Facebook – дээрээс

2011 оны 11 сарын 22

АНУ. Чикаго хот

Миний ном таалагдсан бол, сурталчилгаа өвөрмөц болж чадсан бол. LIKE дарж SHARE хийгээрээ.

Таны дэмжлэг над болон миний аялалд маш чухал байна!

Миний энэ рекламыг чангалж байгаад сонссон хүн байна уу?

Цаас юм болхоороо чимээгүй, ширээн дээр хэвтэж байгаа 2 ном. Төсөөлөөд үздээ. Ном руу хартал тэр дотор байгаа бүх үйл явдлууд сонсогдоno.

Номын хуудсыг эргүүлэх болгонд тухайн хуудсанд тохирсон дуу чимээ дагалдаж байна. Магадгүй ирээдүйн ном болж болох

Хүүхэн харааны хөдөлгөөнийг тооцоолж тухайн хөгжим дээр үйл явдал, хэлж буй хүний хоолойны өнгөхүртэл мэдрэгдэнэ. Зүгээр видео кино үзэж буй мэт биш, ҮСЭГ гэдэг дүрсүүдийг нийлүүлэхэд чихэнд чимээ сонсогдоно.

Санснаас Номыг Chillout хөгжмийн чимээнд унших сайхан байдаг шүү.

ХЭРВЭЭ НОМ ЧИМЭЭТЭЙ БАЙСАН БОЛ гэсэн бичгийн дараа миний номонд орсон тэмдэглэлүүдийн үйл явдлын чимээ дуугарч байна.
Монгол Бадарчин номын 1-р боть болох ГАЙХАМШИГТ ЕРТӨНЦ номонд орсон ЧИМЭЭ гэдэг тэмдэглэлийг уншсан хүмүүс санаж байна уу? Өглөө хүйтэн хөлстэй сэрээсэн ЧИМЭЭ. Тэгээд чимээний төгсгөл хэсэгт эхний бөмбөг унаж байгаа. Зарим бөмбөг Чингэлтэй дүүргийн хэмжээтэй газрыг тэгшилсэн байсан. Тэгээд –ИЗРАЙЛЬ УЛС ХЕЗБОЛЛА БҮЛГИЙН ДАЙРАЛТАНД ӨРТЛӨӨ!!! гэсэн өгүүлбэр хэлж байгаа. Тэр үед үнэхээр сонин үйл явдлууд болж байсан. Орос, англи хэлийг ойлгодог Харилцаа төгссөн Монгол залуу Орос улс болон Араб, Израйль улс болон АНУ-ын хооронд хийж буй дайн шиг олон мэдээллийн урсгалыг мэдэрсэн.
Харин сүүлийн хэсэгт гарч байгаа КИРГИЗ ЯСТАНГУУДЫН (КИРГИЗСТАН) улсын мэдээгээр төр засгийн газрын тухай ярьж байгаа. Төр иргэд хоёр хэл амаа олж бие биенээ зохицуулж чадаагүйн тод жишээ! 170 гаруй хүнээ хувьсгал хийж байгаа гэж алуулсан. Тийм улсад иргэд цагдаа нартаа итгэхгүй (гэмт хэрэг өсөхийн шинж) цэргүүдээсээ айдаг болдог юм.
Ийм үйл явдлуудыг харуулах гэж оролдсон.

Монголын телевизийн рекламуудыг харж байхад дандаа л гадны рекламуудыг дуурайсан байдаг.

Ичих ч үгүй энэ рекламтай яг адил хий гэж ярьж байдаг.

2009 оны 12 сарын 28 ны өдөр.Болгар улс, Софиа хот, Монголын элчин сайдын яам.

Өнөөдрийн бичлэгээ КД клубынхандаа зориуулахаар шийдлээ.

Туркийн хил дээр визны бэрхшээлээс гацаад байж байхдаа шинэ оноо хаан угтах тухай нэлээд тунгаасан юм. Хар тамгыг цайруулаад нэвтрэх виз олгохдоо Жуулчны (Тоурист) гэсэн буруу ангилыг консулын газар надад олгосноос болж хил дээр гацаж, 3 хоносны дараа хүйтний улиралд орой ганцаараа буцаж Софиа хотдоо ирлээ. Божо гэдэг Болгар найзындаа шөнө дунд буугаад 3 хоносны дараа элчин сайдын яамаа бараадлаа.

Элчин сайдын зөвлөх, элчин сайд солигдож шинэ бага ажилаа авсан байлаа.

Сайд Ц. Ганхуяг гуай намайг хараад – Өө Амай юу? Чамайг хил дээр гацаад буйг сонссон, аялал амжилттай юу? Гэлээ.Будапешт Софиа дахь элчин сайдууд маань миний аялалыг анхаардаг гэдгийг сонсоод үнэхээр урамтай санагдлаа.

Сайд гуай манай аавыг таньдаг гэдгээ ч хэллээ.

Яачиж байсан Элчин сайдынхаа яаманд байрлаж, Шинэ жилээ Монголчуудтайгаа угтахаар боллоо.
Надаа өрөө гаргаж өгөж, зурагт оруулж, Сайд маань өөрөө ойр зуур идэх хүнсээр хангалаа.

Амьдрал хааяа сайхан шүү!

Маш их зутарч, ядарсны дараа бага амраад авах.

Элчин сайдын яамны тусламжтай зарим нэг визны асуудлуудаа шийдвэрлүүлээд тэгээд шинэ жилийн дараа нэг өдөр холын замдаа гарах төлөвлөгөө боловсрууллаа.
Тэр боолтол аялын тухай юу ч бодохгүй байх нь сайхан санагдаж байна.

Энэ шинэ жилээ хүн шиг тэмдэглэх бодолтой байна.

Хотын гудамж, дэлгүүр, унааны хуваарийг мэддэг байх сайхан юм. Хүн боллгоноос – Уучлаарай ийшээ яаж явхуу? Гэж царай алдахгүй. Бас өмнө танилцаж байсан найзууд байгаа болохоор шинэ хүмүүстэй танилцаж– Чи хаанааас ирсэн юм? Гэсэн үлэг болсон асуулт сонсохгүй.

Өчигдөр амралтаа тохиолдуулж оюуны хөрөнгө оруулалт хийж сэтгэлийн таашаал авахааар шийдлээ.

Африкт 2 жил хагас хугацаанд байх явцдаа дэлхийг технолог мэдээллийн хурдаас хоцорсноо ойлгож, богин хугацаанд нөхөн авч байгаа бөгөөд, Амьдралын ухаан гэдэг их сургуулийн нэгээхэн хэсэг болох сэтгэлийн таашаал гэдэг хэсэгтээ маш их анхаарч байгаа билээ.

Гадаадад амьдарч ажиллаж буй Монголчуудтай уулзаж байхад, эд хөрөнгө материаллаг сэтгэлгээ давамгайлж, хааяа нэг музей, жүжиг, кино үзэж сэтгэлийн таашаал авах талдаа анхаархаа больсон нь анзаарагдаж байсан юм.

Тухайн нутагтаа дундаас доогур цалинтай ажил хийдгээс болж сэтгэлийн таашаалын өртөг өндөр, нутгийн хилийг соёлыг нь мэдрэх түвшинд сураагүйгээс ойлгох боломжгүй, бас 90 оноос хойш Монголд бий болсон КАПИТАЛИЗМ буюу эд хөрөнгөтэй харагдах нь зөв гэдэг онолоос болж гадаадад амьдарч ажиллаж буй хүмүүс сэтгэлийн мэдрэмж маш доогуур байгаа нь анзаарагдсан юм.

Үздэг зүйл гэвэл чанар муутай VCD дээрх гадны орчуулаггүй кино, эсвэл Монголын урлагын ямарч ангилалд багтаж чадахгүй хямд чанаргүй кинонууд, хов жив хүний ул шагаасан мэдээ мэдээлэл, Хүний нутагт байнга оршин суугаагүй тул сайн чанарын тв тавилга авахгүй нь ойлгомжтой.

Ийм орчинд амьдарч байгаа хүмүүс амьдралаас таашаал авах тухай ямар ойлголттой байгаа болоо?
Нэг л сайхан соёл иргэншлийн төвд амьдраад ирсэн гэсэн хэрнээ барилга байшингийн зургаас наашгүй!

Сэтгэлийн таашаал гэдэг бол бие бялдраа хөгжүүлэхтэй адил. Хэдий чинээ их соёлын мэдрэмж авна төдий чинээ амидралаас таашаал авна. Улс үндэстний хөгжил гэдэг бас үүнтэй шууд холбоотой. нэг л турлийн хөгжим сонсдог үндэстэн, дэлхийн шилдэг бүтээлүүдийиг сонгож сонсдог үндэстнүүдийн амьдралын хэв маяг, шинийг бүтээх сэтгэлгээ шаал өөр шүүдээ.

Иргэдийнхээ сэтгэлийн таашаалд анхаардаггүй үндэстэнгүүд хөгжих тухай ярилтгүй, учир нь СЭТГЭЛГЭЭ сэтгэлийн таашаалаас цогоо авдаг юм!

Аватар гэж шинэ кино гарч эхлэх гэж буйг Румынд Раду найз хэлж байсан юм. Титаник кинонооос хойш 10-аад жилийн дараа бий болосон энэ бүтээж ЖИЛИйН ШИЛДЭГ КИНО-гоор шалгаран гэж олон судлаачид аль хэдийнээ хэлээд эхэлсэн юм.

Тухайн үед сурталчилгааг нь YOUTUBE.com дээр үзээд амаа ангааж байсан бол, өчигдөр киног нь үзээд одоо болтол сэтгэлээ бариж ядан байна. Тиймээс КД клубыхандаа санал болгож өнөөдөр блогдоо бичиж байгаа юм.

Софиа хотын нэгэн Том худалдааны төв дахь кинотеатрт хөл хөдөлгөөн ихтэй байллаа. Киноны үнэ 120 ЛЕВ, 6 евро гэсэн уг. Гэхдээ Болгарын ханш дээр 2 ширхэг 0 нэмхэд Монгол ханштай ойролцоо болдог тул 12000 төгрөгний үнэтэй билетээр амьдралдаа үзсэн хамгийн гайхамшигтай кинонуудын нэгийг үзлээ гэж хэлж болно.

Хэрвээ 50000 төгрөг гэсэн ч байсан үзэхээр тийм зүйлийг би өнөөдөр та бухэнд санал болгож байгаа юм.

3Д гэдэг нь шил зүүж хавтгай дэлгэцэн дээрх дүрсүүд 3 орон зайд ялгаран харагдана гэсэн уг. Манай Япон хэлний багш яриж байсан нэгэн түүхийг хэлж өгий. Монгол хүний харц ТВ, Зураг үзэхээс өмнө ямар байсныг төсөөлнө биз.

Европчууд өнгөрсөн зууны эхэн үед Монголд ирж, нүүдэлчдийн зургийг авч цаасан дээр буулгаад тэдэнд үзүүлж. Нүүдэлчид уг зургийг нь хараад нудний фокусаа тохируулж чадахгуй байснаас болж, уг зураг ид шидтэй зургаа авахуулах буруу, энээ тэрээ гэж буцааж.

Яагаад гэвэл Тухайн нүүдэлчин зогсож буй газар арын фон дээр байгаа уул хоёрын хооронд хэдэн арав, хэдэн зуун км зай байгаа. Тэгэхээр бид ямарваа нэгэн зүйлрүү нүдээ төвлрүүлэхэд ар талд, ялангуяа холын зайнд байгаа зуйлууд жам ёсоор бүүдгэр болдог шүүдээ!

Тэгвэл Нуудэлчид зогсож буй хүнрүү нүдний хүүхэн хараагаа төвлрүүлтэл ар талд нь байгаа аврага уул тухайн хүний хажууд байгаа юм шиг тодорч хаарагдсанаас тэд гайхсан гэж хэлж болно.

Бид тийм өвөрмөц үндэстэн байсан, хүүхэн харааныхаа тохируултаас хамааран хол ойр байгаа зүйлийн хоорон дахь зайг харцаараа тодорхойлж байсан.

Одоо ч гэсэн хөдөө зарим хүмүүс ямарваа нэгэн зүйлийг хараад – тэдэн бээрийн зайнд байна! Гэж хүүхэн харааныхаа хөдөлгөөнөөр зайг тодорхойлдог.

Яагаад Монголынхоо жишээг хэлсэн бэ гэхээр, уг киног хулих интернэтэс битгий хуулаарай!
Болж өгвөл анх удаагаа 3Д юмуу кинотеатрт үзээрэй! Тэгвэл миний хэлээд буйг ойлгох болно.

Орон зай, компьтерын эффект, дуу чимээ гээс гадна киноны утга санаа гэж үнэхээр сайн найруулж хийсэн санагдлаа.

Хөгжилтэй соёл иргэншлүүд буурай соёл ийргэншилрүү дайрч баялгийг нь авдаг явдлыг далдуур илэрхийлснээс гадна. Хүн төрлөхтөн байгаль дэлхийгээ хайрлах, зохицох амьдрах, хамгаалах гэдгээ мартаад байгаа үед, байгаль дэлхий шүтлэгтэй Монгол үндэстэнд үүнийг үзэж юм бодоосой гэсэн юм.

Манайд хулгайн кинонуудыг ТВ-р хууль бусаар гаргадаг явдлыг зогсоогоосой!

Ард түмэндээ дэлхийн кинонуудыг үнэгүй үзүүлж байна, гэж тэд өөрсдийгөө өмгөөлж байгаа ч, чанаргүй, тайлбаргүй, муу орчуулгатай тэгээд өндөр чанарын том дэлгэцний киноны гол ид шид болох дүрсийг хүмүүсд хүргэхгүй байгаагаараа иргэдээ хохироож байна гэж би бодож байна.

Уг киног үзээд хамгийн таалагдсан хэсгээс бусадтайгаа хуваалцна уу?

Миний компьютер эвдрэх шатандаа орж байгаа тул сүүлийн үед бичлэг тэмдэглээ тур зогсоох хэрэг гарч байна. Бас интернэт болж өгөхгүй юм.

Миний аялалыг дэмжиж байгаа гэр бүлийхэндээ баярлалаа!

Бага ч гэсэн цалингаасаа сар бүр 100 доллар хэмнэж дэлхийг тойрох ажлыг дэмжиж буй Аавдаа, ажлыхаа мөнгөнөөс хэмнэн байж намайг санхүүжүүлдэг Ах Дүү Бэр бас найз нартаа баярлалаа!

Та нар болон миний бадарчлалыг дэмждэг бүх хүмүүсдээ Шинэ Оны Мэндийг хүргье!

2009 оны 12 сарын 21 ний өдөр Болгар Турк улсын хил дээр.

Өнөөдөр бие муу унтаж чадсангүй.
4 дэхь шөнөө хүйтэн цементэн шалан дээр гудасгүй, унтлагныхаа ууттай унтлаа.

Турк улс Монгол улстай сайн дипломат харилцаатай гэж байгаа, Хоёр улсын хооронд визгүй зорчих шинэ дүрэм гаргасан байгаа.

Одоогоос 3 жил хагасын өмнө би Турк улсад 7 хоногийн визтэй зочилсон бөгөөд 5 хоног нь маш хүндээр халуурч Анкара дахь манай элчин сайдын яаман дээрээ эмчилгээ хийлгэж дараагийн хүнд замруу бэлдэж байж билээ.

Хугацаанаасаа нэг хоног хоцорсон нь миний буруу гэдгийг хүлээн зөвшөөрч байна. Хууль дүрмийнхээ дагуу 5 жил хар тамга дардаг журамтайг нь хүндэлж байна.

Одоогоос 2 сар 17 хоногын өмнө хар тамга дарсныг нь мэдэлгүй хил дээр ирж 3 хонож байсан билээ. Зун цаг түр саатахад тийм ч хэцүү байгаагүй. Буцаж Пловдив хотын Туркийн элчин сайдын яаман дээр визны хүсэлт гаргаж , хариу ирэхийг нь хүлээх хэрэг гарч байсан.

Болгар улсад дахь визны хугацаа дуусч эхэлсэн тул цааш дамжин Румын орж, бас л хугацаандаа шахагдан Молдав, Украйн орж чадалгүй Унгарт түр саацан билээ.

Виз өгөхийг зөвшөөрсөн мэдээ сонсоод Сербээр дамжин буцаж Пловдив хотод визэнд орлоо.

Сербийн хойд зүгээс яаралтай Болгарын Пловдив хотод ирэхийн тулд хүйтэн шуургатай цаг агаараар 24 цаг замыг туулж билээ. Үхтэлээ ядарч даарсны эцэст визээ авлаа.

Консул сайн хүн байсан тул аль болох тусалхыг хичээсэн тул очисон цагтаа визээ авлаа.

Тус өдрөө цаг алдахгүй гэж замд гарахдаа 2 автуус дамжин 5 цаг гаруй явж, хилээс 15 км зайнд орчих хотоос хил хүртэл унаа байгаагүй тул цаг хагас гаруй бороотой, цастай шуурганаар зам дээр зогсож. Монголоос гарсан цагаас хойш хамгийн ихээр норж даарсан юм.

Арай гэж энэ их холын замыг туулсаны дараа хил дээр ирэхэд миний пасспортыг үзвэр шиг байцаагч болгон гартаа дамжуулан, нэвтрүүлэхгүй гэсэн хариу өглөө.

Шалтгаан нь миний визэн дээр Турист буюу жуулчин гэсэн бичиг гэж тэд тайлбарллаа.

Утас юмуу интернетээрээ консултайгаа холбогдож энэ алдааны тухай лавлахыг хүссэн боловч , хоригдолтой эсвэл нохойтой харицаж буй мэт намайг гаргасан бөгөөд буцаж Болгар явахыг тушаалаа.

Монгол улс Турк улс хоёрын хооронд дипломат найрсаг харьцаатай байгаа хэвээр бол, намайг Европын холбоо болон бусад улсуудын иргэдтэй адил хүлээн авч харицах ёстой бус уу?

Ялангуя дэлхийг тойрч буй ажилтай, Албаны пасспорттой Монгол улсын иргэнтэй ингэж харицаж байгаа нь намайг хүндлээгүйдээ биш миний эх оронг ангилж үзэж байгаа юм бишуу?

Визтэй хэрнээ Турк улсруу нэвтэрч чадахгүй байгаа шалтгааныг хүлээж энд 3 хонолоо.
Усанд орсонгүй, тухтай оронд бус дэлгүүрийин шалан дээр хайрцаг дэвсэж унтаж байна.

Турк улсын тэмдэглэл ингэж л эхэлж байндаа!

Өнөөдрөөс эхэлж хоолноосоо албан ёсоор татгалзаж, намайг доромжилсон тэдгээр Турк улсын албан хаагчид албан ёсны уучлалт гуйх хүртэл эндээ байхаар шийдлээ.

Улаанбаатар хотод үйл ажилгаагаа явуулдаг Турк улсын элчин сайдын яам миний эсэргүйцэлийг хүлээн авна байх гэж найдаж байна.
Монголын иргэд гадны улсуудад ингэж доромжлуулдаг байдлыг ч одооноос эхэлж эсэргүйцэж эхлэх цаг нь болсон гэж бодож байна.

2 сар 12 хоног гэр, хот, улс дамжин хисүүчлэн гэдэг тийм амар хямд юмуу?
Олон улсын хилийн боомтон дээр ажилдаг хэрнээ англи хэл сурч, пасспортны төрлөөс үл хамааран хүнтэй соёлтой харицана гэдэг тийм хэцүү юмуу?

2 сар 12 хоног яг өчигдөр байгаа юм шиг санагдаж байна.
Гэтэл энэ хугацаанд 4 улсын хилийг туулж, өөрийн аялсан улсуудынхаа жагсаалтанд Румын, Унгар улсуудыг багтааж Серб улсдаа 4 дахь удаагаа буцаж, Болгар улсдаа 3 дахь удаагаа буцсан байдаг.

Тэгээд өмнө сууж байсан тухлага сандал дээрээ…

10 сарын 6 ны өдөр визны асуудлаас болж Болгар Туркийн хилийн хооронд оршдог худалдааны төвд 3 өдөр байрлаж байж билээ. Харин энэ удаа хэд хонох юм болоо?

Яг л энэ тухтай массаж хийдэг буйдан дээр уг худалдааны төвийн электро шат, үүд, олон төрлийн дэлгүүр цайны газруудыг харж байсан юмсан.

Ядаж байхад тэмдэглээ бичиж эхэлх үед энигма-гийн Монгол дуу эгшиглээд байх юм.

Уур үнэхээр их хүрч байна.

2 шөнө нойртой нойргүй, хоолтой хоолгүй хүйтий цас шавхай бороонд дунд Серб улсын хойд зүгээс өмнө зүг хүртэл, Булгар улсын баруун зүгээс зүүн зүг хүртэл холын замыг туулж, нов нойтон, маш их даарч хил дээр ирээд өөдөөсөө салаавч хүртэж байдаг.

Хажууд болон араас ирж байсан хүн бүр ямарч асуудалгүй хил дээр тамгаа даруулаад өнгрөөд явчихсан. Би л ганцаараа энд өлсөнг, дааранг сууж байдаг.

2 сар 12 хоногийн өмнө уг консулд виз авах хүсэлт гаргасан бөгөөд хариу өгөхийг хүлээ гэсэн юм. Одоогоос 3 жил хагасын өмнө Турк улсаар дайрч Сыри улсруу явж байхдаа 7 хоногийн визны хугацаагаа хэг хоногоор хэтрүүлсний төлөө 5 жил нэвтрүүлэхгүй хар тамга даруулсан юм.

Хууль бус зүйл хийгээгүй, хараар ажилаагүй зүгээр л нэг хоног хоцорсны төлөө.

Өмнө удаа энэ терминалд 3 хоног хүлээж байгаад буцаж Болгарлуу орж Пловдив дахь Туркийн консулын газарт визны өргөдөл өгсөн юм. Тус газрын консул Эрим Озэн гэж хүнтэй уулзаж учир байдлыг тайлбарлсны дараа тэрээр миний аялыг дэмжиж чадах чинээгээрээ тусалхыг амалсан юм.

Утасны дугаар, эмайлээ өгөөд явсан бөгөөд, нэг улсад удаан байх нь виз болон зардлын хувьд хэцүү тул замд гарч Румын орсон юм. Тэнд бас удаж чадахгүй байсан тул хар далайг нөгөө талаар нь тойрох төлөвлөгөө боловсруулсан ч Молдавруу нэвтэр ч чадалгүй , Украйны төлөвлөгөөний хамт нурсан юм.

Ингээд виз дуусахаас өмнө Унгар орж бас л хугацаандаа шахагдан байхад Пловдив хотын консулын газраас захиа ирж визны асуудалд эерэг хариу өгсөн тул ирж визэ ав гэсэн юм.

Ийнхуу Будапешт хотоос урагшилж Нови Сад хотод хэд хоноод улмаар өчигдөр Пловдивд бууж, өнөөдөр виза авч байгаа нь энэ юм.

Өглөө консул дээр ороход нарийн бичиг нь намайг мэдэж байсан бөгөөд визны мэдээлгийн хамт 45 доллар төлөх хэрэгтэй гэлээ. Би виз хүлээх гэж 2 сар 12 хоног, 3 улсаар явсан тул санхүүгийн хувьд хэцүү байна. Гэдгээ тайлбарлсан бөгөөд консултай уулзах хүсэлт тавилаа.
Консул хүлээж аваад – Би чам шиг ингэж явах юмсан, өдөр бур ийм оффиссд сууснаас чиний аялал хамаагүй сонирхолтой юм.

Миний аялын туршид ямар их бэрхшээл туулж буйг хүмүүс огтхон ч боддоггүй юм.

Миний визыг хэдий хугацаагаар өгөх тухай асуух үед би сар гэлээ, шинэ жилээ Истанбулд тэмдэглэх хүсэлтэй байгаагаа ч уламжиллаа.

Тэрээр зөвшөөрч, 30 хоногийн виз торгуульгүй өгөхөөр боллоо.

Ёой, ингээд нэг Туркийн Истанбулыг үздэг юм байж. Өмнө удаа Анкараруу дайрч явж байхдаа автуусандаа ядарснаас болж унтаж Истанбулын бараагийг нь ч харж чадаагүй юм.

Консултай туганыхан хажууд зургаа татуулаад пасспортоо автал – Өө уучлаарай нэг юм хэлэхээ мартчихаж, виз өгөх журам дээр чамайг Туркруу орохдоо газраар бол зөвхөн Сыриа гийн хэлээр эсвэл Онгоцны буудлаар нэвтэр гэсэн байсан, уул нь зугээр л өгдөг юмсан. Гэлээ.

Би гайхаж одлоо. Сири улсаас Туркруу орох арга байхгүй нь ойлгомжтой, учир нь Сыри улс нь Туркийн зуун өмнөд зүгт байдаг тул, харин миний визны мэдүүлэг өгсөн Болгар улс нь баруун хойд зүг юм.

Тэгээд онгоцоор гэсэн заавар нь – Турк улсруу оромоор байвал дэлхийг тойрох төлөвлөгөөний дүрэм журмаа зөрч! Гэж намайг өдөн хатгаж буй мэт санагдлаа.

Тэр виз хариуцсан Албаны хүн нь миний юу хийж буйг огт ойлгоогүй юм болвуу, эсвэл энэ бүх хугацаанд онгоцонд суухгүй гэсэн дүрмийг мэдээд хорлонтойгоор яахыг нь харах гэж байгаа юм болвуу.

Суданы виз хүлээж 8 сар гаруй байхдаа онгоцонд сууж алгасаагүй, Африкийн иргэний дайнтай газрууд замд байхад онгоц авч алгасаагүй, Морокоруу орж чадахгүй байхдаа онгоц авалгүй далайгаар шуургыг туулан байж зорилгоо биелүүлж байсан сан.

Гэтэл одоо яах болж байнаа.

Иргэн нь дэлхийн бүх бэрхшээлийг туулах гэж тамаа цайж байгааг хэн нэгэн Албаны хүн мэддэг ч болоосой.

- Юмыг яаж мэдхэв, чи очоод үз, болохгүй бол тэгээд онгоц авах хэрэг гарнадаа.

Онгоц бол хамгийн суулийн гарц байх үед л хэрэглэн, харин энэ удаа бол зугээр намайг, миний аялалыг өдөж буй хэрэг. Энд ирж онгоцонд суухын тулд дэлхийн өнцөг бүрийг алхсан болж байна уу?

Хотоос 2 автуус дамжин хилийн ойр хотод ирж, хил хүртэл үлдсэн 15 км газарт хүрэх унаа байхгүй байсан тул эртхэн унаанд дайгдаж хил дээр ирлээ.

Бороон болон цасан шуурганд үхтлээ норж, хүйтний улирлын бүх зовлог эдлэн байж арай гэж хил дээр ирсэн бөгөөд Болгарын хил дээрээс гарах тамгаа даруулаад Туркийн хил дээр ирж визтэй пасспортоо өгтөл – таныг нэвтрүүлэх боломжгүй байна. Таны визны төрөл ТОУРИСТ гэсэн байна,.

Та 3 жилийн өмнө хугацаагаа хэтрүүлсэн гэж консулд хэлэлгүй шинэ виз авсан байна! Гэж хардлаа.

- Юу гэсэн уг вэ? Би та нарын хэлсний дагуу Пловдив дахь консулын газарт визны өргөдөл өгсөн, тэнд компьютер дээр миний визны асуудлыг заасан байсан бөгөөд миний хүсэлтийг хүлээж авч хариу өгнө гэсэн. Би бүхэл бүтэн 2 сар 10 хоног хүлээж байж энэ визыг чинь авж хэд хэдэн улсын хилийг туулж, хүйтэнд дааран байж танай энд ирж байншдээ. Би виз өгөөгүй юм чинь тэн дээр юу бичсэн байгаа нь надаа ямар хамаатай юм. Танай тэр яам чинь зөвшөөрөөд виз өгөхөөр болсон юм чинь зүгээр нэвтруулчихэд яадаг юм? Гэлээ.

Хүнийг ингэж доромжил болохгүй шүүдээ, ялангуяа Ази Европыг холбосон чухал газарзүйн байрлалтай хэрнээ англи хэл мэддэг албан тушаалтан ганц байсан бөгөөд бусад нь намайг шордсон байдлаар хандаж, өөр нэг байцаагч нь цэрэгтэй ч юм шиг, нохойтой ч юм шиг харицаж эхэлсэнд үнэхээр дургүй хүрж эхэлсэн юм.

- Чи буц! Гэж намайг гаргаад Болгарын зүг заахад би татгалзлаа.
Би Болгар улсын хилийг хэдэн удаа гатлах ёстой юм? Нийтдээ 8 удаа туулсан байсан бөгөөд Болгар дахь манай элчин сайдын яам Македон улсруу ногоон пасспорт визгүй гэсэн үнэн бодит мэдээллийг гадаад хэргийн яамны вэб дээр байрлуулсдан байсан бол 6 байхсан.

Би буцаж Болгарлуу явахаас татгалзаж хилийн энэ худалдааны төв дээр байхаар боллоо. Буцлаа гээд 5,6,7 дахь өдөр хэнч байхгүй, байлаа ч дахиад 2 сар хүлээ гэж тэр нэг имиграц хариуцсан албан тушаалтан нь тэнэгтвэл яанаа?

Би дассан дэлгүүрийнхээ дассан суудал дээрээ суугаад интернэтээ асааж

- Би Туркийн хил дээр дахиад гацлаа! Гэсэн мэдээгээ бүх мэдээлэлдээрээ бичлээ.
Энэ хилийн цэг дээр хэдий чинээ байрлах хүч тэнхээ нерв хүрэх тухай мэдэхгүй байна, гэхдээ байнгын гэрэл асаалттай, хүн холихсон усанд орох байргүй тэгээд маш өндөр өртөгтэй хоолтой газар сандал дээр шалан дээр ч хамаагүй унтаж эсэргүйцлээ илэрхийлмээр санагдлаа.

Дээрэлхэж доромжилж байна гэхээс өөр юу хэлхэв.

Энд ирэхийн тулд ямар их бэрхшээл туулсаныг ганц ч хүн мэдэхгүйдээ…
Том Хэнксийн ТЕРМИНАЛ кинондоо дахиад хоёр дахь удаагаа тоглож эхэлж байна

Намайг болон миний дэлхийг газраар тойрох аялыг маань дэмжиж буй Туркийн албаны хүмүүсд баярлалаа гэж хэлмээр байна

Дэлхийн улс орнуудыг харж байхад хөгжилтэй орны гол шалгууруудын нэг нь иргэдийнхээ хөл хөдөлгөөнийг хэрхэн зөв зохицуулсан байгаа явдал юм. Монголд хуучин нийтийн тээвэр тийм ч муу байгаагүй, 8 хүн багтдаг микро автуусанд 16г чихдэггүй байсан. Тал бүрээс чиглэлээ хашгирсан кондукторгүй, ард түмэн бичиг үсэг тайлагдсан байсан тул автуусны өмнө дугаар, гарчигаар хаа хүрэхийг уншчихдаг байсан. Ахмад хүмүүс улсынхаа төлөө хийж чадах бүхнээ гүйцэтгээд хөгширсэн тул улс нь тэдгээрийн чөлөөтэй зорчих боломжийг нь хангаж байсан, залуус ч тэднийг хүндэлж суудлаа тавиж өгөж байсан. Тахир дутуу хүмүүс ажлын чадваргүйг хүн бүр мэдэж байсан тул хүн чанарын үүднээс тэдэнд үнэгүй зорчих боломж олгох нь зөв гэж үзэж байсан.

Яагаад энэ систем үгүй болсон бэ?

Мөөг Түүх! Гэдэг үг 90-ээд оноос маш хүчтэй дэлгэрсэн. Автуусанд суусан хүн бүр мөнгөө төлөөд уг өдөр кондукторт олгогдсон дугаартай билетийг авч байсан. Уг ашиг бус орлого нь тус нийтийн тээврийг ажилуулж буй улсад алдагдлаа нөххөд зориулагддаг байсан.
Ашиг олохын тулд нийтийн тээврийг ажилуулдаг хөгжилтэй улс гэж бараг байхгүй байна.

Шуналд автан хүмүүс болон хяналтгүй удирдлагын гайгаар хүмүүсийн орхисон билетүүдийг түүж эргүүлэн давхар зардаг кондуктор гэж уг ажилд ороход өндөр хахууль төлдөг албан бус өндөр цалинтай, тийм ажил нийгэмд бий болсон.

Автуус дүүрэн хүнтэй яваад байдаг, улсад зардлаа нөхөх мөнгө олддоггүй. Элэгдсэн эд анги байтугай түлшнийхээ алдагдлыг нөхөж чаддаггүй. Дээрээс нь зорчигчид нь өөрсдөө мөөг түүж эхэлсэн тул орлого гэхээр зүйл ч улсад харагдхаа болилоо.

Нэг автуус ямар үнэтэй, урсгал зардал, түлш бас ажилчид гэсэн сэтгэлгүй удирдлага болон кондуктор жолооч нарын гайгаар нийтийн тээвэр гэж зүйл будаа болсон.

Яагаад энэ жишээг өнөөдөр бодож эхэлсэн бэ гэвэл, Автуус нь Улс гэж бодоод, жолооч нь Их хурал харин кондуктор нь засгийн газар гэж орлуулбал улс яагаад улам нураад буйг ойлгох юм.

Тус хоёр хүн л баяжаад байдаг, харин тус компаний машин засварт байдаг болон бусад хүмүүсийн амьдрал орлого багсаж буйгаас болж муудаад, дээрээс нь иргэд дээрхь хоёртой хөл нийлүүлснээс, хүссэн цагтаа ажилдаа хүрж чаддаг нийтийн тээвэр үгүй болоод, жолооч кондуктор хоёр улмаар ажилгүй болж байгаа юм.

Гэхдээ тэр хоёр ажилгүй болохоо мэдэж байгаа тул, ажиллаж байгаа цагтаа аль болох их ашиг олохыг хичээн, баригдах халагдах цаг нь өнөө маргаашгүй тул.

Сүүлийн хэд хоног төсвийн асуудал дээр анхаарлаа тавилаа.
Хүн болгон л бичиж байх шиг байна. Магтаж муулж ч үзэж байна.

Гэхдээ яг хэн гэж хүн уг төслийг санаачилж, гарын үсэг зурж баталсан бэ? Гэсэн овог нэрнүүд байхгүй юм. 1 тэрбум гэдэг тоо ямар аймар сонсогдож байна. Намайг замд гарж байсан үеэр бодох юм бол бараг 800 гаад мянган доллар нэг гишуун гэх баян хүн жилдээ зарцуулах болж байгаа юмуу? Яай…

Жирийн хүн үйлдвэрлэл хөгжүүлэхийн тулд, эсвэл ямарваа нэгэн ажил хийхэд уг мөнгөний дэмжлэг авахаар гишүүн дээр цаг авч төслөө танилцуулж чадна гэж бодож байгаа хүн байвал – Та ч хол байндаа! Гэж хэлмээр байна.
Тухайн мөнгөний эрх мэдлийг гартаа атгаж буй хүн хөрөнгө оруулалт, засвар ажил гэх төрөл бүрийн нэрээр хахууль өгөж болно, сонгогчдын саналыг 2012 онд урвуулна эсвэл 90 оноос хойш бүрэлдсэн хяналтгүй төрийн цоорхойгоор өөртөө авна.

Харжил байгаарай! Бидэнд энэ анх тохиолдож буй биш шүүдээ!
Өмнөх түүх, алдаануудаасаа сургамж авахгүй байна уу? Эсвэл хэт амиа бодсоноос болж хүн бүрийн дуу хоолой цуурай төдий сонсогдоод байна уу?

Их хурал гэдэг бол хууль тогтоох байгуулга шүүдээ!

Өөрсдийгөө том дарга гээд итгэсэн тэдний буруу юу? – Та бол том дарга! Гэж долигноод хамаг юмаа алдаад байгаа бидний буруу юу?

Зарим нэг ярилцлагуудыг уншлаа. Өөрийнхөө сонгогдсон хороондоо ийм гэрэл тавих, тийм засвар хийх гээд аж ахуйн зүйл яриад байх юм. Их хурлын гишүүнээр сонгогдсон бол нийгмийн аж амьдралыг хэрхэн зөв зохицуулах системийг бүрдүүлбэл дээр вэ? Гэж бодох ёстой 76 тархины эс шүүдээ! Харин засгийн газар гэдэг нь тухайн бий болоод байгаа асуудал бэрхшээлүүдийг шийдвэрлэхийн тул ажилдаг гар үе мөчүүд юм.

Тур хөл толгойгоо олохоо болихоор…

Бид Их Хурал, Засгийн газар хоёроо нэг доор байрлуулснаас хамаг дампуурал, хээл хахууль, хяналтгүй хууль бус тохиролцоонууд явагдаж байна гэж би боддог, учир нь Их хурлын гишүүн гээд хууль тогтоомж болон хариуцсан ажилаал хийгээд өөр зүйлд оролцох ёсгүй хянах үүрэгтэй шүүдээ, харин манай гишүүд өөрсдөө засгийн газраа бүрдүүлсэн.

хяналт гэж зүйл үгүй болсноос гадна хоёр алба хашиж буй албан хаагчийн нэг ажил нь халтуурдагдаж байгаа хаягдсан ч гэж хэлж болох юм.

2000 оны Их Хурлын сонгуулиар маш их хөрөнгө зарж Их хуралд дэвшдэг байсан хүмүүс сүүлдээ – та нар намайг дэвшүүлэх юм бол би та нарт улсын төсвөөс ийм мөнгө тийм мөнгө гаргаж өгнө! Гэж бусдыг уриалж хамтран хулгай хийх уриаг дэвшуулж эхэлсэн.

Ганц Их Хуралын ширээний ард сууж, өдөр шөнөгүй улс ард түмнийхээ төлөө толгойгоо гашилгахыг хүсээд, хувиасаа тийм их мөнгө зарж байвал, тэднийг би тахин шүтмээр байна. Хүндэлмээр байна.

Харин сүүлийн нэг том мэдээ намайг улам бүр ирээдуйдээ итгэх итгэлгүй болголоо.

Үнэхээр их хурлын гишүүн гэхээрээ тийм барилга засвар гэсэн зүйлүүд дээр анхаарлаа тавих ёстой гэж үзэж байгаа юм бол, улсын аж ахуй болон зохицуулах ажлыг хийдэг Засгийн Газар, яамдууд гэж байгаад яасан юм? Хотын захиргаа болон нийтийн үйлчилгээний газар, орон сууцын контор гээд бүгдийг нь татан буулгаж, Их Хурлын гишүүнээр сонгогдсон бүсийх нь захирагч болгох хэрэгтэйшдээ.

Монголын түүхэнд хойч бичигдэх хамгийн том хулгай өнөөдөр хийгдэж байгаад харамсалтай байна. Тэр мөнгийг атгасан хүн иргэд болон аж ахуйн нэгжүүдийг хахуульдаж саналыг нь авч болох хуулийн цоорхойг бүрдүүлээд байншдээ.

Энэ хууль бус зүйлд би дуугуй байх юм бол өөрийгөө уучлахгүй.

Дараагийн сонгуульд бусад нэр дэвшигчид шудрага өрсөлдөх тэрхүү боломжийг боогдуулж байндээ. Хувиасаа нэр дэмшиж буй хүн улсаас 1 тэрбум төгрөг аваад сурталчилгаандаа зарцуулсан хүн хоёрыг харицуулаад үзэлдээ.

Гэтэл тухайн гишүүний ажиллаж байсан хугацаанд улс орны болон хүмүүсийн амьдрал улам бүр доройтон байдаг. Ирэх жилийн төсөв алдагдалтай гарж байхад дээрээс нь мөнгө тараах тухай Их Хурал өөрсдөө хуульчлаад байдаг. Алдангийг хэн нөхөх вэ? Ирээдүй.

Улсынхаа эдийн засгийг бодолцоогүй, үрэлгэн байснаас болж улсаа өрөнд унагаж улмаар харийн улсын, мөнгө зээлдэгчийн барьцаанд тавиж орхисон улсууд дэлхийгээр дүүрэн байна.

Би гишуун байхдаа энэ замыг зассан, гэрэл тавьсан гэж хэлээд сонгуулид ялдаг тэнэглэл хэзээ дуусах болоо? Ярилцлага дотроос шинэ номын сан, соёлын болон боловсролын газруудыг байгуулдаггүй юмаа гэхэд дэмжинэ гэсэн ганц ч хүн байхгүй шүү.
Ялангуяа сүүлийн сонгуульд гишүүн бүр чадлаасаа хамаагүй давсан амлалтууд өгсөн тул ийнхүү нам үл харгалзан уг хулгайд гар бие оролцож байгаа юм. Дараа нь сонгогчид амалснаа асуухад хариулах зүйлтэй болох биз.

Дандаа материаллаг зүйл ярьсан. Хүмүүсийн нүд ходоодоор тоглосон.

Төрийн өмнөөс огтоно боож үхнэ! Гэж зүйр цэцэн уг байдаг. Ярьж дугарч чаддаггүй эсвэл айдаг жижиг амьтад зориулсан байх, харин миний өвөг дээдэс амьдарч байсан, гэр бул найз нөхөд маань амьдарч байгаа, хойч үе маань амьдрах эх орныхоо төлөө үг хэлэхгүй бол автуусанд мөөг хамтарч түүгээд, эрүүл бус болж буй системийг дуугуй зүгээр харж суугаатай адил байна.

Надад эрүүл сэтгэлгээ байгаа гэж би бодож байна.
Тиймээс энэ дээрмийг эсэргүйцэж байна.
Харин та?

Миний саналыг заавал дэмжих албагүй ч, ядахнаа өөрийн санаа бодлоо илэрхийлж чаддаг байх хэрэгтэй шүүдээ!

2009 оны 12 сарын 16 ны 10 цаг Серб улсын Нови Сад.

Өглөө эртхэн сэрхийг хичээсэн боловч холын замын бодол намайг халуун хөнжил дотроос гаргамааргүй байлаа. Өчигдөр бас л замд гарах бодолтой сэрсэн боловч бүтээгүй билээ.
Өнөөдөр заавал гарахгүй бол болохгүй!

Булгар улсаас Турк орох гэтэл 3 жилийн өмнө визны хугацааг 1 хоногоор хэтрүүлсэн тул 5 жилийн хар тамга даруулсан юм. Би туунийг мэдэлгүй хил дээр 2 хоносон юм. Ийнхүү Булгараас хойд зүг хөдлөөд Хар тэнгисийг тойроод нөгөө талаас нь орох бодолтой Румын хөдлөөд тэндээс Молдов орох гэтэл гадаад хэргийн яамны хариуцлаггүйгээс бас л хүйтэн хэлийн цэг дээр хөлдөн байж хонож билээ. Украйн орох гэтэл шинэ төрлийн халдварт өвчин гээд ялтачгүй Унгарлуу зам заллаа.

Унгарт шинэ оноо өнгрөөх бодолтой байсан ч намайг үнэхээр тоогоод авчих хэн ч байгаагүй бөгөөд нэгэн өдөр Пловдив хот дахь Туркийн ЭС яамнаас визны эргэж хариу ирлээ, визээ ав гэсэн захиа ирсэн байлаа.

Хэсэг зуур амарч аваад өмнөд зүг буцаад Булгарт ирээд визэндээ орохоор боллоо.

Унгар улсаас хуучны танил болсон Нови Сад хотдоо 4 дэхь удаагаа ирлээ.
Хавар анх ирж байсныг бодвол хүйтэн орсон байлаа.

Би өөрийнхөө аялын туршид цөөхөн хэдэн улс хотыг өөрийн гэж нэрлэж болохоор байсан бөгөөд Нови Сад хот бол дотны газруудын нэг билээ.

Унгар улсын хилээс ирж байх үеэс цас орж эхэлсэн бөгөөд энэ өвлийн хоёр дахь цас юм.

Нови Сад хотод шинэ жилээ найзуудынхаа дунд өнгрөөе гэж бодож байсан ч өдөр шөнөгүй орох бороо цас хоёр намайг гэрээс гаргалгүй бараг 7 хонуулсан юм. Африк тивд 2 жил хагас байсан нь миний биеийн хүйтэнд дасан зохицсох чадварыг бүрэн үгүй хийсэн мэт санагдах юм.

Жоохон хүйтрэх үед дотор мөсдөж эхлэх юм.

Ядахнаа дулаан хувцасгүй. Өвлийн улиралд европоор аялах нь нэлээд тохиромж муутай бөгөөд хувцасны хүнд бадарчны нуруун дээр буухад хөлний үеүүд өөрийн эрхгүй өвдөж эхэлдэг юм.

Хүйтнээс зугтах нь дээр санагдлаа.

Аялынхаа туршид таарсан цөөхөн сайн найзуудын нэг Кристиан өглөө босоод холын замын өмнө сайн хооллож авах хэрэгтэй гээд шөл хуурга хийсэн байлаа. Бас цүнхээ баглах үед замдаа ид гэж 3 том сэндвич бэлдэж өглөө.

Сайн хүн гэдэг бусдыг өөрөөрөө боддог хүнийг хэлдэг болвуу.

Арай гэж дасаж байсан газраасаа явах гэж үнэхээр хэцүү шүү!

Зарим үед байрлаж буй газар үнэхээр таалагдаж байвал сүүлийнхээ шөнөө тэндээ өнгрөөхгүй байхыг хичээдэг юм, учир нь замд гарахад хамаагүй амар тул.
Яаж явхуу? Замын унаанд дайгдах уу? Галт тэргэнд суухуу?

Сербийн нийслэл Белград оролгүй хурдны заман дээрээс шууд өмнө зүгийн машин олохоор дээр гэж бодоод автуусны буудал дээрээс хотоос гардаг 15 номерын автуусыг бараг 1 цаг гаруй хүйтэнд зогсож хүлээсэн бөгөөд галт тэргээр явах нь дээр гэдгийг хөлний хуруунууд хөлдсний дараа ойлголоо.

Өвлийн ус цасанд зориулагдсан гуталгүй бөгөөд, хүйтний эхний цаснаар улны камер хөлдснөөс болж хугарч чийгтэй газраар алхахын аргагүй болсон юм.

2.5 еврогийн үнэтэй галт тэргэнд сууж дулаан байж болох өмнөд зүгрүү явж байхдаа Сербийн Войводина нутгийн байгалыг өвлийн цасанд дарагдсан буйг харлаа. Хавар намар зун өвөл гээд бүх улиралд энэ нутаг ямар харагдаж буйг би мэдэх тул, нэг жилийг өнгрөөсөн мэт санагдлаа.

2 цаг хагасын дараа Белград хотруу орж ирлээ.

Энэ хотод маш өвөрмөц загвартай хэд хэдэн барилга харж байсан бөгөөд, Хаврын болон зуны Белградын дараа Өвлийн Белградыг харах боломж нээгдлээ.

Энэ хотод хэд хэдэн удаа ирж байсан тул галт тэрэгний буудал дээр буугаад хаашаа явхуу? Гэж бодох бус хаашаа явбал дээр вэ? Гэж бодлоо.

Белград хотоос Булгар улсын хил хүртэл явах галт тэрэг 21-с байсан тул 5 цаг нөхцөөх хэрэг гарлаа. Хотын төв орж шинэ жилийн өмнөх уур амьсгал ямар буйг харангаа WIFI тай кафé орж интернэтээр цагаа нөхцөөхөөр боллоо. Маш их цастай шавхаатай гудамжаар алхаж эхэлсэн эхний мөчөөс гутал оймс хул норж хөлдөж эхэллээ.

Хотын төвд чимэглэл гэх зүйлгүй байсан бөгөөд нэгэн баранд орж пиво уунгаа интернэтэд Ирак улсын болон дэлхий дахинаа болж буй уйл явдлыг уншиж суулаа.

Цаг болж Галт тэрэгний буудал дээрээ ирж билетээ аваад суудлаа эзэллээ.
Хоёрхон чиргүүлтэй шөнийн галт тэргэнд бараг хүнгүй шахуу байлаа. Удаан зогсож буйгаас өрөөнүүд нь мөс шиг хүйтэн байсан бөгөөд ганцаараа нэг купэг эзэллээ.

Ганцаараа купенд байх нь уйтгартай бөгөөд зарим үед аюултай байж болох тул хэн нэг нь нэгдээсэй гэж бодлоо.Цонхоор харж зогсож байтал надтай адил үүргэвчтэй аялагч суулаа.

-Хүүе чи үүргэвчтэй аялагч юм байна, хоёулаа нэг купэнд оры, ханиндаа. Чи хаанаас ирсэн хаа хүрж байгаа?

- Би Австрали гэхдээ Англид 4 жил гаруй ажиллаж амьдарсан одоо гэрлүүгэээ буцах замдаа аялаж байгаа юм.

Ийнхүү өөрийн аялаа танилцуулаад хамт аялахаар боллоо.

-Сая би ийшээ явж байхдаа кармандаа үлдсэн 200 динараараа мөрийтэй тоглоомын газар азаа үзий гээд хийсэн чинь 4000-ийг хожчихлоошдээ (45 евро)

- Би итгэсэнгүй, азтай л юм. Гэхдээ би мөрийтэй тоглоом огт тоголдоггүй юм, ялангуяа тоглоод хожихоос айдаг юм. Хэдийгээр хүмүүс үүнийг элдэв бурхан хувийн азтай холбон тайлбарладаг боловч, уг хожлын дараа оюун санаатай юу болохыг боддоггүй юм.

Залуу гудамжаар явж байгаад газар хэвтэж буй 1000 ногоон олж. Үнэгүй орж ирсэн бас аз байсан тул тухайн мөнгийг ёстой нэг сайхан үрж гарж, мөнгө ч хурдан дуусч. Харин тэр мөчөөс байнга газар ширтдэг зуршилтай болж

– Дахиад олох ч юм билуу ! гэсэн горидлогтой өрөвдөлтэй сэтгэлгээтэй болсноо насан эцэс хүртлээ ойлгоогүй юм.

Бид хоёр аялагчид байсан тул адал явдал үзсэн харсан зүйлүүдээсээ хуваалцаж гарлаа.

-Манай өвөө эмээ англиас гаралтай тул надад 5 жил ажиллах амьдрах виз олгосон юм. Харин англи иргэд Австрлс виз авах үнэхээр хэцүү байдагшдээ гэж намайг гайхшрууллаа.
-Англи иргэд Австралийн виз авах хэрэгтэй байдаг юмуу? Би дэлхийг тойрч аялаж байхдаа ихэнх улсуудын виз төвөггүй авч байсан бөгөөд Англи улс нэвтрүүлэхгүй хар тамга дарсанг ярьтал
– Ямар сонин юм бүх хүмүүс английн виз авч болдог ч- Яахав дээ би Монгол пасспорттой тул тэгэж байхгүй юу. Бас виз нь үнэтэйг нь яанаа.

Галт тэрэг хөдлөх үед хоёулаа пиво авдаг байж гэдгийг ойлголоо.

Нэлээд явж байгаад галт тэрэг зогсож бид буугаад автуусанд суух боллоо. Серб улсын төмөр замчид бослого гаргаж замыг хаасан тул 10-аад минут автуусаар яваад буцаад галт тэргэнд суулаа. Буцаад суухад бидэнтэй нэгэн төмөр замч залуу таарлаа.

- Та нар яагаад бослого хийгээд байгаа?
- Амьдрал хэцүү байна шүүдээ, 200 еврогийн цалингаар амьдрана гэдэг амаргүй юм байншдээ. Өөрийгөө болон гэр бүлээ бас тэжээмээр байна. Би Их сургуулийн инженерийг төгссөн хэрнээ энд жижүүршүү ажил хийж байна.
Манай Австар залуу үүний учрыг ойлгохгүй байсан тул адил системд амьдарч байсан би тайлбарлахыг хичээлээ. – Хуучин Югослав гэж мөрөөдлийн улс байсан юм. Одоо 7 хуваагдсан байгаа. Тэгээд энэ улсад боловсролын түвшинд маш анхаарч улсын хэмжээнд хичнээн хэмжээний инженер, багш, цагдаа гээд бүх эрэлт хэрэгцээг нарийвчлан судлаж бүгдийг нь ажилаар хангадаг байсан юм. Харин улс задарч улс бүр өөрийн хэрэгцээгээ олох гэж ядаж байх явцдаа тэрхүү бодлогоо алдаж хэрэгцээнээсээ илүү тооны мэргэжилтэнгүүд бэлдэж улмаар тэд нь төгсөөд ажилгүй болдог юм.

-Би чамд гэж хэлэхэд Серб улсад байдал тийм ч муу биш байна. Хөгжилтэй орнууд шиг хүмүүс мөнгөний төлөө яваад гэр бүл найз нөхөд энгийн амьдралаасаа татгалзаж амжаагүй байна. Бас хоол хүнс дотооддоо үйлдвэрлэж байгаа тул арай хямд байна. Чи гадаад явж ажиллах тухай бодож байгаа байх, гэхдээ төрсөн өдөр, шинэ жил гээд бүх баяруудыг ганцаараа хүний нутагт тэмдэглэнэ гээд боддоо.Бас байнгын гадуурхал дунд амидрана.

Удалгүй залуу буух болж манай галт тэрэг цааш үргэлжлүүллээ.

Манай нөгөө вагоонд 6 цыган хүүхэн байсан бөгөөд тэд вагоноо солиод манай купенд орохыг завдаж эргэлдэж эхэллээ. – Хоёулаа ороо бүхэлд нь эзлээд гадны хун оруулахгүй байхыг хичээе! Гэж тохиролцлоо.

Хэсэг тухлаад унтах гэж байтал галт тэрэг Нис хотод зогсож дахиад галт тэргээ өөрчлөх хэрэг гарлаа. Бид хоёр боломжийг ашиглаад биедээ үлдсэн бүх динар мөнгөөрөө 6 пиво авлаа. Бидний шинэ орсон галт тэрэгний купе гэж хөргөгчтэй адил байсан тул хүйтэн пиво уух хүсэл тийм их ч байсангүй. Гэхдээ л ууж гарлаа.

Танихгүй хүмүүстэй явах хэцүү, ялангуяа хил гарах гэж байгаа бол цүнхээ байнга хараандаа авч байхгүй бол зарим үед хүн дотор нь элдэв хууль бус зүйл хийж хил гаргахыг хичээдэг гэж сонсож байснаа хэллээ.

Бид хоёр бие биендээ итгэж байсан тул ээлж ээлжээр жорлон орж, байнга холихож буй хүмүүсийг анхааралтай ажиглаж байлаа. Нэг мэдэхэд унтаж гарлаа.

Нойтон гутлаа халаалтан дээр тавих бодолтой байсан ч, халаалт үгүй. Гомдлох хүн үгүй. Хариуцлага муудсан үед уйлчлуулэгч ингэж хохирдог юмдаа! гэж бодлоо. Унтлагныхаа уутаа гаргаад нөмөрсөн ч хүйтэн дотор орж үхтлээ даарлаа.

Сайн унтаж чадсангүй.

Нэг сэрэхэд 8 цаг орчим болсон байсан бөгөөд Дмитривград гэдэг Серб Болгарын хил дээр ирсэн байлаа. Вагоны эхний купенээс эхлуулээд хүмүүсийг шалгаж эхэлж байсан бөгөөд – За одоо над дээр ирээд бас л элдэв юм шаналгаж гарандаа гэж бодлоо.

Австрли залуугийн пасспортыг аваад компьютерээр уншуулаад, тамга дараад буцаалаа харин миний пасспортыг уншуултал мэдээлэл гарсангүй. Манай пасспорт дэлхийн компьютерийн жишгийг дагаж хийгээгүй юм болвуу? Байнга хил дээр ийм асуудал гарах юм. Байцаагч миний нэр овог дугаарыг гараараа шивж оруулангаа юу хийж буйг асууж гарлаа.
- Ном бичиж байгаа, дэлхийг тойрч байгаа гэдгийг Серб байцаагчдад сербээр хэлсний дараа удалгүй Болгар байцаагчид бас орж ирэх үед дахин тайлбарллаа.Австрал залуугаас юу ч асуусангүй.

Хоёр хилийн цэг дээр тус тусад нь шалгах байх гэж бодож байтал ар араасаа орж ирээд шалгаад гардаг сайхан санагдлаа. Хамгийн гол гүйх юм нь миний пасспортны хуудасны зайг гамнах байлаа. Пасспортны хуудас дуусахын зовлонг мэдэх тул.

Ийнхүү вагон хөдөлж, би хил дээр буух байснаа мартлаа. Дараагийн буудал 27 км цаана байгаа гэж кондуктор хэлсэн тул хүлээж байгаад тэнд нь буулаа. Дахиад 37 км явсан бол Софиа нийслэл орох байсан ч, замын унаанд дайгдах төлөвлөгөөтэй миний хувьд том хотын төвөөс гарах гэж төвөг болно гээд өмнө буусан юм.

Драгоман суурин дээр Австрли найздаа гар бариад буулаа. Хотын захруу алхаж өмнөд зүг явж буй зам дээр цаасан дээр Пловдив болон Ихтиман гэж бичээд зогслоо.

Нойтон гуталтай бас хүйтэд зогсоно гэдэг ямар хэцүүг саналаа.

Хавар намрын хувцаснаасаа гарч амжилгүй өвөлтэй таарсан тул даарах үедээ ойр буй колонкийн дэлгүүр орж дулаацаж байгаад буцаад зам дээрээ. Дэлхийг тойрох аялал гайхамшигтай боловч юм бүхэн тийм амар биш гэдгийг хүмүүс бас ойлгох хэрэгтэй болвуу. Үнэгүй юм гэж байдаггүй тул жаргалын төлөө төлбөрөө хийж байх хэрэгтэй юм.

Удалгүй нэгэн мини автуус зогсож Софи хотын өмнөх уулзвар дээр буулгахаар боллоо, шууд Пловдив орох унаа хүлээх бодолтой байсан ч, хүйтэнд зогсож байснаас унаанд дөхөж байх нь дээр санагдлаа. Хэсэг явж байгаад нэгэн уулзвар дээр зогсож манай хүн хотруу орж харин би хотыг тойрсон зам дээр бичгээ бариад зогслоо. 1 цаг хориод минут хөлдсөний дараа нэгэн дугуйтай аялагч хажууд ирлээ. Тэрээр Холланд иргэн бөгөөд тайванд сурдаг, өмнө японд ажиллаж байсан гээд хэлний мэдлэгээрээ гайхууллаа. Японоор ийм сайн яриж буй гадаад хүн би анх харлаа. Тэрээр дугуйтайгаа замын унаанд дайгдаж буйг хэллээ.

Өөрийгөө яаая гэж байж бас дугуйгаа багтаана гэдэг…

Тэрээр – Би Турк орж байгаа юм, цуг явхуу? – Үгүй, чи дугуйтай бас бид хоёулаа байх юм бол унаа барих улам хэцүү болно, тус тусдаа зай бариж унаа хүлээе, гэхдээ том оврын унаа олдох юм бол хоёулаа хамжлы гэлээ.

Тэрээр өөр уулзвар дээр зогсож гэрлийн тохионд зогссон унааг шууд асууж гарлаа. Цагаан ертөнцөд цагаан хүнд амар юм, харин над шиг өөр царайтай хүмүүс илүү бэрхшээлтэй.

Удалгүй тэрээр нэгэн унаа зогсоогоод ярьж байгаад унааг надруу явууллаа. Тус жолооч – манай машинд дугуй багтахгүй юм, харин чамайг хотын нөгөө өнцөгт шууд Пловдив ордог уулзвар дээр хүргий, тэндээс унаа барих хамаагүй амар байх болно!

Гээд 20 орчим км дөхүүлж өгөөд буцлаа. Сайн хүмүүс дэлхийгээр дүүрэн байгааг би байнга олж харж байгаа юм. Хэрвээ эх орондоо харих юм бол зам дээр зогсож буй гадны болон дотны хүмуүүсд байнга тусалж байхыг өөртөө амаллаа.Хүйтэнд гараа өргөж хэдэн цагаар зогсохын зовлонг би биеэрээ мэдэрч байгаа тул.

Ийнхуу Софиа хотоор дайралгүй нөгөө хэсэгт нь ирлээ. Үзэгслэнт ногоон Софиа хотыг хүйтэн саарал үед харах хүсэл байсангүй. Миний дурсамжинд ногоон хэвээрээ үлдэг.

Уулзвар дээр буугаад удалгүй өөр нэг унаа миний Пловдив гэж бичгийг хараад хүргэхээр боллоо.

Англи хэлээр ярьдаггүй залуу байсан бөгөөд би уулын цаанаас цухуйж буй нар харж суулаа.

Нар хараагүй 10 гаруй хоноход амьдрал барааж, дотор хуйтэн салхи сийгэж буй мэдрэгдэж эхэлсэн бөгөөд энэ удаа нарлуу ширтээд нүдээ анихад хамаг дулаанаа эргүүлэн авч буй сэтгэгдэл төрж байлаа.

Эргэн тойрны үзэсгэлэнт байгалийг харангаа жолооч залуугыын өгсөн пивоо ууж дуусгалаа. Өглөөний цайгаа ууж амжаагүй байсан тул нойр хүрж суугаагаараа унтаж гарлаа. Удалгүй Пловдив хотруу орж, залуу надад төврүү алхах зүгийг зааж өгөөд ажилруугааа явлаа. 2 сар хагасын өмнө виз авах гэж энэ хотод ирж байсан санагдана. Америк охин Нью зеланд залуутай гурвуулаа өдрийг гоё өнгрүүлж билээ.

Дурсамж дүүрэн хотууд дэлхийн өнцөг булан бүрт байсаар…

Маргааш өглөө эртхэн визендаа орж үзий, дуудсан хугацаанаас нь 15 хоногоор хоцорч байгаа ч холын аялагчын зовлонг ойлгох биз.

Булгар улсдаа 3 дахь удаагаа орж ирж байна, надад зохиод байх шиг…