2007 оний 1 сарийн 3ний өдөр. Боцванагаас гэрийхэндээ шинэ оний мэндчилгээ дэвшүүлэх гэж 3 хоног хулээлээ. Гэрлүүгээ ярихдаа скыпэ ашигладаг тул, шинэ жилийн амралт гээд бүх интэрнэт кафэнууд хааалттай байлаа.

Арай гэж 3 ний өдөр болж гэрлуугээ Скыпэ-р залгалаа. Эхлээд Аавтайгаа яриж мэндчилгээ дэвшүүллээ. Ээжруу бас залгаж мэндчилгээ хүргэлээ. Тэгээд Эмээрүүгээ анх залгахаар шийдлээ. Аялаа эхэлснээс хойш ганыц ч залгаж байгаагүйдээ харамсаж байлаа.

Өнгөрсөн он ий яг эн өдөр миний хайрт өвөө бурхан болсон юм.

Эмээгийн дугаарлуу залгалаа.

- Байнуу? /ах/

- Байн байн, би байнаа, Золоо.

- Хэн ээ? Ааан?

- Золоо, Эмээ байнуу Эмээтэй ярий.

Цаан- Жая ахийн Золоо байна, ярий гэнээ.

Эмээ утсаа аваад нэг хэсэг чимээгуй байлаа. Тэгээд- Золоо ю, миний хуу мун уу? Хаанаас яриж байгаа?

-Холийн Африкаас шинэ оний мэнд хүргэхээр залгаж байн. Таний бие сайн уу?

Хүүн сайн явж байн.

-Аан, Сайн сайн. Нэг хэсэг чимээгүй боллоо! хоолойгоо засаад.

-Эмээ н хүүгээ санаж байн. Эн жил гэртээ ирэх юмуу?

эн үг миний сэтгэлд хүрлээ. Хоолой чичирж ялтачгүй нуднээс нулимс гарч эхэллээ.

-Эмээ би дэлхийг тойрч байгаа штээ, дахиад 4-5 жил болох байх.

Магадгуй манай гэрийхэн тайвшруулах гэж эн жилээс ирэх байх гэж хэлсэнч байж магад гэж бодогдлоо.

-Миний хүү! Эмээ н тэгээж удаан хулээж тэсэх болвуудаа?

Хоолой н чичирч бас нэг хэсэг чимээгүй боллоо.

-Эмээ! Та намайг хүлээн шүү! Сонсож байн уу? Та намайг хүлээн шүү!!!!!!!! Би зорисон зүйлээ гүйцээгээд заавал очин шүү! Би таний хийдэг хуушүүрийг санаж байн очиж байгаад иднээ! Дахиад ач гучаа харах зөндөө хугцаа байн. Эрүүл мэндээ сайн бодож намаайг хүлээгээрээ! Гэж хэлээд хоолой чангарч яриж чадахгуй боллоо.

Болдогсон бол

–Эмээ! Өвөөтэй ярий гэж асуумаар санагдаад байлаа, Үнхээр болдогсон бол Өвөөгийнхөө хоолойг сонссон бол үнхээр гайхалтай байхсан гэж бодож байла.

-Дахиад залгах юмуу? Гэж эмээ асуухад – Залганаа, сарийн дараа залгий гэж хэллээд утсаа тавилаа. Цааш ярих ямарч чадалгуй боллоо. Утсаа тавиад түр сууж уйллаа. Интэрнэт кафé-д байсан тул хүмүүс намайг гайхан харж байлаа.

Өвөө бурхан болоод яг нэг жил болж байлаа!

Аялал эхэлхээс гурван хонгийн умну Өвөө Эмээ хоёр наддээр ирлээ. бид гал тогооонд сууж миний аялийн талаар ярилцлаа. -Би дэлхийг дээд бусээр 2 жилийн дотор тойроод ирнэ, нээх удахгуй, галт тэрэгний буудал дээр гаргаж өгөх хэрэггуй шүү! гэлээ.

Тэр хоромд биднийг байнга харж хандаж хайрлаж байсан эмээ өвөө мань нэгл мэдхэд хөгширсөн байгааг амьдралдаа анх удаа олж харлааа. Өвөөрүүгээ хартал миний дотор нэгэн хоолой – Эн мөч өвөөгөө харж байгаа сүүлчийн удааа шүү! Гэж хэлж байГАА МЭТ САНАГДЛАА.

Босч өвөөгуу чанг тэвэрлээ! Баг байхаас өвөө мани цэргийн хүн байсан тул маш нямбаа, чийрэг биэтэй маш хүчтэй хүн мэт санагддаг байлаа. Харин эн удааа тэвэртэл жижигхэн туранхай минийи мэддэг хүнээс шаал өөр хүн мэт санагдлаа.

Ингээд хацар дээр н унсч Өвөө Эмээдээ хайртай шүү гэж хэллээ. Монголчууд яагаад ч юм биэ биэндээ хартай, хүндэлдэг гэж нээх хэлдэггүй бодогдлоо.

Хааяа эмээ өвөөдээрээ очиохдоо –Алив зураг авий, биэ биэнээ тэврээд , үнсээрээ! Гэж тоголдогсон.

Эн өдөр өвөөгөө харсан сүүлийн удаа байлааа.

2006 оний 1 сарийн 2нд Египтийн Шарм Эл Шэйкх хотод байхдаа маш сонин сэтгэгдэл турууд гэрлуугээ залгалаа. Аав уцаа авч –Өвөөгийн чин биэ муу байн, бид бугд сахиж байн гэлээ. Миний утасний нэгж дуусч, удаан яриж чадсангуй.маргааш н аялаа үргэлжлүүллээ.

Хэд хонгийн дараа Цайро хотод ирж ахруугаа смс-р

–Өвөөгийн биэ муу байн гэн , хэдүүлээ яахуу гэж асуутал

-Миний дүү! Өвөөн 3 хонгийн өмнө бурхан болсонштээ! Чамайг замд байгаа болхоор хэлж чадаагүй юм гэсэн хариу ирлээ.

Би уйлхаас ичдэг, эр хүн тул уйлах буруу гэж боддог байсан ч гэрээсээ хол, хүний газар тэр тухай бодсонгуй, шөнжингөө уйлж хонолоо.

Египт н Лалийн шашний хуулиаар хууличлагдсан улс, тэнд миний очиж болох Буддийн шахсний сум байсангуй! Холийн газар өөрийн ёс заншилаа дагах боломж олдохгуй байгаад харамсаж байлааа. Ганц ч зул өргөх юмсан гэж хүсч байлаа.

Өвөөгийн ман инээмсгэл, яриа үнрийг хүртлэл байнга дурсамжиндаа хадгалсаар байгаа билээ.

Маргааш н миний найз гэртээ удийн хоолонд урилаа . Би болсон явдлийн талааар ярисангуй. Тэд ортодокс/ Унэн Алдартний шишинэ/ шашнийхаа Чристийн турсун удрийг тэмдэглэж гэртээ ах дүү, эмээ өвөө гээд бүх гэр бүлээрээ байлаа.

Би аялийн явцдаа ийм гэр бүлийн хоолонд уригдаж байгаагуй санагдлаа. Тэр үдэш маш сонирхолтой байлаа.

Tedniihees  garaaad namaig hurgeh hurgeh zamd bi – Hervee gertee baisan bol iim saihan ger buleeree tsuglaaad goyo baihsandaa gej bodloo! Ter hugshin huniig haraad uvuuguu bodoj yaltachgui nudnees nulims garsaar bailaa.

IТэднийхээс гарааад намайг хүргэх хүргэх замд би – Хэрвээ гэртээ байсан бол ийм сайхан гэр булээрээ цуглааад гоё байхсандаа гэж бодлоо! Тэр хугшинэ хүнийг хараад өвөөгуу бодож ялтачгуй нуднээс нулимс гарсаар байлаа.

Ийнхүү маргааш Миний 8 сар гаруй гацсан Эгыпт улсаас Суданруу явах Визанд орох маш чихал өдөр байлаа. Умну н нийт 3 удаа татгалзсан хариуг Суданий Элчин сайдийн ям угсун тул эн удаа виза олгохгуй бол миний аялал буур хэцуудхээр байлаа.

Юмийг яаж мэдэхв гээд Эгыптээс Суданийг алгасаад Этхиопруу нисэх онгоцний билэтийг Самир-ийн эгчээр захиалууллаа. Хэрвээ тэгэж ниссэн бол уурийн дэлхийг тойрохдоо улс алгасахгуй явна гэсэн дурмийг зурчихүүр байлаа.

Суданий Визанд орход Ид Шид гэмээр зуйл болж би аялаа ургэлжлуулэх боломж гарсан юм. Магадгуй миний өвөөгийн сунс надад тусалсан байх гэж би дотроо одоо болтол итгэсээр байгаа билээ.

Эн талаар дараагийн тэмдэглээс уншаараа! Харин эн бухэн аз байсан уу эсвэл унхээр ид шид байснуу гэдгийг та бухэн уурсдуу тунгаагаараа!

Бугдээрээ биэ биэндээ боломж байгаа үдээ хайртай гэж хэлцгээж байя!

Надад байгаа ГЭР БУЛ, АХ ДУУСЭЭ ХАЙАРЛАХ ХАЙАР, ЭХ ОРНОО ХАЙАРЛАХ ХАЙАР аялийг мани илуу ирч хучтэй, зорилготой болгож, цааш шанталгуй зутгэх ирч хуч олгож байгаа юм.

Та бухний хувид амидралийн хамгийн чухал зуйл ю байн? Арай МөНГө гэж бодож байгаа биш биз?