2010 оны 6 сарын 15-ы өдөр. Гэртээ.
Өчигдөрийн Монгол бадарчингийн уулзалтан дээр гол ярилцсан зүйл бол 6 сарын 20-ы ням гарагт Богд уулруу алхах аялал зохион байгуулах талаар тохиролцсон юм. Уулзалт болгоныг ганцаараа гүйцэтгэдэг байдлаас ангижирч хариуцлагыг бүгдээрээ хүлээдэг зарчим руу шилжлээ.
Гол санаа нь бүгд уулзах болгондоо дараагийн уулзалтыг зохион байгуулах хүнээ томилж, арга хэмжээнд ирсэн хүн бүр 1000 төгрөг цуглуулж, зохион байгуулагчийнхаа ажлыг хөнгөвчилхөөр болсон.
20-ы ням гарагт 10 цагаас Зайсангийн эцсийн буудал дээр уулруу аялах хүсэлтэй хүн бүрийг цуглуулж, улмаар багууд болоод дээш хамт алхах юм.
Би хэдийгээр Улаанбаатар хотдоо ирэнгүүтээ Богд ууланд гарна гэж бодож байсан ч одоо болтол амжаагүй л байна. Гэтэл энд хэдэн жил болсон хэрнээ амжаагүй хүмүүс ийм зохион байгуулалттай арга хэмжээ хийж байгаад баярлаж, оролцохоо мэдэгдэж байсан юм.
Уулын алхааг Монгол Бадарчингийн гишүүн Сүрэнхүү зохион байгуулах бөгөөд уг ажилдаа маш их анхаарал тавих нь анзаарагдаж байсан юм.
- Хэн нэг нь юм зохион байгуулаасай!
Гэж боддог байсан үеэ санаж байна. Одоо би эхлүүлээд дараа дараагийн залуус өөр өөрийнхөө хүслээр ажлуудыг зохион байгуулж эхэлж байна.
Харин дараагийн даваа гарагийн уулзалтыг бас хэсэг залуус зохион байгуулах болсон бөгөөд уулзалт болгон дээр ямарваа нэгэн шинэ санаа хэлэлцэж байх нь зүйтэй гэж шийдсэн юм.
Монгол бадарчин нийгэмлэг ийм маягаар хүрээгээ тэлж, долоо хоног бүр соёл урлаг аялалын арга хэмжээнүүд зохион байгуулж, хийх юмаа олж ядан байгаа залуусыг идэвхтэй болгох болов уу.
2010 оны 6 сарын 15-ы өдөр.
Өглөө Монголын Оюутны Холбооны хүмүүстэй БСШУЯ-ы сайд ноён Ёндонгийн Отгонбаяр гуайтай уулзлаа. Оюутны холбооны гадаад харилцааг хариуцуулах тал дээр санал тавиад хүлээн авсан тул ийнхүү нийгмийн тэр дотроо оюутнуудтай холбоотой асуудал дээр өөрийн хувь нэмрээ оруулах нь зүйтэй гэж бодсон юм.
Оюутны холбооны тэргүүн Ч. Ганхуяг уг уулзалтыг зохион байгуулах ажлыг хариуцаж, оюутны холбооны залуус өөрсдийнхөө саналыг дэвшүүлж, харин би үндэстний соёл нийгмийн бодлого тал дээр бадарчилсан туршлагатай уялдуулж илтгэлээ.
Нийгэмд үгүйлэгдээд байгаа залуусын урлаг соёлын ажлыг зөвхөн яам, төр засгийн гарыг харж бус өөрсдийн санаачилгаараа хийж эхлэх нь зүйтэй байгаагаа ч хэлсэн бөгөөд эхний ээлжийн уулзалт амжилттай боллоо.
Хэдийгээр оюутны холбоог хувьсгалт намын үйл ажиллагаатай холбох сэрдэлт бий болоод байгааг би анзаарсан ч, нам улс төрөөс ангид төр засагтайгаа ажиллахгүйгээр ажил бүтээнэ гэж байхгүйг ам муутангуудад хэлэх нь зүйтэй болов уу.
Мэдээж оюутны холбоо гэдэг бол улс төржих ёсгүй, оюутны эрх ашгийг хамгаалах байгуулгын хувьд өөрийн гэсэн төвийг сахьсан бодлого байгаа нь ойлгомжтой билээ.
Уулзалт тараад ганц хоёр сонин ярилцлага өгөхийг хүссэн бөгөөд
- Монголын залууст соёлын арга хэмжээ, соёлын газрууд үгүйлэгдэж байна шүү!
Гэдгийг ерөнхийдөө хэлж орхилоо.
Өдөр машинтай явах ажилгүй байсан тул хотынхоо гудамжаар алхаж хүмүүсийн амьдралтай танилцахаар шийдлээ. Бас замаараа шинээр баригдсан барилга байшинтай танилцаж, хотын дүр төрхийг илүү сайн судаллаа.
Улаанбаатар бас нэг өөр том Mall буюу худалдааны төвүүд баригдсан байлаа. Орж үзэхэд хүнгүй хоосон харагдлаа. Барааны нийлүүлэлт Дундад улсын хажууд буй бидэнд дутахгүй болсон нь харагдаж байсан ч хүмүүсийн худалдан авах чадвар миний явсанаас хойш нэлээд муудсан нь харагдаж байлаа.
Манай бизнесийхэнд гэж хэлэхэд
- Та нар ямарваа нэгэн үйл ажиллагаа явуулж ашиг олох гэж байгаа бол битгий шууд мөнгө бодож байгаачээ! Ашиг олбол нийгмийн тэр дундаа залуучуудын оюун ухаанд зарцуулж байгаачээ!
Гэж захимаар байна.
Манай Улаанбаатар хотод байгаа бүх худалдааны том дэлгүүрүүдийг харж байхад бараа түрээслүүлэх талбайгаа л тооцнуу гэхээс үйлчлүүлэгчдээ татах, тэдний амралт чөлөөт цагийг өнгөрөөх тал дээр огт анхаарахгүй юм.
Дэлхийн бүх улсуудад худалдааны төвүүд байгуулагдах үедээ түрээслэх талбайгаасаа гадна чөлөөт цагаа өнгөрөөх кафе тоглоомын газар тэгээд амралт, соёлын газруудыг хөнгөлттэйгээр эсвэл дэмжлэгтэйгээр байгуулдаг шүүдээ! Тэгэж байж үйлчлүүлэгчдийн анхаарлыг татаж хүндэтгэлийг хүлээнэ шүүдээ.
Гудамжаар явж байхдаа бас нэг анзаарсан зүйл гэвэл Улаанбаатар хотын үйлчилгээний салбар 5 салбарын дотор багтаад байхшиг байна. Банк, Гуанз, Баар, Ресторан, Дэлгүүр тэгээд дахиад Дэлгүүр.
Өөр хийх зүйл байхгүй.
Халаасандаа мөнгөтэй, уумааргүй, материаллаг зүйл авмааргүй, өлсөөгүй байх юм бол Улаанбаатарт хийх зүйлээ олно гэж ГОНЖИЙНЖОО.
Ийм маягаар алхсаар байгаад гэртээ ирлээ. Замд таарсан хүмүүс гар бариад, зарим нь
- Хоо итгэмээргүй юм, энд ингээд явж байна
Гэж хэлж байна.
Хүн хийсэн бүтээснээрээ хүнд хүндлүүлэх сайхан шүү.
Бага зэрэг хувийн эрх чөлөө хязгаарлагдах зовлон байгаа болохоос биш.
Гэртээ харьж явж байхдаа үүргэвчтэй 2 аялагч өнгөрч байлаа. Welcome буюу тавтай морил гэж инээмсэглэж хэлэх үедээ
- Би ингээд л хүний хотод хэл хаяг мэдэхгүй төөрөөд л явж байдаг байж билээ. Гэхдээ тэр үед би ямар аз жаргалтай байсан юм бэ? Нийгмийн дүрэм журам гэж байхгүй өөрийн сэтгэлээрээ баярлаад л явж байсан.
Өглөө босоод хувцас өмсөх гэхээр халуун ус тасраад 10-аад хонож байгаа тул цэвэр хувцас олдохгүй юм.
Гэхдээ яахав. Амьдрал сайхан байна. Маргааш дахин нэг чухал өдөр. Хийх зүйл зөндөө байна.
Өнөөдөр гэртээ унтаад маргааш тогтвортой гэртэй байсан, өглөө бүр нэг тааз харж байсны 1 сарын ой
Хүн амьдралынхаа хамгийн наад захын гэр орон, хоол унд, гэр бүл найз нөхөд гэсэн асуудалд санаа зовохгүй болхоороо холын төлөвлөгөө боловсруулж эхэлдэг юм байна. Гэхдээ нэг л зүйлийг мартдаг бололтой.
Амьдрал сайхан гэж хэлхэд олон зүйл хэрэггүй шүүдээ. . . .
Сайхан нойрсоорой.