Amai The Mongol | Around The World Mission

Өмнөд Африк улс Африк тивдээ төдийгүй дэлхийд хөгжилөөрөө дээгүүр ордог улс билээ. Хөгжлийн түлхүүр нь мэдээж боловсролийн систэм юм. Хүн амийн өсөлт , ажилгүйдэл зэргийн бэрхшээлээс үүдэн нийт хүн амийн боловсролийн асуудлыг бүрэн шийдэж чадахгүй байгаа ч. Өмнөд Африк улсын Нийслэлд байдаг “Преториа Их Сургууль” нь дэлхийн шилдэг 100 их сургуулийн тоонд орсон хэвээрээ байгаа юм. 1908 онд байгуулагдсан 100 жилийн түүхтэй энэ сургуульд нийт 53 мянган оюутан суралцдаг бөгөөд 3500 ажилчинтай хотын төвийн 760 км2 газар нутаг эзэлдэг юм.

http://web.up.ac.za

Анх би санамсаргүйгээр Их Сургуульд нь орсон бөгөөд дотроо хэд хэдэн Музей байдгийн нэг рүү нь зочиллоо.

Оюутнуудад зөвхөн хичээл заах бус, гадаад ертөнцийн соёлыг таниулахаар янз бүрийн үзэсгэлэнг уриж Их Сургууль дээрээ толилуулдаг юм байна.

Миний орсон үзэсгэлэнд Ази, тэр дотроо Хятадийн шаазан урлагийн түүх соёлтой холбоотой үзвэрүүд байсан бөгөөд. Түүнийг толилуулж байсан Проффессортой танилцлаа. Миний түүхийн мэдлэг шаазан урлагаас тэс өөр байсан ч Ази хүнийхээ хувьд зарим үзвэрийн түүх, онцлогийг хэлж өглөө.

Proffesor Alexander Duffey намайг аль ангид сурч байгааг асуутал. Би энд сурдаггүй. Зүгээр аялаж яваад санаандгүй энд ирснээ хэллээ.

Бид ярилцаж суунгаа Монголынхоо түүхийг бас ярьж өглөө. Дэлхийн түүх, соёлтой холбоотой ямар нээлтүүд хийсэн зэргийг хэлж өгөөд, бага зэрэг Хөөмийдөж үзүүлтэл.

Proffessor- Чи манай оюутнуудад хичээл зааж болохуу? Гэж асуулаа

Өмнө нь сургууль, дамжааны сурагчдад тэгээд нэг удаа СУИС-д Дунд сургуулийн хөгжмийн багш нарт хичээл зааж байсан бодогдоод нээх хэцүүгүй санагдлаа.

Би- Ямар сэдвээр, Ямар ангийн оюутнуудад суух юм?

Proffessor- Хөгжим, Түүх, Газарзүй ангийн оюутнуудад чи Монголынхоо түүх соёлийн талаар маш сонирхолтой хичээл заах юм шиг байна гэлээ.

Би Johannesburg хотод амьдарч байсан бөгөөд Преториад ирж хичээл заах тухай бодсонгүй. Ийшээ 60-д км машин бариж ирнэ гэж бодоод жоохон хойш алхалаа.

Бид хаягаа солилцоод байж байтал нэгэн охин над дээр ирээд

-Чи Монгол юм уу?

-Tийм, яаж байна?

- Би 12 сард Монгол руу явах гэж байгаашдээ!

Тэр охин Өмнөд Африкаас Монгол явах гэж байгааг сонсоод итгэсэнгүй, Тэгээд бас 12 сард шүү.

Түүнээс- Монголруу явж яах гэж байгаа?Яагаад заавал 12 сард? Тэнд маш хүйтэншдээ!

-Манай Аав Ээж тэнд ажилдаг юм. Улаанбаатраас хойш Дархан гэдэг хотод “миссионэр” ууд / Христийн шашний номлогч / тэгээд манай зунs амралт 12 сард байдаг болохоор зав гарч байгаа юм гэлээ. Түүнд товчхон Монголийн талаар, цагаан сарын талаар тайлбарлаад тэгээд Жобургруугаа буцлаа. Тэр уулзалтаас хойш сарын дараа Проффессор надруу ярьж-10 сарийн 10нд хичээлийн цаг гарч байна ирэх боломж байна уу? гэлээ. Би тэр үед аль хэдийнээ явах бэлтгэлээ хийсэн байсан ч “Преториагийн Их Сургууль” гэдэг нэр бүх төлөвлөгөөгөө өөрчлөхөд хүргэлээ. Тэгээд 2 долоо хоног хүлээхээр боллоо.

Энэ хугацаанд нэг удаа Преториа хотруу явж Хөгжмийн кафедрийн захирал Проффессор Хитчтэй бас танилцлаа. Багш нартай уулзаад хэрхэн лекц орох тухайгаа ярилцлаа. Надад Прожектор, Лаптоп, Спикер, Микрофон хэрэг болно шүү гэж захилаа. 10 сарийн 10-ний өдрийн 13 цагт хичээлтэй байсан тул юмыг яаж мэдхүү гээд 3 цагийн өмнө ирээд ангиа шалгалаа.

Аялалын дүрс зургуудаа ханан дээр тавиад оюутнуудыг хүлээж эхэллээ. Надтай танилцсан багш нараас гадна өөр ангийн проффессорууд бас ангид цуглаж, Тийм Тийм багш ирж лекцийг чинь сонсоно гэж байнлээ! Гэсэн сануулууд нь намайг жоохон сандаргаж эхэллээ.

Лаптоп дээр Монголийн зургуудийг суулгаж Прожектороор үзүүлж эхэллээ. Цаг болсон ч хүмүүс цуглаагүй байсан тул жоохон гутарч эхэллээ.

Гэнэт үүд нээгдэж анги суух зайгүй, зарим нь зогсох шахуу боллоо. Нээрээн их сургуульд нэг ангиа тараад нөгөө ангируу ариа гэж амждаг шүү гэдгээ саналаа.Proffessor Hinch намайг танилцуулаад. Самбарын өмнө гаргалаа.

Бүгдэнтэй англиар мэндэллээ. Энэ улс албан ёсны 11 хэлтэй юм! Өөрийн ажил мэргэжил, тэгээд дэлхийг тойрч яваагаасаа лекцээ эхэллээ.

www.agshin.mn , www.suuder.com зэрэг фото зургийн сайт дээрээс цуглуулсан зургуудаа үзүүлж бага зэргийн тайлбарууд хийж эхэллээ.

Монгол бичгийн жишээг самбар дээр бичиж үзүүлээд- Дэлхийд 11 өөр бичгийн соёлтой улсын жишээ Монголоос өөр байвал хэлээрээ! Гэлээ. Үнэхээр бидний соёлд 11 төрлийн бичих соёлийг ашиглаж ирсэн бөгөөд бүгдийг сэргээх юм бол гадаадийн өндөр боловсролтой гээд байгаа улсуудаас дутхааргүй мэдлэг бидэнд байгаа юмшүүдээ.

Бас Монголойд гэдгийн учрыг тайлбарлалаа. Түүхэнд бүх ази царайтай хүмүүсийг Монголойд гэдэг байсан нь үнэн юмчин.
Монголын хөх толбо гэдэг тухай яритал хэд хэдэн оюутан өөрсдийгөө Монгол гаралтай гэж бас хэлээд авлаа. /Миний блогийн Монголийн Соёл гэдэг булангаас эдгээр сэдвүүдийн талаар дэлгэрэнгүй уншаарай!/

Ийнхүү Монголын хамгийн бахархалтай гэж хэлж болох бүхнийг зогсолтгүй ярьж эхэллээ. Ангийн хагас нь хөгжмийн оюутнууд байсан бөгөөд тэд Хөөмий сонсохийг тэсэн ядан хүлээж байлаа. Би- Хэрвээ ямар нэгэн урлагийг сурмаар байвал тухайн үндэстний түүхийг мэдэх нь маш чухал юм.! Монголчуудийн ухаан урлаг соёлдоо бас байдаг юм! гээд. Бүх оюутнуудийг нүдээ анихийг хүслээ. Учир нь миний хийж буй авиаг зөвхөн чихээрээ сонсох юм бол хамаг гайхамшиг нь сонсогдоно гэлээ. Бүгд нүдээ анитал Хархирааг Спикерээ чангалж байгаад хөөмийдлөө. Хэсэг хугацааны дараа хүмүүс “Хооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооох” гэж гайхсан харцаар бүгд намайг харж байлаа. Энэ мэтчилэн хийж сурсан бүх авиаг хийж дуусгаад асуулт хариултандаа орлоо.

Бүгд Хөөмийний тухай асууж, харин би “Оскар”-т нэр дэвшиж байсан “Weeping Camel” гэдэг киноог үзэхийг зөвөллөө. Дуугаар тэмээг уйлуулдаг гэсэнд тэд итгэхгүй байлаа.

Цаг маш хурдан өнгөрч, хичээлийн хугацаа дууслаа. дараагийн цагийн багш орж ирсэн байсан ч тэрээр- зүгээр зүгээр үргэлжлүүл гэж дэмжлээ. Хамгийн сүүлийн асуултийг хэсэг оюутнууд шулуун асуулаа
- Чиний энэ аялал ямар зорилготой юм? Хэнд хэрэгтэй юм?

Энэ асуулт шулуун санагдсан тул би жоохон гацлаа. Миний блог дээр ч гэсэн хүмүүс- Энэ аялал чин хэнд хэрэгтэй юм? Ингэж явхийн хэрэг юу байнаа? Монголдоо Ядарсан хүмүүсдээ туслаад байж байхгүй!Гэж асуудаг тул өмнө бодож байсан зүйлээ хэлэхээр шийдлээ.

-Миний аялал маш олон зорилготой юм. Юуны түрүүнд гадаад орнуудийг үзэж өөрийн ертөнцрүү тэлэх, Бас Монголчууддаа Гадаад орнуудын соёл түүхийг таниулах.
Түр гацаж байгаад шинээр нэгэн өгүүлбэр хэллээ.

- Миний Монгол орон өнөөдөр маш том бэрхшээлтэй байна, бидэнд тусламж хэрэгтэй байна!

Хэдийгээр эдийн засгийн хувьд маш сул дорой байгаа ч , Монголчууд бид хэт гадаадийн нөлөөллөөс болж өөрсдийгөө мэдхээ байсан байна. Бидэнд тусламж гадаадаас бус өөрсдөөсөө олж, Монгол хүн хэн билээ гэдгээ түүх соёлоосоо сэргээх хэрэгтэй байна!

/Энэ үед би -Япон , Хятад, Солонгос, зэрэг азийн улсууд өөрийн түүх соёл дээрээ тулгуурласан хөгжлийн бодлог баримталж байгаад хөгжиж байна харин бид гадны тэр тусмаа Европ Америкийн хөгжлийн бодлогийг хуулбарлан хэрэгжүүлэх гээд алдаад байна! гэж хэлэх гэж байснаа болиод/

Бид өөрсдийгөө хэн гэдгийг мэдсэн цагт “Believe” “Итгэл” бидэнд эргэж ирнэ.

Аялаж байх явцдаа манайхдаа адил олон орноор аяллаа, Бүгд өөрсдийгөө хэн гэдгээ мартсанаас болж иргэд нь эх орон , ирээдүйдээ итгэх итгэлгүй болж, бэрхшээлийн хариултийг бусдаас хүлээдэг болсон байн. Ялангуяа Африкийн орнууд үндэсний хэл , соёлоо мартаж, гадаадийн үзэл баримтлалийг даган мөрдөж байгаан харагдаж байна. “Нэг Дэлхий, Нээлттэй Дэлхий” гэсэн уриаг би дэмжиж байгаа ч Нэг соёл иргэншил нь нөгөөхөө устгаж байгааг эсэргүйцэж байна. Тиймээс энэ аялалийг хийх явцдаа Эх орны түүхийг сурталчилангаа бусдад Монголчуудийн хийсэн алдааг бас сануулж , давтахгүй байхийг анхааруулж байгаа юм. Гэж өгүүлбэрийг дуусгалаа.

Бух оюутнууд, багш нар зогсолтгүй алга ташаад байлаа. Би ийм эмоцтой лекц уншснаач анзаарсангүй. Сүүлд профессор баш нар, тэгээд оюутнууд над дээр ирж “Энэ Манайд ирж байсан зочидоос хамгийн шилдэг лекц байсан шүү!’ гэдгийг давтан давтан хэлж байсанд би маш их баярлаж байлаа. Тэр өдрөөс хойш маш олон талархлийн е-майл авч байсан бөгөөд, Монгол улсаа аялалын явцдаа нэг ч хүнд болов таниулах зорилгоо биелүүлж чадаж байгаадаа бардам байлаа.

Share on Facebook