Under the protection of United Nations peacekeepers part 1.
Entering the restricted zone.
Ivory Coast on the way to Man City.
The local microbus was driving through the dark jungle of west Africa on a paved road and stopped at a junction . The Ivory Coast rebels were sitting and had fires at the corners of the junction.  A man in fatigues gets on the bus and shouts” everybody get your money ready”. When the Rebels were talking to the driver ,a local young man who was sitting next to me in the back of the bus told me in poor English “ok,from here the rebel-held territories, if you go to the west you’ll reach the Liberian border, if you continue on this bus to the north you  will reach the rebel-held Man City, he said with warning.
“Rebels?” I said.
He was probably worried at how this light skinned Asian would survive in the rebel-held territories. if I continue on my road I will reach Man City in the middle of the night where there’s no police military or law ,where violence money and guns rule. If I leave the bus and stay here at the junction I will be with the local armed Rebels alone surrounded by The Wild jungle. If I reach the  City now I will face a lot of problems not only the rebels but drug addicts , alcoholics and  thieves, and I’m unsure if I’ll be able to find a place to sleep. I decided get off the bus and stay at this 3 road junction. While the Rebels were dealing with the driver I got out the back door . The red light of the transport that Brought me Here slowly disappeared into the Dark. With a bag that looks like it’s full of valuables I’m standing surrounded by Rebels under the stars alone. I feel how the armed Rebels are looking at me and speaking something about the strange outsider  Guy.
“what do I do now?”I think.
A day before…..
2008 26th of may.
The longest nomadic badarchin journey not only in Mongol Undesten history (800yrs)but Hun history (2200yrs) continued.
After 2 year road to see things and open the eyes I reached the 39th country and 23rd in Africa ,Abidjan the capital of Ivory Coast.
The new capital of the Ivory Coast is located on the south shore of NW African continent.
When I see the capital I feel it’s cultural and material richness compared to the other cities of Africa.
many of the other African countries are strongly influenced by it’s music.
From the local bus station I decide to go to Yamoussoukro City even though it’s away from my road to Liberia because I wanted to see the Christian
cathedral that was built for 800 million dollars that was located in the middle of the African continent.
I heard of a huge construction in the middle of the Jungle, similar to the Vatican Basilica, is there.
For me its very important to document and take a picture to show to the Mongols.
Because of a civil war the country is divided into two, in the North the Rebels who oppose the government have declared War.
I bargained and found the cheapest bus in the chaos of the terminal. because I’ve traveled in many countries and the bags are often unsafe I submerged my bag deep in the baggage compartment. other people put their bags on after mine which gave me a sense of security. Many people were surprised at the backpacker going north. II remember the same situation in Israel when I was going towards the north to the war zone.
I see the  economic  influence of China on the African continent, mining development and road construction. Africans think it’s better to deal with China than their previous colonial rulers. When I see them important things they can take make themselves  I think of my own country’s development
This country was in Civil War and signed peace Treaty, but the wound is open. I see the situation is not good by the people stress and anger.
When I arrive at Yamoussoukro City and left the bus I see the Dome of the cathedral Rises above the African jungle. Around me I see a poor town in disarray.
when I ask the locals how to get to the cathedral they stopped a taxi and spoke in French with the driver about the price and said “get in “.
the person I thought was helping me i saw take money from the driver.
because I am an experienced traveler I asked the driver the real price and found out I was overcharged.
They thought I didn’t understand French I said” I’m not taking the taxi” and got out of the cab.
How do I put my heavy bag on and walk towards the church on foot and surveyed the area.
In this part of Africa when locals call you they put their hand palm facing down and motion with the fingers as if calling a dog and whistle. For us mongols that is offensive. Especially when you’re far away you’re going the other direction. Most of the time I ignore but when I do come they don’t say anything important.
I plan to reach the church and take a picture making documentation for my book”One Day On Earth” to share with mongols and after take the bus and continue the road, if not I will have to find a place to stay here for the night. I left the center of town and walked towards the church. The Roman architecture looks very strange in the African jungle. I feel like it’s a Hollywood movie where I found a European city Civilization in the middle of the Jungle. I thought after walking a while I saw a United Nations peacekeeping missions military base. On the perimeter I see lookout Towers with blue helmeted machine gun armed soldiers on Every Corner. when I walked next to the barbed wire fence 2 soldiers with south Asian faces asked in poor English” how are you doing”.
I say “I am fine”
They ask “where are you from”
“Mongolia” I respond
“Really come inside the fence”
I say “can I”
they respond” no worries come in”
The gate opens and UN armed peacekeeper receives me. Two uniformed officers that were sitting on the couch next to the building stood up greeted and introduce themselves.
“My name is Mohiuddin” he said first, the second said “my name is lieutenant Colonel Moinuddin”.
We are in charge of the Bangladesh peacekeeping Battalion in this province.
“On this base are high ranking UN officers stationed here”
I’ve seen many UN peacekeeping bases in the countries I have passed but I’ve never been inside.
UN peacekeeping bases in war torn countries are fortified and very difficult to gain access to. Almost impossible.
Keep in mind when you visit countries in  war or   local conflicts to  know where there’s a central United Nations office or find out the location of the Russian US  or Chinese embassies on the map. Know your Direction by the sun east and west or by The Stars to find these locations in case of danger.
Don’t forget that we are noodlechin people (nomads).
Machine guns on Every Corner military equipment covered by camouflage and the stair of the soldiers without rest ready to Fire at any  moment.
Base in the middle of the Civil War.
“In 2007 we were in Mongolia on military training “
Said the Lieutenant Colonel.
Now I understand why they were so warm with me.
While we were talking they called the other soldiers and ordered them to feed me and give me food for the road.
“I really liked Mongolia . Nature was beautiful, in other countries I’ve visited it was the nicest one if I had a chance I would go again. We did military training at Tavan Bogd. Your guys were well prepared and trained I have many pictures. They’re always running and together and in pairs. I didn’t understand  why”.
while we were having a conversation they said
” it is time for us to pray “
and went to the prayer room.
My guess was right when I saw first the Bangladesh flag with the Red Sun and green background that it was an Islamic country .
most of the countries where Islam is the official religion the flags are green or have a crescent moon.
After the two officers left other officers came and had lots of questions when they found out I was a mongol going around the world and this was my 14th country they were surprised.
The two high-ranking officers after praying Returned with gift , a United Nations peacekeeping shirt with the UN logo BANBAT , BANGLADESH BATTALION FOUR. They also brought bread biscuits and fruit.
“Eat this on the road “they said.
On my Badarchin journey it’s very rare to have good food.
at that time I didn’t know that the UN shirt would help me to survive in rebel held territory.
Lieutenant colonel said
“can you have dinner with us?”
“I don’t know I came  to see the Christian cathedral after i will continue the road or maybe we’ll find a place to put my tent around here.”
Because this is the UN mission base it’s not allowed for outsiders to stay but you can put your tent outside next to the fence under the watch of the Soldiers” he said.
“Thank you” I replied
“You can watch TV in our meeting room or use internet if you need.
Can you give a speech to our high ranking officers about the countries that you visited? I want to share something new with our guys.”
I said yeah of course
Because the main goal of the Badarchin journey is to share what I see .I asked them to prepare what I need for the speech.
In the room with the projector and internet I opened my www.amai.mn website and shared interesting stories.
Because there were another two officers who served in Mongolia I showed Mongolian nature Ulaanbaatar city and other interesting pictures.
In the meeting room foreign peacekeepers heard 30 minute lecture of my journey.
At the end of the lecture I said
“life doesn’t stand on money or material people have to have a pure soul and everything goes well.”
They could imagine how this lonely journey could be hard dangerous especially in war-torn countries like this.
other offices shared their dreams that they would like to go around the world but they didn’t have a chance yet.
While you’re having conversation the food was ready they invited me to the seat of honor with respect.
For me who has been eating on the street the south Asian food that was prepared in the clean kitchen was unforgettable.
I wish we mongols will never lose the culture of hospitality to host the stranger and give him good impression of our nomad civilization.
I hope that all people who visit beautiful Mongolia will remember the hospitality and pass this experience to there future generations .
Observing the Bangladesh soldiers I see the highest respect they have for the upper ranks ,immediately follow orders. the soldiers who are serving me food make me feel like an honored guest.
In the next country are Mongolian peacekeepers I wonder how they will host host me.
After the meal we continued our discussion about my journey. There were many topics we discussed Mongolian culture Chingis Khan etc.
After Hours pass it was late and I thought I need to have rest. I didn’t know that the high level officers discussed hosting me in their guest quarters. I was thinking about putting my tent outside on the perimeter when one of the soldiers led me to a nice room guest room. even though the UN rules forbids allowing guests to stay within the perimeter human hospitality showed that it had no Limits.  Soldiers prepared food fruits and water on the table and showed me where the shower was and told me if I needed something to call them.
This is a UN military installation in the civil war area Cote d’Ivoire.
translation will be continued…
http://www.amai.mn/archives/1561
Амай “Тайвшир” хэвлэл

20080527-IMG_8165

27th of May 2008

Mongol Badarchin project, mission-1.

39 th state Ivory Coast. On the way to Man City.


The local microbus was driving through the dark jungle of west Africa on a paved road and stopped at a junction . The Ivory Coast rebels were sitting and had fires at the corners of the junction.  A man in fatigues gets on the bus and shouts” everybody get your money ready”. When the Rebels were talking to the driver ,a local young man who was sitting next to me in the back of the bus told me in poor English “ok,from here the rebel-held territories, if you go to the west you’ll reach the Liberian border, if you continue on this bus to the north you  will reach the rebel-held Man City, he said with warning.

“Rebels?” I said.

Дэлгэрэнгүйгээр унших »

ams vokzal

2005 оны 12 сарын 27

Монгол Бадарчин 1-р аян. 6 дахь төр.

Нидерландын Вант Улсын нийслэл Амстердам хот.

Аян замаа эхлүүлээд сар хагас боллоо.

Судалгааны зургаа дахь хийгэм, Нидерландын Вант Улсын нийслэл Амстердамын онгоцны буудалд буугаад, энэ улсын талаар юу мэддэг тухайгаа бодов.

Нидерланд нь нам газар гэсэн утгатай ажээ. Нийт нутгийн тавин хувь нь далайн түвшнөөс нэг метрээс хэтрэхгүй, тал болоод тэгж нэрлэсэн гэнэ. Голланд гэж өмнөд нутгийг нь нэрлэдэг юм  байна. Манайхаар Баруун аймаг гэдэг шиг.

Газар нутгийн нийт хэмжээ нь 41.543 км2 буюу манай Баян Өлгий аймагтай ойролцоо ч, арван таван сая иргэнтэй Европын хамгийн шигүү хүн амтай улс юм байна.

Манайд километр квадратад 1.5 хүн ноогддог бол энд 400.

Дэлгэрэнгүйгээр унших »

DSCN1087

1986 оны намар…

БНМАУ-ын нийслэл Улаанбаатар хот.

-Золоо миний хүү хувцсаа өмсөөрэй, бүгдээрээ явж паспортын зургаа даруулъя гэж ээж хэллээ.

Энэ өгүүлбэрээр миний амьдралын нэгээхэн хэсэг болсон олон улс судлал эхэлсэн гэж хэлж болно.

Аав маань ЗХУ-ын Эрхүүгийн Улсын их сургуулийн Монгол оюутан хариуцсан деканаар ажиллах томилолт авсан болохоор манай гэр бүлийн нүүх бэлтгэл ажлын эхний хэсэг нь паспортын зураг даруулах байлаа. Аав бусад ажлаа амжуулж байх хооронд ээж ах, балчир дүү бид гурвыг дагуулаад холгүй орших Урт цагааны зурагчинд хандав. Зургийн аппараттай хүн ховор болохоор зураг даруулна гэдэг маш сонирхолтой чухал үйл явдал байв. Гадаад паспортын гэр бүлийн зураг дээр ахын нэг нүд нь хөхөрсөн байсан нь тухайн цаг үеийн нийтлэг үзэгдэл байв.

Чонын бэлтрэг өөрийгөө мэдрээд, хүчээ сорьж байх хэрэгтэй гээд аав нэг их тоогоогүй. Харин ээж, эрчүүд биднийг ойлгохгүй болохоор хөхөрсөн нүдтэй паспортад орсон гээд зэмлэж байлаа.Чулуугаар байлдаж тоглодог хүүхдэд ганц нэг хөхрөх юу ч биш.

Дэлгэрэнгүйгээр унших »

DSCN8922

2006 оны 1 сарын 20

Монгол Бадарчин 1-р аян. 9 дахь төр.

Бүгд Найрамдах Итали улсын Венец хотод.

Бүгд найрамдах Итали улсын зүүн хойд эргийн Венец хотод ирээд нэг хонолоо. Залуу аялагчдад зориулсан Хостел гэх хямд өртөгтэй дараагийн нэгэн буудлын өрөөндөө, хоёр давхар орон дээр сэрээд, Итали улсад ирээд үзэж буй хоёр дахь хотын талаар юу мэддэг тухайгаа бодож хэвтлээ.

Дэлгэрэнгүйгээр унших »

Heroin 1

1999 оны хавар…

Жижүүрийн эмч: -Энэ хүү өвдөөд хэд хонож байна?

Сувилагч эмэгтэй: -Өвдөлтөөсөө болоод гурав дахь шөнө унтсангүй.

Жижүүрийн эмч: -Өвчнийг нь намдаахгүй бол болохгүй байхаа!

Сувилагч эмэгтэй: -За эмчээ.

Ийм яриа 12 цагийн үед сэхээний тасгийн гадна сонсогдлоо.

Эмч нар миний тухай ярьж байгааг би ойлгож байв.

Дэлгэрэнгүйгээр унших »

Maastricht tuv

2005 оны 12 сарын 12

Монгол Бадарчин 1-р аян. 6 дахь төр.

Нидерландын вант улсын Маастрихт хот

Баруун Европын Нидерланд улсын өмнөд бүсийн Мастрихт хотод Ирун-ийд түр өртөөлж, цааш явах замаа төлөвлөж байв. “Дижей” Ирун бид хоёр анх Монголд танилцаж байсан. Парти үдэшлэгүүд зохиож, электро хөгжмийг Монголд дэлгэрүүлэх ажилд хамтран зүтгэсэн.

Манай түүхэнд орох  хол замын эхний хэсэгт маш их ядарсан болохоор дотнын орчиндоо бага зэрэг амарч авах нь чухал байв. Байнга өөрчлөгдөх юм бүхний дараа мэдээллийн хордлогод ордог болохыг одоо мэдэж авлаа. Аз болж багаасаа тусгай цэцэрлэг, тусгай сургууль, тусгай их сургуульд бэлтгэгдсэн болохоор гайгүй өнгөрч байна.

Гэхдээ л өдөр бүр солигдож байгаа улс орон, хот суурин, хүмүүс, хоол хүнс. ЦАГ АГААР, УС нь миний дасан зохицох, цээжлэх, ойлгох чадварыг багасгажээ.

Мэдрэхүй харин араатных шиг соргог боллоо.

Дэлгэрэнгүйгээр унших »

post Категори: 17 Египт /Egypt/, Аян замын тэмдэглэл post Сэтгэгдэл (0) post2018/11/13 | 2,165 Үзсэн

2006 оны 3 сарын 8

Монгол бадарчин 1-р аян. 17 дахь төр.

АБНЕУ-ын Гиза дүүрэг.

Mongol Badarchin Egypt (56)

Далан зургаан сая хүн амтай, буурай капиталист эдийн засагтай Африк тивийн Зүүн Хойд бүсийн Египет улсын нийслэл Кайр хотод ирэхэд арабын болон европын соёл иргэншил холилдсон, өвөрмөц ертөнц, өөр цаг үед байгаа юм шиг сэтгэгдэл төрж байна.

Дэлгэрэнгүйгээр унших »

Грегорийн тооллын 2014 оны 6 сарын 28

Бүгд Найрамдах засаглалт, Ардчилсан капиталист Монгол Улсын Завхан аймгийн Сант Маргаз сум.

Mongolia, Zavkhan aimag, Sant Margaz sum (1)

Нүдээ нээхэд, Монгол гэрийн тооны хээ угалз өглөөг чимлээ.

Ямар гоё юм бэ…

Эх орондоо байна.

Аюулгүй байна….

Эргэн тойрноо анзаартал хөдөөний айл бололтой.

-Би хаана байна вэ?

Дэлгэрэнгүйгээр унших »

www.amai.mn

-Монголд ямар тогтолцоо тохирох вэ?гэсэн асуултыг бид сүүлийн үед их хэлэлцэж, талцах боллоо.

Зарим хүмүүс шинэ үндсэн хууль ч зохиогоод өргөн бариад байна.
Democracy буюу ардчилсан засаглалыг бид хүлээн аваад 97 дахь жил өнгөрлөө.
Эхлээд Ардчилсан Социализм буюу нийтийн эрх ашгийг хувийн эрх ашгийн дээгүүр тавьдаг “ардын засаглал”-ыг 1921-1990 оны хооронд, Дэлхийн дайн болон хүйтэн дайны нөхцөлд, Торгууд угсааны Улаан баатрын (”Ленин” гэдэг нь нууц нэр) байгуулсан ЗХУ-ын тусламжтай хэрэгжүүлж, дараа нь ардчилсан капитализм буюу хувийн ашиг бүхнээс дээр гэх мөнгөнд захирагддаг ардын засаглалыг АНУ-ын тусламжтай үзлээ.
Манайд хэрэглэж байгаа Ардчилсан капиталист тогтолцооны Ерөнхийлөгчийн эсвэл парламентын гэдэг хоёр төрийн бүтцийн алийг нь сонгох тухай хүмүүс болон “политик”-ууд (”Улс төрч” гэж буруу орчуулсан, үийн үндэс нь “полиси” буюу бодлого) маргаж байгаа харагдана.
Аль аль нь тохирохгүй.
Дүүрэг, аймгийн засаг даргаа сонгоход тохиромжтой сонгуулийн хэлбэртэй, парламентын засаглалын гайг бид бүгд 28 жил мэдэрсэн. Нэгдсэн том бодлого явуулах чадваргүй, сонгуулийнхаа тойргоо л боддог гишүүдтэй, ардчилсан капиталист буюу мөнгөөр бүхнийг худалдаж авч болдог тогтолцоонд шуналт хулгайч нар тамга атгаад амьдрах амаргүй байлаа.
Ардчилсан капиталист тогтолцооны Ерөнхийлөгчийн засаглалд нийт ард түмэн нь тэргүүнээ сонгодог гэж итгэнэ. Энэ бол том үлгэр гэдгийг төрийн болон нийгмийн ажил огт хийж үзээгүй, хөрөнгө мөнгөтэй Трампыг ерөнхийлөгчөөр сонгосон АНУ-ын жишээ харуулж байна. Мэдлэг боловсролгүй, худалч хулгайч хүмүүс заль мэхээр төрийн тамга атгаж, улс орныг дампууруулж байгаа жишээ ч Дэлхийд олон байна.
Ардчилсан капитализм гэх тогтолцоонд казиногийн эзэн буюу банкууд л хождог. Чадалтай мөнгөтэй нь ялж, бусад нь боолчлогддог нь энэ тогтолцооны онцлог. 100 гаад жилийн өмнө Европт хүчтэй дэлгэрч, улмаар социализмд ялагдсан түүхтэй.

Өнөө цагт Европын хамгийн сайхан амьдралтай улсууд нь социалист байна.
Ардчилсан капиталист тогтолцоотой гэх өндөр хөгжилтэй улсуудын ихэнх нь социалист хандлагатай болсон.

Харин ардчилсан капиталист тогтолцоотой гэх буурай хөгжилтэй орнуудад нь феодалын нийгэм дэлгэрсэн.
Ард түмэн гэдэг үг Хаадын тогтолцооны үед бий болсон. Ардаа түмэн (10 000) хүнтэй гэсэн утгатай.
Ард байгаа хүмүүс биш урд гарсан, шалгарсан, шилдэг мэргэжлийн хүмүүс төрд гарч байж бид хөгжинө.
Шалгарсан шилдэг хүн л улс орноо дагуулж, хөгжилд сайхан амьдралд хүргэх учиртай.
Бидэнд маш их сурталчилсан ч, манайд огт тохирдоггүй Democracy буюу Ардчилсан гэх капиталист засаглалыг зогсоох нь хамгийн эхний алхам байх ёстой.
Айл гэр бүлд хүн бүр дураараа үгээ хэлж, хүссэнээ хийнэ гэж байж болохгүй шүү дээ.
Дураараа дургисан нийгэм ямар болдгийг сүүлийн 28 жилийн түүхээс харж болно.
Монгол Үндэстэн гэдэг өнө эртний ахан дүүсийн нэг айл гэрт гаднын тогтолцоо таарсагүй.

Ялангуяа олон үндэстэн гаралтан нэгдсэн, олон ургалч үзэл дэлгэрсэн холбооны улсын тогтолцоо биднийг хуваах, талцуулах аюултай юм байна шүү!
Уламжлалт, олон жарныг туулсан туршлагаа харахад бидэнд Хаант засаглал л хамгийн сайн тохирч байсан.
Тохирох ч болно.
Монгол Хаан гэдэг чинь гаднын ван шиг төрсөн цагаасаа болдог цол биш.

Их хуралдайгаас шалгарч сонгогдож хамгийн гол нь ӨРГӨМЖЛӨГДДӨГ төрийн тэргүүн.

Өргөмжлөгддөг Төрийн тэрнүүн болохоор захын нэг хүн -Би чамайг сонгосон юм чинь чи миний боол гэж доромжилдоггүй.
Хуучин цагт Их хуралдайд сууж буй хүмүүс нь өөр өөрийн аймгаас шалгарч сонгогдсон шилдэг түшмэд байсан.
Өнөө цагт овог аймгаараа хуралдаад овгийн ахлагч, их хуралдайны төлөөлөгчөө сонгох боломжгүй ч Улс орноо авч явж буй тусгай мэргэжлийн албуудын шилдэг хүмүүсийг дотоодынх нь сонгуулиар тодруулаад, Их хуралдайг бүрдүүлж, тэд дундаасаа шалгарсан манлайлагчаа хязгаарлагдмал эрхт Хаанд өргөмжилж болно.

Жишээлбэл: Манайд хамгийн хэрэгтэй нь одоо цагт Соёлын яам байгаа. Соёлын салбарын “сор” болсон хүмүүс Засгийн газрын хурлын танхимд хуралдаад, дотроосоо шилдэг 9 хүнээ сонгох хэрэгтэй. Тэд манай соёлын бодлогыг боловсруулах мэргэжлийн баг болно. Тэр 9 хүн дотроо хуралдаад нэгийгээ Соёлын сайдад өргөмжилье.
Яг үүнтэй адил Боловсролын салбар, эрүүл мэндийн салбар, хууль зүйн гээд дөчин мянга ба түүнээс дээш хүмүүст хэрэгтэй, гэр бүлийг нь тэжээдэг салбарууд өөр өөрийн бодлого боловсруулах бүлэгллээ шилдэг хүмүүсээрээ бүрдүүлнэ.

Чаддаг хүмүүс нь ажлаа хариуцаад явбал одоогийн бидний асуудлууд нэг өдөр, нэг хурлын дараа үгүй болно.

Мэргэжлийн хүмүүс нь салбараа хариуцах тул.

Өнөөдрийнх шиг намын хүн гэхээр төрийн нарийн мэргэжлийн албыг хувьдаа авдаг ойлголт үгүй болно.
Дотоодын сонгуулийн гол давуу тал нь мэргэжил дотроо, бие биенээ мэддэг хүмүүс шийдвэр гаргана.
Аль ч мэргэжлийн салбарт багш шавь, найдвартай ажилчин, шилдгүүд гэдэг бүлэг байдаг болохоор амархан.
Хаа хамаагүй хүн царцаа нүүдэл хийж, хэн ч мэдэхгүй хүнийг сонгохгүй.

Гадна дотнын мөнгө нөлөөлөхгүй.

Гудамжнаас хар хайрцагны бодлого боловсруулдаг албанд үсэрч орохгүй.

Улс орондоо юу ч хийгээгүй хүн төрийн тамга атгахгүй.
Бид Дэлхийн түүхийг бүтээж явсан, явах хүмүүс шүү дээ.

Бид хэн бэ гэдгээ мартаж болохгүй.
Хүмүүн нь араатны төрлийн сүргийн амьтан. Сүрэг нь дагуулагч буюу манлайлагчтай байх хэрэгтэй. Тэр нь мөнгөөр биш ажил хэрэг, амьдрал амжилтаараа шалгарч, сонгогдох ЁСТОЙ.

Тэр тогтолцоо нь Хаант засаг.


Сайн байна уу?
Бат овогт Жамбалсүрэнгийн Золбаяр (Амай) миний бие 812 жилийн түүхт Монгол Үндэстний төдийгүй олон мянган жилийн түүхт Нүүдэлчдийн угсаанд хамгийн хол нутагт мөрөө гаргаж, тусгаар улсынхаа далбайг мандууллаа.
Өнөө цагийн 7 тэрбум хүмүүн төрөлхтний дунд хамгийн их юм үзэж нүд тайлсан цөөн хүний нэг болж чадсандаа баяртай байна.
11 жил Дэлхийн 86 улс оронд бадарчилж, хөгжлийн нууцыг хайж явахдаа амьдралын утга учр, гадаад улс орны сонин хачин бүхнийг судалж Амай “Явсан хүнээс Үг Сонс” цуврал уулзалтууддаа Монголчууддаа хүргэж байгаа билээ.
Одоогийн байдлаар төрийн болон төрийн бус 500 гайруй албан байгууллага, хамт олонд үзсэн харсан, ойлгосноо хүргэсэн байна.
Та намайг урьж, өөрийн албан байгуулга, хамт олондоо зориулж уулзалт, ярилцлага зохион байгуулмаар бол энэ хаягаар холбогдоно уу.
Уулзалтууд үнэгүй бөгөөд оролцогчид “Монгол Бадарчин” цуврал номын нэг ботийг худалдан авч, бидний олон жилийн маш өндөр өртөгтэй нийгмийн ажлыг дэмжхийг хүсдэг юм.