон улсын хилийн боомтон дээр ажилдаг хэрнээ англи хэл сурч, пасспортны төрлөөс үл хамааран хүнтэй соёлтой харицана гэдэг тийм хэцүү юмуу?

Share on Facebook

2009 december 20th on the terminal area between Turkey and Bulgaria    12:20

day number 3. woke up and turned on computer.
getting little bit sick, probably flue.
last night was very cold.

I still cannot believe that i was waiting, making so much road to get visa. and this visa not valid to enter to Turkey!

today gonna be the movie day.
what else to do?

people around passing by in two sides.
probably nice to reach the final destination

fırst what ı see ın the mornıng

AMAI 13:30

BABELEON (Turkey)  14:00

because they are just civil servants

in principle you are right but if they had better qualifications i am sure they will choose another better job… do you think it is easy to be a custom officer? (i mean working conditions)

i guess it must be same with everywhere

if you come to İstanbul one day you will see that our salesman in touristical regions can also speak good Spanish, Russian, Arabic etc I feel shame when i see them cos i think i am much more better educated than them and i can only speak one foreign language :/

AMAI 15: 42

Share on Facebook

2009 october 6 on the terminal area between Turkey and Bulgaria

my morning started at 9 o’clock with the sound of floor
washing machine and bright light from outside of the
hall.

This is my second day in terminal on border between
Bulgaria and Turkey.

Toilet 50 euro cent, food around 5 euro and free WifiInternet and very comfortable massage chair with name Isabella Mobilya. where u can pay 1 lira to have massage and sit, but is not for sleeping.
3 years 8 months and 50 countries i spent to return back to Turkey, for new mission in to the Middle East and Central Asia. And now I’m here in terminal zone with no way in or out.

Didn’t get a stamp entering Turkey, but got one leaving
Bulgaria.

Where am I?

3 and half year ago I was in Turkey for the first time
with visa for 7 days. I stayed 1 day longer before going to Syria. And this day cost me 5 years of Persona non grata for this country.

this days citizens of Mongolia not requered visa to Turkey.

The first mission of Mongolia around the world, official documents and official request for support of the project don’t mean nothing to border control staff who does not speak English. And this is happening on the World’s important connecting border pass between East and West.

All the English they know is -go back to Bulgaria! -
with strong accent.

I have to sleep again on my lovely massage chair, cannot pay all the time for massage but the view from my chair is AMAZING.

The area is full of lights from duty free shops, cafes and
restaurants. People are passing this area 24 hours nonstop.

Only one guy in the middle of all is sitting without moving, with laptop on his lags.

Nobody knows that the Mongol looking
guy sitting on the fancy business couch has to sit there as long as possible to wait the day when he will get to the next destination.

People think time is passing by, time thinks people are passing by.

Everything goes by very slowly. Like the Wifi Internet
in the building.

Duty free shop: souvenirs, alcohol and tobacco.
With nothing for everyday life.

Feels like I’m living in artificial world.

24 hours neon lights don’t give me a chance to relax and
feel the passing time at night.
Tomorrow is going to be day number 3. And the same
staff working in the centre.
Are they wondering why I’m still here?

They all know my name, and where I’m from.
Everyone smiles when passing by.

Maybe they feel sorry for me or they think I’m funny.

the sitting men on the massage chair…

Three employees are sitting in front of me and talking about me in language that I don’t know, with some recognisable words like MONGOLSTAN.

For nonstop visitors this is the zone that they pass in
few minutes. They cannot imagine that I’m sitting with no move for almost two days.

How long do I have to wait? Untill somebody will see me or
understand why I’m doing this?

Staff is very friendly, they try to understand why I’m
travelling around the world with a plan of 150 country and
10 years, but authorities don’t give a …

For 1 day of delay I am banned from Turkey for 5 years!!!

This is my new life in terminal. Like in the movie
Terminal. only missing the beautiful women.

Please write me something to make my days different.

How should I shower? I know how…

What if I get sick? I cannot get sick.

What if I get arrested? For what? Sitting on massage
chair for 2 days? This should be a funny story for my travelling book.

This is my first friend i met here he is helping me with free tea and other stuff i have to do daily. good man!

The only thing that I’m dreaming about at the moment is to break the game machine next to my chair witch makes the funny sound every 10 minutes and says with narrator voice -
This is the best game in the world.

Why people make important things breakable and non
important things unbreakable?

Day two is passing by slowly…
tomorrow the same day all over again …

Istanbul! do u have anybody who would like to make interesting story of the world traveler Mongol who’s after 4 years of traveling thru wars and difficulty’s have to live in Terminal of border? and wait in silence.

i would like to show my 2 or more days in terminal.
i cannot go back because Turkey is on my list and on my way to next destinations.

have to wait the moment

FERRATISTANBUL (Turkey)

Dear Zolbayar,

I checked the website Turkish Ministry of Foreign Affairs and it seems like you dont need a visa to enter to Turkey.

I have called the border police and told them that u actually dont need a visa.. They know about you will take care of you..
Trust in Turkish police, dont worry. They might not know english but they are also human being.

Problems like that can occur in every country, I was sent back from Bulgaria to Slovakia 2 years ago, having a schengen visa which can be counted as a transit Bulgarian visa..

Anyway, I wish you good luck and recommend you to show that website to the officers, if your problem is still not solved.

http://www.mfa.gov.tr/yabancilarin-tabi-oldugu-vize-rejimi.tr.mfa

MOĞOLİSTAN : Resmi ve umuma mahsus pasaport hamilleri 30 gün süreyle vizeden muaftır.

Stay positive,
welcome to Turkey

GORKHAN GEPSEN (Turkey)
this really sux man.. can you ask them how long you are gonna stay in there? ask in turkish and write here so we can get some information hopefully…or you can give me a number that i can talk with some officer there? at least maybe we can get some information about the situation…

“daha ne kadar beklemem gerekiyor acaba?”
means how long should i wait more in here?
unfortunately wouldnt attract media that much.first
reason,well your funny story is not the first =) it
happens a lot actually…if it would be in
istanbul,airport, then maybe you could have a shot to
go.and also as far as i understood, you have an option
to turn back to bulgaria but you just dont want to.
that ‘d be the second reason =)

wish i could have some ppl to get u out of there but
nothin…if u could just escape and get in to any bus
=) i’ll call one of my friend in tv but really dont
think that they’d be interested…u are quite far from
istanbul =(

keep writing me if you have any questions…or get
bored =)

Share on Facebook

2009 december 19 on the terminal area between Turkey and Bulgaria

terminal, day two.

Woke up with sound of floor wanishing machine. again!
was sitting on the chair till 4 oclock and after desided to go and sleep on second floor. made my bed from box and sleeping bag.

All night light was on. like in experiments of gistapo.
couldnt understand the time till moment when i turned on laptop.

hadnt eat nothing yeat, food is extrimly expencive how i remember from last time.

thinking how to spend second day…

UMIT ORHAN (Turkey)

that is a really sad story dear Amai.

i felt very bad when i read your story.

it shouldn’t be that way. you are definitely right about everything you said.

i ve also read the (season 1).

i live in istanbul, and edirne is 2 hours far from me. but i dont even have a passport right now. even i have it, i need a visa to go to the bulgaria, -travveling with turkish passport is not very different from travvelling with a mongolia passport.

please and please; do not generate the people that you see in the turkish border… the people that works in such area, became one of the rudest person to the foreigners in the country.
i ve worked for 5 months in the istanbul airport, and have seen the policemans behaviours to the travvellers. so i can easily understand the kind of situation that you ve lived. and i know how bad it is.

5 years fine for being one day late is not really fair.

i ve post your writing in my all social media accounts… and emailed to some friends. unfortunately thats all i can do for right now.

please write us as frequent as you can.

Amai

watching people whos coming in to by some duty free stuff, Guests from one side r people whos going to Turkey, and other side is people going to Bulgaria.
All stuff already know me from my terminal 1 story and trying to help me, everytime when they passing me asking if i need help.

what they can do for me.
the constant light already killd my idea about time.
only if i want to know i can see my laptop.

7 hours sitting on this chair in front of laptop.
what else to do?
going ooit no point, shopping center too small to walk around. duty free shop too expencive.

only internet and go to sleep like homeless person on the streets of america.

i believe they didnt cleand up my boxes.
if there is no boxex will sleep on the cold flour, because sitting on this chair all the time gonna paralize me …

thanks Umit for your email.

Only good thing here is Internet, even its slow.
all other things r baaaaad story for my memorie…
continueing to wait for…

UMIT ORHAN (Turkey)

it is really a hard situation; and seems there is a very bad and slow burocracy…

what is your expectations, and what keeps you waiting there?

i wish my father was the foreign minister of turkey, so maybe he would be able to open the border for you by just one single word. ..

LEVENTNOUSPORTERA (Turkey)

the things you lived are just becoz of stupid bureaucracy.
unfortunately rules are not created according to the soul of folks, these are just created by a group of people acting in the name of the others-rest
officers in the borders are just ordinary people who have black/white eyes. grey means responsibility and risk for them
so
it is very awful for you to face this kind of treatment in the border of our country
becoz i think our citizens are best people who know what “humiliated” means especially on the doors of EU
and unfortunately we re doing the same things when we have opputunity as seen in your story
anyway
i hope you will sort it out
and Good luck
(that s what i can do)

AMAI

today stuff of the mall came to me to ask exactly – what im doing here?, i sad – Im waiting when im gonna reach next destination. they were talking to itch other and one of them sad to others about Tom Hanks, and i understood what they were talking about. i sad TERMINAL? they started to laugh.

everybody was asking me about my last visit for 3 days. they sad – It was month ago? i sad – No, 2 month and 14 days ago.

they couldn’t understand why im here, and what im trying to prove, sitting all day on the chair without going even outside.

this is my little peaceful war with people who never think about other people. who think that order is just for somebody they don’t know, without thinking that somebody having lot of difficulties with life, because of the order.

One of the guy who’s responsible invited me for breakfast.
– I was surprised when i sow the time. 3.22 morning.

im loosing the timing with this constant light.

They wanted to talk to me, i found so many same words in conversations, that i was explaining them the origin of TURG people and language.

Had very nice meal, feel going too sleep to the second floor of the mall, under the non off light.

believe they didn’t took the boxes.

tonight probably everyone except me were having fun…

GULSAH KORKUSUZ (Turkey)

Zolbayar, i remember your old post about your
unfortunate stay at terminal 2 months and 14 days ago,
and just read your new adventure at the terminal.
i live in istanbul, little bit away from where you are
at, if i was somewhere closer i would definitely come
to visit you at least. i think i cannot help you about
letting you going inside or something, i dont know why
you cannot get a visa but i sincerely wish good luck to
you.
but keep your strength, stand for what you are walking
to and let me know if you need any translation to
turkish to talk with those people. you can write me
what you need to say people and i can write you in
turkish, or if you want me to talk with them to get any
information, you can give me some phone numbers (you
need to tell me what exactly you want me to ask or what
you want to explain)
greetings from istanbul..

Share on Facebook

Today is Friday.
I have been waiting so long to be in Istanbul this weekend. I heard there is a big night life there. There is music, food, and the ambience of a beautiful city waiting for me.

The weather will not give me the chance to see these things, but anything would be better than sleeping in a mall, on this chair.
I am angry and hungry.
It’s not the first time this has happened to me and it looks like it will not be the last.
It has been two months and twelve days since I last left this place.
My name is Amai. I’m from Mongolia.
You can visit my profile to read what I have been doing the last four years.
But, at this moment, I’m here in the boarder zone between Bulgaria and Turkey. I’m here, collecting anger for the people who are creating so many problems for me. They are creating problems for me while at the same time, they are able to leave this place to spend precious time in warm homes with fresh food, family, and friends.
I would expect such treatment from many different countries and nationalities but not from Turkish people, who we think are our relatives by origin.
Three years ago I was in Turkey passing by because I had a visa for only seven days. I stayed in Turkey one day past my Visa expiration date. Officials from the border between Turkey and Syria gave me the black stamp for five years because of my late day. At that time, they didn’t explain to me that I will be unable to enter Turkey for five years. Maybe they didn’t speak English, or they didn’t want to speak.
I arrived to the boarder of Bulgaria and Turkey two months and 15 days ago.
They denied my entrance, even thought at that time Mongolia and Turkey had a diplomatic agreement about Non-Visa entries.
Because of my “black history”, I had to stay in the terminal area of the boarder for three DAYS! They finally told me to go back to Plovdiv, Bulgaria to get a visa.
I had to return because sleeping and waiting for news from officials was impossible; and the people, unhelpful.
At one of the most important boarded posts in this world, the staff can’t speak in English.
I returned back to Plovdiv to apply for a visa. The Consul was very polite and understood the importance of my mission around the world for knowledge and inspiration.
“You have to leave your number and email” officials at the consul said. “When we get an answer from immigration, we will let you know”.
I was waiting but had to move. A traveler like myself can’t stay in one place for long, mostly because of a tight budget and a short visa.
I went to north Romania, after Hungary. Two months have passed since I applied.
When I was in Budapest I received an e-mail from the consulate which said my visa was issued and I need to pick it up. Just to get permission to enter into Turkey, I returned back to Plovdiv, crossing the Hungarian and Serbian boarders.
The last road was very difficult and cold.
Crossing boarders for me not as easy as it is for Europeans or Americans. I always have the same problems.
Just to have a 30 day visa I had to visit three EU countries and Serbia, crossing 6-7 boarders.
When I arrived to Plovdiv the consul was very helpful and made my visa quick.
But, they told me I had restriction with this visa.
The bosses said that I can enter Turkey by land only via the Turkish Syrian boarder. Or, I can enter by plane.
I explained about my project, that I’m doing my mission by land, without the use of planes.
I didn’t even fly through Sudan which was refusing my visa for eight months. I had to live in Egypt and wait and apply again and again until I received a visa.
On my road in Africa I passed four civil unrest and civil wars. I didn’t use plane then. Instead, I hitch hiked or took local transportation, staying with rebels and living wild life.
I took a boat in the Atlantic storms instead of flying.
And what now?
This official person doesn’t know that Syria is South East of Turkey, and my issued visa country, Bulgaria, is a North West country? How can I make it?
I have had to wait so long, spend so much money and be humiliated so many times, just because I was one day late with my visa? Being a Mongolian traveler is very difficult, especially with documents.
The Consul told me to try by road, at least try.
I arrived at the boarder, and encountered the same problem. “No entry, go back”, the boarder officials said.
This time it was the same people. There was no English, no communication and I was treated like a dog, “GO AWAY! Go Back!”
The issue was not about the difference between entering Turkey by air or by land. The issue was that on my visa was written, “TOURIST”.
I told them that I didn’t issue the visa, so I don’t know what the problems are. They responded to me in a tone which implied that they thought I was cheating and my visa wasn’t real. They told me to go back.
I’m not a toy and I didn’t wait two months, passing almost 6 boarders just to be pushed back again. Where is a human being who can understand others?
I’m a Mongol who has made it very far. I’m an officially recognized person.
Three weeks ago I was honored by The Mongolian Academy of Science’s Professor of International Studies. I have these honors and I’m only 30 years old!
And now I’m here, in the shop, sitting waiting for nothing.
Friday, Saturday, Sunday. Everybody will have chill out time at home. But, I have forgotten what that time is. I have forgotten for four years now.
Now I’m here, totally alone!
I don’t want to go back because I already did this road a few times and I don’t want to spend my time here in the mall. I always have problems when I cross EU boarders. I’m trying to understand what makes some people enjoy making trouble for others. What will this official person gain from challenging my mission?
I came to Turkey with peace and intent to learn. After a few of my articles had been written, many people understood that 1400 years ago, Turkish tribes used to live in the central part of Mongolia, near the Orkhorn River. To open the world of my people, I will work until my body and soul no longer have power.
When Mongolians read the stories about my problems with Turkey, which is supposed to be a diplomatically and ethnically friendly country to us, they feel as humiliated as me.
If anyone will pass the boarder from Turkey to Bulgaria please bring me something interesting to do. Or, better yet, bring me good, home made food.
I will wait here until the moment your officials explain the reason why they have blocked me here.
If you have anyone who works in the media or for a newspaper, will you tell them about me? Will you tell them about the guy who will not return to his homeland before he finishes his mission? Will you tell them about the man who passes war zones, wildlife, and different cultures as part of his daily routine? Will you tell them about the traveler who will live in the boarder zone, just to know why?
http://www.amai.mn/archives/category/english
This is in English
http://www.couchsurfing.org/group_read.html?gid=957&post=4003758#gpid4003758
this is TERMINAL (season 1)
if anything interesting let me know.
sitting and waiting for news…
Dogu Toksoz
Hi Zolbayar!
There is a Turkish news portal which can be interest
with your history. Because they are always interested
about social issue like immigration, discrimination,
women’s rights, refugee etc. so this is the web site
http://bianet.org/english and you can directly send an
e-mail to a journalist: bawer@bianet.org
For the moment, this is the best I can do. But, I’m
looking for another possibility to help you.
I wish you really good luck and I hope that you can
finish this brave mission

Share on Facebook

2 сар 12 хоног яг өчигдөр байгаа юм шиг санагдаж байна.
Гэтэл энэ хугацаанд 4 улсын хилийг туулж, өөрийн аялсан улсуудынхаа жагсаалтанд Румын, Унгар улсуудыг багтааж Серб улсдаа 4 дахь удаагаа буцаж, Болгар улсдаа 3 дахь удаагаа буцсан байдаг.

Тэгээд өмнө сууж байсан тухлага сандал дээрээ…

10 сарын 6 ны өдөр визны асуудлаас болж Болгар Туркийн хилийн хооронд оршдог худалдааны төвд 3 өдөр байрлаж байж билээ. Харин энэ удаа хэд хонох юм болоо?

Яг л энэ тухтай массаж хийдэг буйдан дээр уг худалдааны төвийн электро шат, үүд, олон төрлийн дэлгүүр цайны газруудыг харж байсан юмсан.

Ядаж байхад тэмдэглээ бичиж эхэлх үед энигма-гийн Монгол дуу эгшиглээд байх юм.

Уур үнэхээр их хүрч байна.

2 шөнө нойртой нойргүй, хоолтой хоолгүй хүйтий цас шавхай бороонд дунд Серб улсын хойд зүгээс өмнө зүг хүртэл, Булгар улсын баруун зүгээс зүүн зүг хүртэл холын замыг туулж, нов нойтон, маш их даарч хил дээр ирээд өөдөөсөө салаавч хүртэж байдаг.

Хажууд болон араас ирж байсан хүн бүр ямарч асуудалгүй хил дээр тамгаа даруулаад өнгрөөд явчихсан. Би л ганцаараа энд өлсөнг, дааранг сууж байдаг.

2 сар 12 хоногийн өмнө уг консулд виз авах хүсэлт гаргасан бөгөөд хариу өгөхийг хүлээ гэсэн юм. Одоогоос 3 жил хагасын өмнө Турк улсаар дайрч Сыри улсруу явж байхдаа 7 хоногийн визны хугацаагаа хэг хоногоор хэтрүүлсний төлөө 5 жил нэвтрүүлэхгүй хар тамга даруулсан юм.

Хууль бус зүйл хийгээгүй, хараар ажилаагүй зүгээр л нэг хоног хоцорсны төлөө.

Өмнө удаа энэ терминалд 3 хоног хүлээж байгаад буцаж Болгарлуу орж Пловдив дахь Туркийн консулын газарт визны өргөдөл өгсөн юм. Тус газрын консул Эрим Озэн гэж хүнтэй уулзаж учир байдлыг тайлбарлсны дараа тэрээр миний аялыг дэмжиж чадах чинээгээрээ тусалхыг амалсан юм.

Утасны дугаар, эмайлээ өгөөд явсан бөгөөд, нэг улсад удаан байх нь виз болон зардлын хувьд хэцүү тул замд гарч Румын орсон юм. Тэнд бас удаж чадахгүй байсан тул хар далайг нөгөө талаар нь тойрох төлөвлөгөө боловсруулсан ч Молдавруу нэвтэр ч чадалгүй , Украйны төлөвлөгөөний хамт нурсан юм.

Ингээд виз дуусахаас өмнө Унгар орж бас л хугацаандаа шахагдан байхад Пловдив хотын консулын газраас захиа ирж визны асуудалд эерэг хариу өгсөн тул ирж визэ ав гэсэн юм.

Ийнхуу Будапешт хотоос урагшилж Нови Сад хотод хэд хоноод улмаар өчигдөр Пловдивд бууж, өнөөдөр виза авч байгаа нь энэ юм.

Өглөө консул дээр ороход нарийн бичиг нь намайг мэдэж байсан бөгөөд визны мэдээлгийн хамт 45 доллар төлөх хэрэгтэй гэлээ. Би виз хүлээх гэж 2 сар 12 хоног, 3 улсаар явсан тул санхүүгийн хувьд хэцүү байна. Гэдгээ тайлбарлсан бөгөөд консултай уулзах хүсэлт тавилаа.
Консул хүлээж аваад – Би чам шиг ингэж явах юмсан, өдөр бур ийм оффиссд сууснаас чиний аялал хамаагүй сонирхолтой юм.

Миний аялын туршид ямар их бэрхшээл туулж буйг хүмүүс огтхон ч боддоггүй юм.

Миний визыг хэдий хугацаагаар өгөх тухай асуух үед би сар гэлээ, шинэ жилээ Истанбулд тэмдэглэх хүсэлтэй байгаагаа ч уламжиллаа.

Тэрээр зөвшөөрч, 30 хоногийн виз торгуульгүй өгөхөөр боллоо.

Ёой, ингээд нэг Туркийн Истанбулыг үздэг юм байж. Өмнө удаа Анкараруу дайрч явж байхдаа автуусандаа ядарснаас болж унтаж Истанбулын бараагийг нь ч харж чадаагүй юм.

Консултай туганыхан хажууд зургаа татуулаад пасспортоо автал – Өө уучлаарай нэг юм хэлэхээ мартчихаж, виз өгөх журам дээр чамайг Туркруу орохдоо газраар бол зөвхөн Сыриа гийн хэлээр эсвэл Онгоцны буудлаар нэвтэр гэсэн байсан, уул нь зугээр л өгдөг юмсан. Гэлээ.

Би гайхаж одлоо. Сири улсаас Туркруу орох арга байхгүй нь ойлгомжтой, учир нь Сыри улс нь Туркийн зуун өмнөд зүгт байдаг тул, харин миний визны мэдүүлэг өгсөн Болгар улс нь баруун хойд зүг юм.

Тэгээд онгоцоор гэсэн заавар нь – Турк улсруу оромоор байвал дэлхийг тойрох төлөвлөгөөний дүрэм журмаа зөрч! Гэж намайг өдөн хатгаж буй мэт санагдлаа.

Тэр виз хариуцсан Албаны хүн нь миний юу хийж буйг огт ойлгоогүй юм болвуу, эсвэл энэ бүх хугацаанд онгоцонд суухгүй гэсэн дүрмийг мэдээд хорлонтойгоор яахыг нь харах гэж байгаа юм болвуу.

Суданы виз хүлээж 8 сар гаруй байхдаа онгоцонд сууж алгасаагүй, Африкийн иргэний дайнтай газрууд замд байхад онгоц авч алгасаагүй, Морокоруу орж чадахгүй байхдаа онгоц авалгүй далайгаар шуургыг туулан байж зорилгоо биелүүлж байсан сан.

Гэтэл одоо яах болж байнаа.

Иргэн нь дэлхийн бүх бэрхшээлийг туулах гэж тамаа цайж байгааг хэн нэгэн Албаны хүн мэддэг ч болоосой.

- Юмыг яаж мэдхэв, чи очоод үз, болохгүй бол тэгээд онгоц авах хэрэг гарнадаа.

Онгоц бол хамгийн суулийн гарц байх үед л хэрэглэн, харин энэ удаа бол зугээр намайг, миний аялалыг өдөж буй хэрэг. Энд ирж онгоцонд суухын тулд дэлхийн өнцөг бүрийг алхсан болж байна уу?

Хотоос 2 автуус дамжин хилийн ойр хотод ирж, хил хүртэл үлдсэн 15 км газарт хүрэх унаа байхгүй байсан тул эртхэн унаанд дайгдаж хил дээр ирлээ.

Бороон болон цасан шуурганд үхтлээ норж, хүйтний улирлын бүх зовлог эдлэн байж арай гэж хил дээр ирсэн бөгөөд Болгарын хил дээрээс гарах тамгаа даруулаад Туркийн хил дээр ирж визтэй пасспортоо өгтөл – таныг нэвтрүүлэх боломжгүй байна. Таны визны төрөл ТОУРИСТ гэсэн байна,.

Та 3 жилийн өмнө хугацаагаа хэтрүүлсэн гэж консулд хэлэлгүй шинэ виз авсан байна! Гэж хардлаа.

- Юу гэсэн уг вэ? Би та нарын хэлсний дагуу Пловдив дахь консулын газарт визны өргөдөл өгсөн, тэнд компьютер дээр миний визны асуудлыг заасан байсан бөгөөд миний хүсэлтийг хүлээж авч хариу өгнө гэсэн. Би бүхэл бүтэн 2 сар 10 хоног хүлээж байж энэ визыг чинь авж хэд хэдэн улсын хилийг туулж, хүйтэнд дааран байж танай энд ирж байншдээ. Би виз өгөөгүй юм чинь тэн дээр юу бичсэн байгаа нь надаа ямар хамаатай юм. Танай тэр яам чинь зөвшөөрөөд виз өгөхөөр болсон юм чинь зүгээр нэвтруулчихэд яадаг юм? Гэлээ.

Хүнийг ингэж доромжил болохгүй шүүдээ, ялангуяа Ази Европыг холбосон чухал газарзүйн байрлалтай хэрнээ англи хэл мэддэг албан тушаалтан ганц байсан бөгөөд бусад нь намайг шордсон байдлаар хандаж, өөр нэг байцаагч нь цэрэгтэй ч юм шиг, нохойтой ч юм шиг харицаж эхэлсэнд үнэхээр дургүй хүрж эхэлсэн юм.

- Чи буц! Гэж намайг гаргаад Болгарын зүг заахад би татгалзлаа.
Би Болгар улсын хилийг хэдэн удаа гатлах ёстой юм? Нийтдээ 8 удаа туулсан байсан бөгөөд Болгар дахь манай элчин сайдын яам Македон улсруу ногоон пасспорт визгүй гэсэн үнэн бодит мэдээллийг гадаад хэргийн яамны вэб дээр байрлуулсдан байсан бол 6 байхсан.

Би буцаж Болгарлуу явахаас татгалзаж хилийн энэ худалдааны төв дээр байхаар боллоо. Буцлаа гээд 5,6,7 дахь өдөр хэнч байхгүй, байлаа ч дахиад 2 сар хүлээ гэж тэр нэг имиграц хариуцсан албан тушаалтан нь тэнэгтвэл яанаа?

Би дассан дэлгүүрийнхээ дассан суудал дээрээ суугаад интернэтээ асааж

- Би Туркийн хил дээр дахиад гацлаа! Гэсэн мэдээгээ бүх мэдээлэлдээрээ бичлээ.
Энэ хилийн цэг дээр хэдий чинээ байрлах хүч тэнхээ нерв хүрэх тухай мэдэхгүй байна, гэхдээ байнгын гэрэл асаалттай, хүн холихсон усанд орох байргүй тэгээд маш өндөр өртөгтэй хоолтой газар сандал дээр шалан дээр ч хамаагүй унтаж эсэргүйцлээ илэрхийлмээр санагдлаа.

Дээрэлхэж доромжилж байна гэхээс өөр юу хэлхэв.

Энд ирэхийн тулд ямар их бэрхшээл туулсаныг ганц ч хүн мэдэхгүйдээ…
Том Хэнксийн ТЕРМИНАЛ кинондоо дахиад хоёр дахь удаагаа тоглож эхэлж байна

Намайг болон миний дэлхийг газраар тойрох аялыг маань дэмжиж буй Туркийн албаны хүмүүсд баярлалаа гэж хэлмээр байна

Share on Facebook

Дэлхийн улс орнуудыг харж байхад хөгжилтэй орны гол шалгууруудын нэг нь иргэдийнхээ хөл хөдөлгөөнийг хэрхэн зөв зохицуулсан байгаа явдал юм. Монголд хуучин нийтийн тээвэр тийм ч муу байгаагүй, 8 хүн багтдаг микро автуусанд 16г чихдэггүй байсан. Тал бүрээс чиглэлээ хашгирсан кондукторгүй, ард түмэн бичиг үсэг тайлагдсан байсан тул автуусны өмнө дугаар, гарчигаар хаа хүрэхийг уншчихдаг байсан. Ахмад хүмүүс улсынхаа төлөө хийж чадах бүхнээ гүйцэтгээд хөгширсэн тул улс нь тэдгээрийн чөлөөтэй зорчих боломжийг нь хангаж байсан, залуус ч тэднийг хүндэлж суудлаа тавиж өгөж байсан. Тахир дутуу хүмүүс ажлын чадваргүйг хүн бүр мэдэж байсан тул хүн чанарын үүднээс тэдэнд үнэгүй зорчих боломж олгох нь зөв гэж үзэж байсан.

Яагаад энэ систем үгүй болсон бэ?

Мөөг Түүх! Гэдэг үг 90-ээд оноос маш хүчтэй дэлгэрсэн. Автуусанд суусан хүн бүр мөнгөө төлөөд уг өдөр кондукторт олгогдсон дугаартай билетийг авч байсан. Уг ашиг бус орлого нь тус нийтийн тээврийг ажилуулж буй улсад алдагдлаа нөххөд зориулагддаг байсан.
Ашиг олохын тулд нийтийн тээврийг ажилуулдаг хөгжилтэй улс гэж бараг байхгүй байна.

Шуналд автан хүмүүс болон хяналтгүй удирдлагын гайгаар хүмүүсийн орхисон билетүүдийг түүж эргүүлэн давхар зардаг кондуктор гэж уг ажилд ороход өндөр хахууль төлдөг албан бус өндөр цалинтай, тийм ажил нийгэмд бий болсон.

Автуус дүүрэн хүнтэй яваад байдаг, улсад зардлаа нөхөх мөнгө олддоггүй. Элэгдсэн эд анги байтугай түлшнийхээ алдагдлыг нөхөж чаддаггүй. Дээрээс нь зорчигчид нь өөрсдөө мөөг түүж эхэлсэн тул орлого гэхээр зүйл ч улсад харагдхаа болилоо.

Нэг автуус ямар үнэтэй, урсгал зардал, түлш бас ажилчид гэсэн сэтгэлгүй удирдлага болон кондуктор жолооч нарын гайгаар нийтийн тээвэр гэж зүйл будаа болсон.

Яагаад энэ жишээг өнөөдөр бодож эхэлсэн бэ гэвэл, Автуус нь Улс гэж бодоод, жолооч нь Их хурал харин кондуктор нь засгийн газар гэж орлуулбал улс яагаад улам нураад буйг ойлгох юм.

Тус хоёр хүн л баяжаад байдаг, харин тус компаний машин засварт байдаг болон бусад хүмүүсийн амьдрал орлого багсаж буйгаас болж муудаад, дээрээс нь иргэд дээрхь хоёртой хөл нийлүүлснээс, хүссэн цагтаа ажилдаа хүрж чаддаг нийтийн тээвэр үгүй болоод, жолооч кондуктор хоёр улмаар ажилгүй болж байгаа юм.

Гэхдээ тэр хоёр ажилгүй болохоо мэдэж байгаа тул, ажиллаж байгаа цагтаа аль болох их ашиг олохыг хичээн, баригдах халагдах цаг нь өнөө маргаашгүй тул.

Сүүлийн хэд хоног төсвийн асуудал дээр анхаарлаа тавилаа.
Хүн болгон л бичиж байх шиг байна. Магтаж муулж ч үзэж байна.

Гэхдээ яг хэн гэж хүн уг төслийг санаачилж, гарын үсэг зурж баталсан бэ? Гэсэн овог нэрнүүд байхгүй юм. 1 тэрбум гэдэг тоо ямар аймар сонсогдож байна. Намайг замд гарж байсан үеэр бодох юм бол бараг 800 гаад мянган доллар нэг гишуун гэх баян хүн жилдээ зарцуулах болж байгаа юмуу? Яай…

Жирийн хүн үйлдвэрлэл хөгжүүлэхийн тулд, эсвэл ямарваа нэгэн ажил хийхэд уг мөнгөний дэмжлэг авахаар гишүүн дээр цаг авч төслөө танилцуулж чадна гэж бодож байгаа хүн байвал – Та ч хол байндаа! Гэж хэлмээр байна.
Тухайн мөнгөний эрх мэдлийг гартаа атгаж буй хүн хөрөнгө оруулалт, засвар ажил гэх төрөл бүрийн нэрээр хахууль өгөж болно, сонгогчдын саналыг 2012 онд урвуулна эсвэл 90 оноос хойш бүрэлдсэн хяналтгүй төрийн цоорхойгоор өөртөө авна.

Харжил байгаарай! Бидэнд энэ анх тохиолдож буй биш шүүдээ!
Өмнөх түүх, алдаануудаасаа сургамж авахгүй байна уу? Эсвэл хэт амиа бодсоноос болж хүн бүрийн дуу хоолой цуурай төдий сонсогдоод байна уу?

Их хурал гэдэг бол хууль тогтоох байгуулга шүүдээ!

Өөрсдийгөө том дарга гээд итгэсэн тэдний буруу юу? – Та бол том дарга! Гэж долигноод хамаг юмаа алдаад байгаа бидний буруу юу?

Зарим нэг ярилцлагуудыг уншлаа. Өөрийнхөө сонгогдсон хороондоо ийм гэрэл тавих, тийм засвар хийх гээд аж ахуйн зүйл яриад байх юм. Их хурлын гишүүнээр сонгогдсон бол нийгмийн аж амьдралыг хэрхэн зөв зохицуулах системийг бүрдүүлбэл дээр вэ? Гэж бодох ёстой 76 тархины эс шүүдээ! Харин засгийн газар гэдэг нь тухайн бий болоод байгаа асуудал бэрхшээлүүдийг шийдвэрлэхийн тул ажилдаг гар үе мөчүүд юм.

Тур хөл толгойгоо олохоо болихоор…

Бид Их Хурал, Засгийн газар хоёроо нэг доор байрлуулснаас хамаг дампуурал, хээл хахууль, хяналтгүй хууль бус тохиролцоонууд явагдаж байна гэж би боддог, учир нь Их хурлын гишүүн гээд хууль тогтоомж болон хариуцсан ажилаал хийгээд өөр зүйлд оролцох ёсгүй хянах үүрэгтэй шүүдээ, харин манай гишүүд өөрсдөө засгийн газраа бүрдүүлсэн.

хяналт гэж зүйл үгүй болсноос гадна хоёр алба хашиж буй албан хаагчийн нэг ажил нь халтуурдагдаж байгаа хаягдсан ч гэж хэлж болох юм.

2000 оны Их Хурлын сонгуулиар маш их хөрөнгө зарж Их хуралд дэвшдэг байсан хүмүүс сүүлдээ – та нар намайг дэвшүүлэх юм бол би та нарт улсын төсвөөс ийм мөнгө тийм мөнгө гаргаж өгнө! Гэж бусдыг уриалж хамтран хулгай хийх уриаг дэвшуулж эхэлсэн.

Ганц Их Хуралын ширээний ард сууж, өдөр шөнөгүй улс ард түмнийхээ төлөө толгойгоо гашилгахыг хүсээд, хувиасаа тийм их мөнгө зарж байвал, тэднийг би тахин шүтмээр байна. Хүндэлмээр байна.

Харин сүүлийн нэг том мэдээ намайг улам бүр ирээдуйдээ итгэх итгэлгүй болголоо.

Үнэхээр их хурлын гишүүн гэхээрээ тийм барилга засвар гэсэн зүйлүүд дээр анхаарлаа тавих ёстой гэж үзэж байгаа юм бол, улсын аж ахуй болон зохицуулах ажлыг хийдэг Засгийн Газар, яамдууд гэж байгаад яасан юм? Хотын захиргаа болон нийтийн үйлчилгээний газар, орон сууцын контор гээд бүгдийг нь татан буулгаж, Их Хурлын гишүүнээр сонгогдсон бүсийх нь захирагч болгох хэрэгтэйшдээ.

Монголын түүхэнд хойч бичигдэх хамгийн том хулгай өнөөдөр хийгдэж байгаад харамсалтай байна. Тэр мөнгийг атгасан хүн иргэд болон аж ахуйн нэгжүүдийг хахуульдаж саналыг нь авч болох хуулийн цоорхойг бүрдүүлээд байншдээ.

Энэ хууль бус зүйлд би дуугуй байх юм бол өөрийгөө уучлахгүй.

Дараагийн сонгуульд бусад нэр дэвшигчид шудрага өрсөлдөх тэрхүү боломжийг боогдуулж байндээ. Хувиасаа нэр дэмшиж буй хүн улсаас 1 тэрбум төгрөг аваад сурталчилгаандаа зарцуулсан хүн хоёрыг харицуулаад үзэлдээ.

Гэтэл тухайн гишүүний ажиллаж байсан хугацаанд улс орны болон хүмүүсийн амьдрал улам бүр доройтон байдаг. Ирэх жилийн төсөв алдагдалтай гарж байхад дээрээс нь мөнгө тараах тухай Их Хурал өөрсдөө хуульчлаад байдаг. Алдангийг хэн нөхөх вэ? Ирээдүй.

Улсынхаа эдийн засгийг бодолцоогүй, үрэлгэн байснаас болж улсаа өрөнд унагаж улмаар харийн улсын, мөнгө зээлдэгчийн барьцаанд тавиж орхисон улсууд дэлхийгээр дүүрэн байна.

Би гишуун байхдаа энэ замыг зассан, гэрэл тавьсан гэж хэлээд сонгуулид ялдаг тэнэглэл хэзээ дуусах болоо? Ярилцлага дотроос шинэ номын сан, соёлын болон боловсролын газруудыг байгуулдаггүй юмаа гэхэд дэмжинэ гэсэн ганц ч хүн байхгүй шүү.
Ялангуяа сүүлийн сонгуульд гишүүн бүр чадлаасаа хамаагүй давсан амлалтууд өгсөн тул ийнхүү нам үл харгалзан уг хулгайд гар бие оролцож байгаа юм. Дараа нь сонгогчид амалснаа асуухад хариулах зүйлтэй болох биз.

Дандаа материаллаг зүйл ярьсан. Хүмүүсийн нүд ходоодоор тоглосон.

Төрийн өмнөөс огтоно боож үхнэ! Гэж зүйр цэцэн уг байдаг. Ярьж дугарч чаддаггүй эсвэл айдаг жижиг амьтад зориулсан байх, харин миний өвөг дээдэс амьдарч байсан, гэр бул найз нөхөд маань амьдарч байгаа, хойч үе маань амьдрах эх орныхоо төлөө үг хэлэхгүй бол автуусанд мөөг хамтарч түүгээд, эрүүл бус болж буй системийг дуугуй зүгээр харж суугаатай адил байна.

Надад эрүүл сэтгэлгээ байгаа гэж би бодож байна.
Тиймээс энэ дээрмийг эсэргүйцэж байна.
Харин та?

Миний саналыг заавал дэмжих албагүй ч, ядахнаа өөрийн санаа бодлоо илэрхийлж чаддаг байх хэрэгтэй шүүдээ!

Share on Facebook

2009 оны 12 сарын 16 ны 10 цаг Серб улсын Нови Сад.

Өглөө эртхэн сэрхийг хичээсэн боловч холын замын бодол намайг халуун хөнжил дотроос гаргамааргүй байлаа. Өчигдөр бас л замд гарах бодолтой сэрсэн боловч бүтээгүй билээ.
Өнөөдөр заавал гарахгүй бол болохгүй!

Булгар улсаас Турк орох гэтэл 3 жилийн өмнө визны хугацааг 1 хоногоор хэтрүүлсэн тул 5 жилийн хар тамга даруулсан юм. Би туунийг мэдэлгүй хил дээр 2 хоносон юм. Ийнхүү Булгараас хойд зүг хөдлөөд Хар тэнгисийг тойроод нөгөө талаас нь орох бодолтой Румын хөдлөөд тэндээс Молдов орох гэтэл гадаад хэргийн яамны хариуцлаггүйгээс бас л хүйтэн хэлийн цэг дээр хөлдөн байж хонож билээ. Украйн орох гэтэл шинэ төрлийн халдварт өвчин гээд ялтачгүй Унгарлуу зам заллаа.

Унгарт шинэ оноо өнгрөөх бодолтой байсан ч намайг үнэхээр тоогоод авчих хэн ч байгаагүй бөгөөд нэгэн өдөр Пловдив хот дахь Туркийн ЭС яамнаас визны эргэж хариу ирлээ, визээ ав гэсэн захиа ирсэн байлаа.

Хэсэг зуур амарч аваад өмнөд зүг буцаад Булгарт ирээд визэндээ орохоор боллоо.

Унгар улсаас хуучны танил болсон Нови Сад хотдоо 4 дэхь удаагаа ирлээ.
Хавар анх ирж байсныг бодвол хүйтэн орсон байлаа.

Би өөрийнхөө аялын туршид цөөхөн хэдэн улс хотыг өөрийн гэж нэрлэж болохоор байсан бөгөөд Нови Сад хот бол дотны газруудын нэг билээ.

Унгар улсын хилээс ирж байх үеэс цас орж эхэлсэн бөгөөд энэ өвлийн хоёр дахь цас юм.

Нови Сад хотод шинэ жилээ найзуудынхаа дунд өнгрөөе гэж бодож байсан ч өдөр шөнөгүй орох бороо цас хоёр намайг гэрээс гаргалгүй бараг 7 хонуулсан юм. Африк тивд 2 жил хагас байсан нь миний биеийн хүйтэнд дасан зохицсох чадварыг бүрэн үгүй хийсэн мэт санагдах юм.

Жоохон хүйтрэх үед дотор мөсдөж эхлэх юм.

Ядахнаа дулаан хувцасгүй. Өвлийн улиралд европоор аялах нь нэлээд тохиромж муутай бөгөөд хувцасны хүнд бадарчны нуруун дээр буухад хөлний үеүүд өөрийн эрхгүй өвдөж эхэлдэг юм.

Хүйтнээс зугтах нь дээр санагдлаа.

Аялынхаа туршид таарсан цөөхөн сайн найзуудын нэг Кристиан өглөө босоод холын замын өмнө сайн хооллож авах хэрэгтэй гээд шөл хуурга хийсэн байлаа. Бас цүнхээ баглах үед замдаа ид гэж 3 том сэндвич бэлдэж өглөө.

Сайн хүн гэдэг бусдыг өөрөөрөө боддог хүнийг хэлдэг болвуу.

Арай гэж дасаж байсан газраасаа явах гэж үнэхээр хэцүү шүү!

Зарим үед байрлаж буй газар үнэхээр таалагдаж байвал сүүлийнхээ шөнөө тэндээ өнгрөөхгүй байхыг хичээдэг юм, учир нь замд гарахад хамаагүй амар тул.
Яаж явхуу? Замын унаанд дайгдах уу? Галт тэргэнд суухуу?

Сербийн нийслэл Белград оролгүй хурдны заман дээрээс шууд өмнө зүгийн машин олохоор дээр гэж бодоод автуусны буудал дээрээс хотоос гардаг 15 номерын автуусыг бараг 1 цаг гаруй хүйтэнд зогсож хүлээсэн бөгөөд галт тэргээр явах нь дээр гэдгийг хөлний хуруунууд хөлдсний дараа ойлголоо.

Өвлийн ус цасанд зориулагдсан гуталгүй бөгөөд, хүйтний эхний цаснаар улны камер хөлдснөөс болж хугарч чийгтэй газраар алхахын аргагүй болсон юм.

2.5 еврогийн үнэтэй галт тэргэнд сууж дулаан байж болох өмнөд зүгрүү явж байхдаа Сербийн Войводина нутгийн байгалыг өвлийн цасанд дарагдсан буйг харлаа. Хавар намар зун өвөл гээд бүх улиралд энэ нутаг ямар харагдаж буйг би мэдэх тул, нэг жилийг өнгрөөсөн мэт санагдлаа.

2 цаг хагасын дараа Белград хотруу орж ирлээ.

Энэ хотод маш өвөрмөц загвартай хэд хэдэн барилга харж байсан бөгөөд, Хаврын болон зуны Белградын дараа Өвлийн Белградыг харах боломж нээгдлээ.

Энэ хотод хэд хэдэн удаа ирж байсан тул галт тэрэгний буудал дээр буугаад хаашаа явхуу? Гэж бодох бус хаашаа явбал дээр вэ? Гэж бодлоо.

Белград хотоос Булгар улсын хил хүртэл явах галт тэрэг 21-с байсан тул 5 цаг нөхцөөх хэрэг гарлаа. Хотын төв орж шинэ жилийн өмнөх уур амьсгал ямар буйг харангаа WIFI тай кафé орж интернэтээр цагаа нөхцөөхөөр боллоо. Маш их цастай шавхаатай гудамжаар алхаж эхэлсэн эхний мөчөөс гутал оймс хул норж хөлдөж эхэллээ.

Хотын төвд чимэглэл гэх зүйлгүй байсан бөгөөд нэгэн баранд орж пиво уунгаа интернэтэд Ирак улсын болон дэлхий дахинаа болж буй уйл явдлыг уншиж суулаа.

Цаг болж Галт тэрэгний буудал дээрээ ирж билетээ аваад суудлаа эзэллээ.
Хоёрхон чиргүүлтэй шөнийн галт тэргэнд бараг хүнгүй шахуу байлаа. Удаан зогсож буйгаас өрөөнүүд нь мөс шиг хүйтэн байсан бөгөөд ганцаараа нэг купэг эзэллээ.

Ганцаараа купенд байх нь уйтгартай бөгөөд зарим үед аюултай байж болох тул хэн нэг нь нэгдээсэй гэж бодлоо.Цонхоор харж зогсож байтал надтай адил үүргэвчтэй аялагч суулаа.

-Хүүе чи үүргэвчтэй аялагч юм байна, хоёулаа нэг купэнд оры, ханиндаа. Чи хаанаас ирсэн хаа хүрж байгаа?

- Би Австрали гэхдээ Англид 4 жил гаруй ажиллаж амьдарсан одоо гэрлүүгэээ буцах замдаа аялаж байгаа юм.

Ийнхүү өөрийн аялаа танилцуулаад хамт аялахаар боллоо.

-Сая би ийшээ явж байхдаа кармандаа үлдсэн 200 динараараа мөрийтэй тоглоомын газар азаа үзий гээд хийсэн чинь 4000-ийг хожчихлоошдээ (45 евро)

- Би итгэсэнгүй, азтай л юм. Гэхдээ би мөрийтэй тоглоом огт тоголдоггүй юм, ялангуяа тоглоод хожихоос айдаг юм. Хэдийгээр хүмүүс үүнийг элдэв бурхан хувийн азтай холбон тайлбарладаг боловч, уг хожлын дараа оюун санаатай юу болохыг боддоггүй юм.

Залуу гудамжаар явж байгаад газар хэвтэж буй 1000 ногоон олж. Үнэгүй орж ирсэн бас аз байсан тул тухайн мөнгийг ёстой нэг сайхан үрж гарж, мөнгө ч хурдан дуусч. Харин тэр мөчөөс байнга газар ширтдэг зуршилтай болж

– Дахиад олох ч юм билуу ! гэсэн горидлогтой өрөвдөлтэй сэтгэлгээтэй болсноо насан эцэс хүртлээ ойлгоогүй юм.

Бид хоёр аялагчид байсан тул адал явдал үзсэн харсан зүйлүүдээсээ хуваалцаж гарлаа.

-Манай өвөө эмээ англиас гаралтай тул надад 5 жил ажиллах амьдрах виз олгосон юм. Харин англи иргэд Австрлс виз авах үнэхээр хэцүү байдагшдээ гэж намайг гайхшрууллаа.
-Англи иргэд Австралийн виз авах хэрэгтэй байдаг юмуу? Би дэлхийг тойрч аялаж байхдаа ихэнх улсуудын виз төвөггүй авч байсан бөгөөд Англи улс нэвтрүүлэхгүй хар тамга дарсанг ярьтал
– Ямар сонин юм бүх хүмүүс английн виз авч болдог ч- Яахав дээ би Монгол пасспорттой тул тэгэж байхгүй юу. Бас виз нь үнэтэйг нь яанаа.

Галт тэрэг хөдлөх үед хоёулаа пиво авдаг байж гэдгийг ойлголоо.

Нэлээд явж байгаад галт тэрэг зогсож бид буугаад автуусанд суух боллоо. Серб улсын төмөр замчид бослого гаргаж замыг хаасан тул 10-аад минут автуусаар яваад буцаад галт тэргэнд суулаа. Буцаад суухад бидэнтэй нэгэн төмөр замч залуу таарлаа.

- Та нар яагаад бослого хийгээд байгаа?
- Амьдрал хэцүү байна шүүдээ, 200 еврогийн цалингаар амьдрана гэдэг амаргүй юм байншдээ. Өөрийгөө болон гэр бүлээ бас тэжээмээр байна. Би Их сургуулийн инженерийг төгссөн хэрнээ энд жижүүршүү ажил хийж байна.
Манай Австар залуу үүний учрыг ойлгохгүй байсан тул адил системд амьдарч байсан би тайлбарлахыг хичээлээ. – Хуучин Югослав гэж мөрөөдлийн улс байсан юм. Одоо 7 хуваагдсан байгаа. Тэгээд энэ улсад боловсролын түвшинд маш анхаарч улсын хэмжээнд хичнээн хэмжээний инженер, багш, цагдаа гээд бүх эрэлт хэрэгцээг нарийвчлан судлаж бүгдийг нь ажилаар хангадаг байсан юм. Харин улс задарч улс бүр өөрийн хэрэгцээгээ олох гэж ядаж байх явцдаа тэрхүү бодлогоо алдаж хэрэгцээнээсээ илүү тооны мэргэжилтэнгүүд бэлдэж улмаар тэд нь төгсөөд ажилгүй болдог юм.

-Би чамд гэж хэлэхэд Серб улсад байдал тийм ч муу биш байна. Хөгжилтэй орнууд шиг хүмүүс мөнгөний төлөө яваад гэр бүл найз нөхөд энгийн амьдралаасаа татгалзаж амжаагүй байна. Бас хоол хүнс дотооддоо үйлдвэрлэж байгаа тул арай хямд байна. Чи гадаад явж ажиллах тухай бодож байгаа байх, гэхдээ төрсөн өдөр, шинэ жил гээд бүх баяруудыг ганцаараа хүний нутагт тэмдэглэнэ гээд боддоо.Бас байнгын гадуурхал дунд амидрана.

Удалгүй залуу буух болж манай галт тэрэг цааш үргэлжлүүллээ.

Манай нөгөө вагоонд 6 цыган хүүхэн байсан бөгөөд тэд вагоноо солиод манай купенд орохыг завдаж эргэлдэж эхэллээ. – Хоёулаа ороо бүхэлд нь эзлээд гадны хун оруулахгүй байхыг хичээе! Гэж тохиролцлоо.

Хэсэг тухлаад унтах гэж байтал галт тэрэг Нис хотод зогсож дахиад галт тэргээ өөрчлөх хэрэг гарлаа. Бид хоёр боломжийг ашиглаад биедээ үлдсэн бүх динар мөнгөөрөө 6 пиво авлаа. Бидний шинэ орсон галт тэрэгний купе гэж хөргөгчтэй адил байсан тул хүйтэн пиво уух хүсэл тийм их ч байсангүй. Гэхдээ л ууж гарлаа.

Танихгүй хүмүүстэй явах хэцүү, ялангуяа хил гарах гэж байгаа бол цүнхээ байнга хараандаа авч байхгүй бол зарим үед хүн дотор нь элдэв хууль бус зүйл хийж хил гаргахыг хичээдэг гэж сонсож байснаа хэллээ.

Бид хоёр бие биендээ итгэж байсан тул ээлж ээлжээр жорлон орж, байнга холихож буй хүмүүсийг анхааралтай ажиглаж байлаа. Нэг мэдэхэд унтаж гарлаа.

Нойтон гутлаа халаалтан дээр тавих бодолтой байсан ч, халаалт үгүй. Гомдлох хүн үгүй. Хариуцлага муудсан үед уйлчлуулэгч ингэж хохирдог юмдаа! гэж бодлоо. Унтлагныхаа уутаа гаргаад нөмөрсөн ч хүйтэн дотор орж үхтлээ даарлаа.

Сайн унтаж чадсангүй.

Нэг сэрэхэд 8 цаг орчим болсон байсан бөгөөд Дмитривград гэдэг Серб Болгарын хил дээр ирсэн байлаа. Вагоны эхний купенээс эхлуулээд хүмүүсийг шалгаж эхэлж байсан бөгөөд – За одоо над дээр ирээд бас л элдэв юм шаналгаж гарандаа гэж бодлоо.

Австрли залуугийн пасспортыг аваад компьютерээр уншуулаад, тамга дараад буцаалаа харин миний пасспортыг уншуултал мэдээлэл гарсангүй. Манай пасспорт дэлхийн компьютерийн жишгийг дагаж хийгээгүй юм болвуу? Байнга хил дээр ийм асуудал гарах юм. Байцаагч миний нэр овог дугаарыг гараараа шивж оруулангаа юу хийж буйг асууж гарлаа.
- Ном бичиж байгаа, дэлхийг тойрч байгаа гэдгийг Серб байцаагчдад сербээр хэлсний дараа удалгүй Болгар байцаагчид бас орж ирэх үед дахин тайлбарллаа.Австрал залуугаас юу ч асуусангүй.

Хоёр хилийн цэг дээр тус тусад нь шалгах байх гэж бодож байтал ар араасаа орж ирээд шалгаад гардаг сайхан санагдлаа. Хамгийн гол гүйх юм нь миний пасспортны хуудасны зайг гамнах байлаа. Пасспортны хуудас дуусахын зовлонг мэдэх тул.

Ийнхүү вагон хөдөлж, би хил дээр буух байснаа мартлаа. Дараагийн буудал 27 км цаана байгаа гэж кондуктор хэлсэн тул хүлээж байгаад тэнд нь буулаа. Дахиад 37 км явсан бол Софиа нийслэл орох байсан ч, замын унаанд дайгдах төлөвлөгөөтэй миний хувьд том хотын төвөөс гарах гэж төвөг болно гээд өмнө буусан юм.

Драгоман суурин дээр Австрли найздаа гар бариад буулаа. Хотын захруу алхаж өмнөд зүг явж буй зам дээр цаасан дээр Пловдив болон Ихтиман гэж бичээд зогслоо.

Нойтон гуталтай бас хүйтэд зогсоно гэдэг ямар хэцүүг саналаа.

Хавар намрын хувцаснаасаа гарч амжилгүй өвөлтэй таарсан тул даарах үедээ ойр буй колонкийн дэлгүүр орж дулаацаж байгаад буцаад зам дээрээ. Дэлхийг тойрох аялал гайхамшигтай боловч юм бүхэн тийм амар биш гэдгийг хүмүүс бас ойлгох хэрэгтэй болвуу. Үнэгүй юм гэж байдаггүй тул жаргалын төлөө төлбөрөө хийж байх хэрэгтэй юм.

Удалгүй нэгэн мини автуус зогсож Софи хотын өмнөх уулзвар дээр буулгахаар боллоо, шууд Пловдив орох унаа хүлээх бодолтой байсан ч, хүйтэнд зогсож байснаас унаанд дөхөж байх нь дээр санагдлаа. Хэсэг явж байгаад нэгэн уулзвар дээр зогсож манай хүн хотруу орж харин би хотыг тойрсон зам дээр бичгээ бариад зогслоо. 1 цаг хориод минут хөлдсөний дараа нэгэн дугуйтай аялагч хажууд ирлээ. Тэрээр Холланд иргэн бөгөөд тайванд сурдаг, өмнө японд ажиллаж байсан гээд хэлний мэдлэгээрээ гайхууллаа. Японоор ийм сайн яриж буй гадаад хүн би анх харлаа. Тэрээр дугуйтайгаа замын унаанд дайгдаж буйг хэллээ.

Өөрийгөө яаая гэж байж бас дугуйгаа багтаана гэдэг…

Тэрээр – Би Турк орж байгаа юм, цуг явхуу? – Үгүй, чи дугуйтай бас бид хоёулаа байх юм бол унаа барих улам хэцүү болно, тус тусдаа зай бариж унаа хүлээе, гэхдээ том оврын унаа олдох юм бол хоёулаа хамжлы гэлээ.

Тэрээр өөр уулзвар дээр зогсож гэрлийн тохионд зогссон унааг шууд асууж гарлаа. Цагаан ертөнцөд цагаан хүнд амар юм, харин над шиг өөр царайтай хүмүүс илүү бэрхшээлтэй.

Удалгүй тэрээр нэгэн унаа зогсоогоод ярьж байгаад унааг надруу явууллаа. Тус жолооч – манай машинд дугуй багтахгүй юм, харин чамайг хотын нөгөө өнцөгт шууд Пловдив ордог уулзвар дээр хүргий, тэндээс унаа барих хамаагүй амар байх болно!

Гээд 20 орчим км дөхүүлж өгөөд буцлаа. Сайн хүмүүс дэлхийгээр дүүрэн байгааг би байнга олж харж байгаа юм. Хэрвээ эх орондоо харих юм бол зам дээр зогсож буй гадны болон дотны хүмуүүсд байнга тусалж байхыг өөртөө амаллаа.Хүйтэнд гараа өргөж хэдэн цагаар зогсохын зовлонг би биеэрээ мэдэрч байгаа тул.

Ийнхуу Софиа хотоор дайралгүй нөгөө хэсэгт нь ирлээ. Үзэгслэнт ногоон Софиа хотыг хүйтэн саарал үед харах хүсэл байсангүй. Миний дурсамжинд ногоон хэвээрээ үлдэг.

Уулзвар дээр буугаад удалгүй өөр нэг унаа миний Пловдив гэж бичгийг хараад хүргэхээр боллоо.

Англи хэлээр ярьдаггүй залуу байсан бөгөөд би уулын цаанаас цухуйж буй нар харж суулаа.

Нар хараагүй 10 гаруй хоноход амьдрал барааж, дотор хуйтэн салхи сийгэж буй мэдрэгдэж эхэлсэн бөгөөд энэ удаа нарлуу ширтээд нүдээ анихад хамаг дулаанаа эргүүлэн авч буй сэтгэгдэл төрж байлаа.

Эргэн тойрны үзэсгэлэнт байгалийг харангаа жолооч залуугыын өгсөн пивоо ууж дуусгалаа. Өглөөний цайгаа ууж амжаагүй байсан тул нойр хүрж суугаагаараа унтаж гарлаа. Удалгүй Пловдив хотруу орж, залуу надад төврүү алхах зүгийг зааж өгөөд ажилруугааа явлаа. 2 сар хагасын өмнө виз авах гэж энэ хотод ирж байсан санагдана. Америк охин Нью зеланд залуутай гурвуулаа өдрийг гоё өнгрүүлж билээ.

Дурсамж дүүрэн хотууд дэлхийн өнцөг булан бүрт байсаар…

Маргааш өглөө эртхэн визендаа орж үзий, дуудсан хугацаанаас нь 15 хоногоор хоцорч байгаа ч холын аялагчын зовлонг ойлгох биз.

Булгар улсдаа 3 дахь удаагаа орж ирж байна, надад зохиод байх шиг…

Share on Facebook