2008 onii 08 sariin 25 Mauritania 150 km from Nouakchott in SAHARA

Өглөө сэрээд майхнаасаа гарлаа. шөнө дунд маш их бороо орсон тул эргэн тойронд шалбаак харагдлаа. Өнгөрсөн шөнө Terjit-ээс нийслэл явах замдаа маш оройтсон тул хээр суурингаас холгүй майхнаа зоогоод ганцаараа хонохоор боллоо. хотоос 130 км орчим Гав ганцаараа замийн хажууд САХАР-ын цөлд хонох ямар байдаг тухай сүүлд тэмдэглээ бичнээ.

Сэрээд цүнхээ баглаад хотруу хөдөллөө. хэд хоногийн өмнө Morocco улс виза татгалзсан тул Spain улсын элчин сайдийн яамнаас виз хүслээ, болохгүй бол Morocco-г далайгаар алагсаад Spain орох төлөвлөгөө боловсрууллаа. Европийн Shengen-ий визийг эх орноосоо хүсэх ёстой гэж нээнтэглэж магад гэж бас айж байгаа хэвээрэ.Spain-ий элчин сайдын яам 7 хоногийн дараа ир гэсэн тул хотоос гарж бусад нутгийг судаллаа.
Chingetti гэдэг суурин дээр очоод цүнхнээсээ борцоо гаргаж идэх гэтэл хотод мартсан байлаа.

Миний ачаанд байгаа хамгийн чухал зүйлүүдийн нэгийг мартсан тул Удалгүй шууд буцах замд гарлаа.

Хотод байрлаж байсан буудал дээрээ маш яралтай ирж миний ширээн дээр орхисон борц байнуу гэж үйлчлэгчээс асуутал хогийн савийг заалаа.
Хогийн саванд миний борцтой уутийг хаясан байсан бөгөөд захаас нь манаач нохой идсэн харагдлаа.
-Хэзээ хаясан юм?
-Өчигдөр, энд байгаад байхаар нь хаясан юм. Тийм чухал юм байсан юмуу? Энэ юу юм бэ?
- БОРЦ, Монголын хатаасан мах.
- Аан уучлаарай, бид түүнийг мэдэхгүй, хэд хонхоор нь хаясан юм.
Тал нь нохой хазсан ортой, баг зэрэг бороонд норсон борцоо гадаа дэлгэж тавиад тайвширлаа. Тэрхүү хагас урагдсан уутруу санаа алдан харж суугаа намайг харсан Норвэг болон Францэ, Morocco, Mauritan-ний залуус ирж

- Юу болсон бэ? энэ юу юмбэ? гээд асуугаад байлаа.
- Миний эх орон! Нэг нь бусаддаа – Энэ Монголийн үхрийн хатаасан мах гэж байна.
- Санаа зоволтгүй, бид чамайг хооллий! гэж зарим нь санаачлаг гаргалаа.
- Зүгээрээ, энэ хоолонд учир байхгэй, БОРЦ гэдэг нь миний эх орны маш чухал хэсэг байгаа юм. хаяа гэрээ санхаар эсвэл өвдхөөр ганц хоёр халбгаар шөл хийж ганцаараа уух гоё байдаг юм. Хүнд өгхөөс ч хүртэл хармалдаг юм. Энэ махийг Монголоос онгоцоор Sierra Leon улсруу авчирсан гэвэл итгэхүү? тэнд байгаа манай цэрэг залуус надад өгсөн бөгөөд сүүлийн 2 сар гаруй хугцаанд хайрлсаар 3-4 хүн удаа буцалгаж идсэн, гэтэл хогийн савнаас олж байдаг. үйлчлэгч хүүхэн -Яанаа энэ тийм чухал юм байсан юмуу? гээд санаа зовоод байлаа.

- Чи юундаа уйчлалт гуйхав дээ, миний буруу, би л яар ч яваад марцан, миний тэнэгийх л байхгүй юу.

Монголчууд нүүдэлчин соёлтой улс нэг бүхэл үхрийн махийг хатаагаад ходоодонд багтхаар жижиглдэг авч явдаг юм. Энэ махыг идхээр хамаг өвчин, уйтгар алга болж хүч тэнхээ ордог юм.

Үлдсэн хэсэг борцоо хараад сууж байтал хэргийн эзэн нохой хажууд ирлээ.

-Чи миний маш чухал зүйлийг сүйтэгсэн байнштэ! гэж түүнийг загинах гэж байснаа,- за за, нохой юугаа мэдэхвээ, үлдээсэнд баярлаа! гээд иллээ. Нохой дуугүй хажууд илүүлж суугаад унтах шахлаа.

-Чи үүнийг мартсан гээд 800 гаад км газрыг туулаад буцаад ирж байгаа юмуу?
- Монголчууд бид өвөрмөц хүмүүс, өөрийнхөө уламжлалаа тэгэж л хайрлдаг юм. Нааш явж байх хугцаандаа борцыг идсэн эсвэл хаясан байвал яанаа гэдэг бодол өдөр шөнгүй толгойгоос гарахгүй байсан.Би үлдсэн ууттай борцоо гал тогооруу авж орон, нохой хүрсэн байх хэсгээс цэвэрлэж эхэллээ.

Баг зэргийг хогийн саван хийхдээ – Энэ миний 2 сард идэх байсан норм, гэж ам алдаж байгааг Mauritani найз хараад гайхаад байлаа.

Гэрээсээ гараад 48 орноор 3 жил гаруй аялх, цааш эх орон хүртлээ 7 жил гаруй явхад нутгийн юм бүхэн ямар үнэ цэнтэй болдгийг тэрээр ойлгох арай болоогүй болвуу гэж бодлоо.

- Жоохон ч гэсэн борцоо авж үлдсэндээ маш их баяртай байлаа. өнөө орой ганцаараа Монгол шөл хийж булагнан гэж бодхоор үнхээр сайхан байлаа.

Шөл хийгээд ганцаараа идэж юм бодож суух үнхээр сайхан. Ирж байх замдаа БОРЦ алга болсон байх гэж бодож байснийг бодвол, лав Бэрлин хүртэл хүч тэнхээгээ сэлбэхээр БОРЦоо хараад инээд алдлаа.
Өмнөд Африк дахь 5 Монгол, байсан борстой надад өгхөд би авмаар, бас авмааргүй байсан, учир нь тэд надтай адил хүний нутагт удаан амидар ч эх орон руугаа хэдэн жилд ганц очоод авчирсан БОРЦийг аваад явах муухайл байсан.-Хэрэггүй! гэж нэрэлхэж байгаад цүнхэлсэн тэр борц хүний нутагт огт мөнгөгүй, маш өлссөн үед аминд орсон бас санагдаж байна.

Борцоо цүнхлээд – Одоо яхуу ? гэдэг асуулт толгойд орж ирлээ. Визанд нөгөөдөр очин, Борцоо авхаар төлөвлөсөн өдрөөсөө 2 хоногийн өмнө ирсэн тул ячиж байсан интэрнэт орхоор боллоо.

Өмнө хэд хэдэн удаа орж байсан интэрнэт дээрээ очтол
- Хүүе Монголоо? танайх боксоор алт авсан гэлээ.

Би очсон газар бүртээ өөрийгөө Монгол гэж нэг хүнд ч болов хэлж байхийг хичээж байсан бөгөөд интэрнэтийхэн бас цээжилсэн байлаа.
-Хаана байдаг юм? гэж асуудаг байсан залуус өнөөдөр намайг Монгол гэдгээр нь хүндлээд эх оронд болж буй хамгийн том баярт үйл явдлуудийг хэлсэнд маш их гайхлаа.

Шууд юу болж байгааг хархаар www.olloo.mn, www.sonin.mn, www.mongolnews.mn, зэрэг вэбүүдийг нэгэн доор нээгээд нүднээс нулимс гарж эхэллээ. Холийн хол Африкийн Mauritani улсад Монгол гэдэг өргөн уудам газар нутагтай, Чингис хаан, Их гүрэн гэж хэлүүлтгүй өнөө цагт Монголын залуус дэлхийн хэмжээний том спортийн арга хэмжээнд эх орныхоо нэрийг цуурайтуулж байгаад би маш их баярлаж байлаа.
Хүмүүс ч гэсэн намайг шагнал авсан юм шиг хүндэлж байгаа нь харагдаж байлаа.

Олимпийн шагнал гэж ийм том зүйл шүүдээ.

Алт мөнгөн медалууд авсан тэмдэглүүдийг уншаад нулимс гарж сүүлдээ уйлж эхэллээ.

Дэлхийг тойрох Аялийн нулимс Н4 гэж бодлоо.
-Яагаад би уйлхаасаа ичих ёстой гэж, яагаад би эмоцоо барих ёстой гэж бодоод хоёр гараа дээш өргөөд ураа! гэж хашгир ч эхэллээ.
Интэрнэтэд байсан хүмүүс спорт сонирхдог бас тэр болгон Олимпийн шагнал аваад байдаггүй улсийн иргэд байсан тул миний баярийг ойлгож хамтдаа баярлаж байлаа. Энд үзэгдсэн ганц Монгол залуу баяраа тэмдэглэж байхад хамт эмоцоо хуваалцсан тэдэнд баярлаж байлаа.

- Та нар юу уухуу?
-Зүгээрээ, бид чамд юм авч өгий, баяр хүргий.
- Үгүй, би та нарт юм авч өгмөөр байна гэж хэлээд гарж дэлгүүрээс ундаа пэчэн зэргийг авч дайллаа. Mauritani улс СОГУ/Согтууруулах Ундаа/ худалдаалхийг хоргилдог тул пиво миний зэрэглээ төдийл өнгөрлөө.

Mauritani нь Монголтой адил 3 сая хүн амтай улс, тэд хүмүүсээ Олимпд явуулсан ч, эх оронд нь болсон цэргийн эргэлт тэдний амжилтанд сайнаар нөлөөлөөгүй болвуу, ялангуя төрийн эргэлтийн маргааш би Сэнэгал улсад Олимпийн нээлт үзэж байхдаа Mauritani-ийн баг гарж ирхэд тэдгээр залуусийг өрөвдөж байсан юм.

-Монголчууд ямар их баяртай байгаа болоо? найзуудийн хамт тэр мучид зурагт үзэж суух сайхан байхсан.

Манай найзууд эхний авсан алтан мэдалийн үеин ГЭР парты-ний зургуудийг надад явуулхад үнхээр атаархал хүрж байлаа. Бүгд пиво барисан, нүцгэн, Монгол улсийнхаа тугийг мандуулсан. Тэд өөрсдөө алт авсан юм шиг баярлаж байгаа нь зурган дээрх тэр агшингаас харагдаж байлаа.

Өнөө орой хэнтэй тэмдэглэх вэ?

Дахиад л ганцаараа.

Энд нэгэн зочид буудалд пиво авж болох ч үнэ нь 8$, нэг жижиг шил нь шүү.

Би шинэ улсийн хилээр нэвтрэх болгондоо нэг шил пиво авж, давсан даваагаа тэмдгэлдэг бол, Сиэрра Лэонэ болон Mauritani-д кока кола төдийл ёсолж байндаа.

Хэдийгээр Сиэрра Лэонд СОГУ борлуулах чөлөөтэй ч би Монголын Энхийг сахиулагчдын Бааз дээр байсан тул бусдын өмнө үнэртүүлсэн байх дэмий гэж бодсон юм. Төрсөн өдрөөрөө хүртэл гарж клүб орох боломж байсан ч энэ олон залуус 6 сар гаруй ямарч алжаал тайлахгүй хөдөлмөрлөж байхад би хажууд нь парты-таад байх дэмий гэж бодсон юм.

Монголын тамирчид Олимпд маш амжилттай оролцож 2 алт 2 мөнгө авчирсанд хувиасаа болон Монголчуудийнхаа өмнөөс баяр хүргэе! Төвшинбаяр, Бадар-Ууган, Гүндэгмаа, Сэрдамба та нар Монголчуудад итгэл авчирсан шүү! Бас энэ дашрамд эдгээр залуусыг бэлдсэн манай багийн ахлагч, дасгалжуулагчдад баяр хүргэж баярлаа гэж хэлмээр байна. Тэдгээрийн нэрсийг одоохондоо олж амжаагүй байна. мэдэж байгаа бол доор бичээрээ.

Бид хүсээд хичээвэл чадна шүү! энэ хоосон ЛОЗУНГ биш гэдгийг манай залуус харууллаа.

Баярлаааааааааааааааа!